دوست ندارم آثارم رنگ و بوی سفارشی بودن داشته باشد

: علیرضا رییسیان گفت:  همیشه علاقه دارم با عوامل حرفه ای کار کنم ضمن اینکه موضوع فیلم نامه هم باید جذاب ، متفاوت و به روز باشد. دوست دارم طوری فیلم بسازم که اثرم رنگ و بوی دولتی بودن و سفارشی سازی نداشته باشد و به هر حال جمع شدن همه این شرایط در کنار هم کار سختی است.

علیرضا رئیسیان که با فیلم سینمایی "دوران عاشقی" به جشنواره آمده در گفتگو با در باره ژانر فیلم و شرایط تولید آن گفت: همه فیلمهایم به نوعی درام خانودگی هستند و اغلب درباره بحرانها و موضوعات خانوادگی فیلم ساخته ام. فیلم جدیدم هم یک درام عاشقانه با موضوعات روز جامعه است.

وی ادامه داد: داستان در مورد زندگی زن میانسالی است که مدافع حقوق زنان است و در این بین فرازوفرودهایی را طی میکند.

دوست ندارم اثرم رنگ و بوی دولتی بودن داشته باشد
وی در مورد کم کاریش در سینما افزود : همیشه علاقه دارم با عوامل حرفه ای کار کنم ضمن اینکه موضوع فیلم نامه هم باید جذاب ، متفاوت و به روز باشد. دوست دارم طوری فیلم بسازم که اثرم رنگ و بوی دولتی بودن و سفارشی بودن نداشته باشد و به هر حال جمع شدن هم این شرایط در کنار هم کار سختی است.

فارابی 30 درصد سرمایه گذاری کرده
سازنده "ایستگاه متروک" درباره تفاوت فیلم سازانی که با پول دولت فیلم می سازند با فیلم سازانی که با پول بخش خصوصی فیلم میسازنند تاکید کرد: خیلی از سینماگران سینمای ایران با حمایت دولت فیلم می سازند اما " دوران عاشقی" اولین فیلم من است که درتهیه و تولیدش بنیاد سینمایی فارابی به اندازه سی درصد سرمایه گذاری کرده است.

چند برابر بودجه را می گیرند و فیلمهایی میسازند که اکران نمیشود
وی ادامه داد: برخی از همکارانم چند برابر بودجه معمولی تولید فیلم از بخش های مختلف دولتی پول می گیرند و فیلم هایی می سازند که نه اکران می شود و اگر هم اکران شود کسی نمی رود آنها در سینما ببیند ودرجشنواره های داخلی و خارجی هم مورد توجه قرار نگیرند و فقط فیلم تولیدی هستند بدون هیچ استراتژی برای درآمد زایی و بازگشت سرمایه.

ساخت فیلم برای بالا بردن بیلان کاری به ذات سینما ضربه میزند
این کارگردان خاطرنشان ساخت: چند تا مدیر برای اینکه بیلان کاریشان بالا برود و بتوانند برای بالادستیشان بگویند کاری کرده اند پول می دهند تا فیلم های خنثی تولید شود و سرمایه های مردم تبدیل می شود به فیلم هایی که سودشان در تولید است اما این شیوه به اصل و ذات سینما ضربه می زند.