نرخ بیکاری در پایان برنامه ششم 19.5 درصد می شود/ احتمال رشد اقتصادی بدون ایجاد اشتغال در آینده

: کارشناس اقتصاد گفت: نرخ بیکاری در پایان برنامه ششم به 19.5 درصد می رسد.

به گزارش خبرنگار اقتصادی علیرضا امینی بعداز ظهر امروز در پنل سوم نشست اقتصاد ایران که در سالن اجلاس سران برگزار شد، افزود: در پایان برنامه ششم 495 هزار اشتغال به طور خالص، نرخ بیکاری 19.5 درصد می رسد و فشار عرضه نیروی کار در برنامه ششم زیاد می شود و سالانه 655 هزار نیروی کار عرضه جدید به بازار وارد می شود و متوسط نرخ سرمایه گذاری 4.7 درصد است.

وی گفت: برای رسیدن نرخ رشد اقتصادی به یک رقم نیاز به یک رشد سرمایه گذاری 15.2 درصدی و نرخ رشد اقتصادی حدود 8.1 درصدی نیاز داریم.

این کارشناس اقتصادی با بیان اینکه در سال های اخیر رشد اشتغال در اقتصاد به میزان زیادی کاهش یافته است، اضافه کرد: در سال های آتی با فارغ التحصیلان روبرو خواهیم بود بنابراین سیاست هایی برای اشتغال زایی بیشتر باید در دستور کار باشد.

وی با اشاره به عوامل موثر بر تقاضای نیروی کار در سطح بخشی از جنبه نظری اضافه کرد: تولید، سرمایه سرانه، بهره وری کل عوامل و میزان چسبندگی بازار کار از جمله عوامل موثر بر تقاضای نیروی کار است.

این کارشناس بازار کار تصریح کرد: بخش نفت در GDP بالاست اما سهمش در اشتغال یک درصد و بسیار کم است.

امینی افزود: در بخش ساختمان، حمل و نقل شاهد کاهش بهره وری نیروی کار هستیم و این امر نشان دهنده این است که اشتغال ایجاد شده ناپایدار است. در بخش ساختمان و حمل و نقل سکونت اشتغال به طور طبیعی وجود دارد.

احتمال رشد اقتصادی بدون ایجاد اشتغال در آینده
امینی گفت: احتمال نرخ رشد اقتصادی بدون اشتغال در برخی از فعالیت های دیگر از جمله کشاورزی اگر نرخ رشد ارزش افزوده کم شود.

امینی تصریح کرد: کشش تولیدی اشتغال در برخی از فعالیت ها مانند صنعت یک درصد و نفت و گاز 13 صدم است این آمار نشان دهنده این است که مازاد نیروی کار در این بخش ها هستیم.

وی گفت: کشش اشتغال نسبت سرمایه سرانه در تمام بخش ها منفی و معنی دار است، متغییر بهره وری کل عوامل در بخش کشاورزی، آب و برق و گاز، سایر خدمات و صنعت معنی دار و منفی است و به تعداد نیروی کمتری نیاز دارد.

این کارشناس بازار کار ادامه داد: مجموع ضرایب اشتغال با وقفه در الگوی کوتاه مدت تمامی بخش ها مثبت و کوچکتر از یک و معنادار است.

وی گفت: در همه بخش های نه گانه اقتصاد، تولید اثر مثبت سرمایه سرانه بع عنوان شاخصی از هزینه نسبی از نیروی کار اثر منفی بر اشتغال داشته است.

امینی ادامه داد: بهره وری کل عوامل تولیدی به عنوان شاخصی از فناوری و سرمایه انسانی تنها در بخش های کلی صنعت آب و برق و گاز و سایر خدمات بر تقاضای نیروی کار تاثیر دارد.

این کارشناس اقتصادی گفت: بر مبنای معیار سرمایه سرانه بخش های 9 گانه فعالیت های سرمایه بر هستند و سهم آنها در کل اشتغال کشور بسیار پایین است و در واقع این فعالیت ها اشتغال زا نیستند.

وی تصریح کرد: از سهم اشتغال کشاورزی و صنعت کاسته و بخش خدمات بیشترین رشد اتشغال را به خود اختصاص می دهد. پدیده رشد بدون اشتغال به دلیل رشد بالای سرمایه سرانه در بخش صنعت تجربه شده است.

امینی ادامه داد: برای تثبت تعداد بیکاران و تک رقمی نرخ بیکاری در برنامه ششم توسعه به تجهیز منابع مالی خصوصی و جذب سرمایه گذاری مشتقیم خارجی مقیاس وسیع نیاز است.

وی در خصوص رفع موانع تولید، اضافه کرد: فراهم کردن بستر مناسب برای سرمایه گذاری، جذب سرمایه گذاری خارجی، کند کردن روند افزایش سرمایه سرانه، اجتناب از کنترل نرخ ارز اسمی و سعی در ثابت نگهداشتن نرخ ارز(RER) در بلند مدت، ایجاد انعطاف پذیری در بازار کار و کاهش هزینه های اضافی استفاده از عامل کار و توسعه ماشغل پاره وقت و مشارکتی از جمله عوامل رفع کننده افزایش تولید است.