کاهانی کوچک برخلاف کاهانی بزرگ، جشنواره فجر را مهم می‌داند

: ابوالفضل کاهانی برادر کوچکتر عبدالرضا کاهانی که با نمایش "پذیرایی" به جشنواره تئاتر فجر آمده برخلاف برادرش حضور در جشنواره فجر را مهم و عاملی برای انگیزه بخشی می داند.

به گزارش /پیمان اسماعیلی: هرچند عبدالرضا کاهانی که فیلم تازه اش "استراحت مطلق" را به جشنواره ارائه داده بود از نگاه هیات انتخاب شایسته حضور در جشنواره تشخیص داده نشد و البته در گفتگوهایی بر این امر تاکید کرد که "نه‌تنها برای جشنواره فیلم فجر که برای هیچ جشنواره‌ای در هر نقطه از جهان دست‌وپا نمی‌زند" اما برادرش ابوالفضل که نمایش "پذیرایی" را به جشنواره تئاتر فجر آورده به از اهمیت این جشنواره می گوید.

جشنواره برای جوانترها یک انگیزه مضاعف را ایجاد می کند
کاهانی درباره حضورش با نمایش "پذیرایی" درجشنواره تئاتر فجر به گفت: امسال برای اولین باری است که در جشنواره تئاتر فجر حضور دارم و این حضور برایم مهم و خوشحال کننده است. جشنواره تئاتر فجر برای جوانهایی که تئاتر کار می کنند یک انگیزه مضاعف را به وجود می آورد که بهترین کارشان را ارائه کنند و بتوانند رقابت خوب و سازنده ای با سایر جوان های تئاتری داشته باشد.

جشنواره فجر نام بزرگی است
ابوالفضل کاهانی خاطرنشان ساخت: به هرحال جشنواره تئاتر فجر نام بزرگی است و برخی حضور در جشنواره تئاتر فجر را پلی برای رسیدن به اجرای عمومی می دانند. البته من هم دوست دارم با حضور در جشنواره تئاتر فجر فرصت مناسب تری برای روی صحنه بردن نمایشم به دست بیاورم.

فضای یک تمرین تئاتر
ابوالفضل کاهانی ادامه داد: آبان ماه امسال نمایش "جشن بیخودی" را در تماشاخانه استاد انتظامی روی صحنه آورم و در جشنواره تئاتر فجر امسال هم با نمایش "پذیرایی" حضور دارم.

وی افزود: نمایش "پذیرایی" در تداوم کار قبلیم "جشن بیخودی" است و فضای نمایش فضای یک تمرین تئاتر است و داستان نیز به مراحل تمرین و گفتگوی یک گروه تئاتری می پردازد.

کاهانی خاطرنشان ساخت: نمایش "پذیرایی" بدون دکور و آکسسوار صحنه اجرا می شود و 15 بازیگر دارد. دراین اجرا مشارکت مخاطب به معنای سهیم شدن در کار است و بدون این حضور موثر تماشاگران ، اجرا کامل نمی شود و فضای کار رئالیستی است.

ترکیبی از ماجراهای تنش زا و بحران آفرین
این کارگردان درباره ویژگی های نمایش "پذیرایی" عنوان کرد: نمایش ترکیبی از ماجراهای تنش زا و بحران آفرین است و عصبیتی که درفضا بین شخصیتها رخ می دهد می تواند باعث بروز اتفاقاتی شود.

ابوالفضل کاهانی خاطرنشان ساخت: در کنار این عصبیت، فضای شادی و شعف هم در نمایش وجود دارد و دوست دارم صحنه هایی که شخصیتها، نقش بازی می کنند با صحنه هایی که خودشان هستند تلفیق بشود. در این اجرا مرز بین نمایشی بودن و واقعی بودن برایم خیلی حائز اهمیت است و البته دوست دارم بیشتر در اجرا تجربه کنم تا در کارم به پختگی و تکامل برسم.

فضایی رئالیستی که به سمت تجربی بودن می رود
کاهانی درباره فضای نمایشش گفت: فضای نمایش رئالیستی است. البته در جاهایی از نمایش فضا به سمت ساختار تجربی بودن گرایش پیدا می کند.

این کارگردان با اشاره به تیم بازیگران نمایش عنوان کرد: نادر فلاح، معصومه بافنده، سوگل قلانیان، فروغ قجابگلی، رضا اخلاقی، مجید یوسفی، باسط رضایی، سعید زاعی، علی باقری و رامین سیار دشتی بازیگران این نمایش هستند و حضور این بازیگران نام آشنا دراجرایم برایم یک چالش بزرگ بود زیرا اگر ایفای نقشهای اینان خوب نباشد کارگردانی من زیر سوال می رود که چرا نتوانسته ام به درستی هدایتشان کنم.

کاهانی تاکید کرد: در فرصت محدودی که برای تمرین نمایش داشتیم خیلی سخت بود که بتوانیم به هماهنگی برسیم و همه تلاش کردیم با کیفیتی خوب نمایش را برای مخاطبان آماده کنیم.