استاد برجسته حوزه علمیه قم درگذشت
:آیتالله حاج شیخ یحیی انصاری شیرازی از اساتید برجسته اخلاق و فلسفه حوزه علمیه قم، دعوت حق را لبیک گفت و به دیار باقی شتافت.
به گزارش گروه سیاسی ، آیتالله حاج شیخ یحیی انصاری شیرازی، از اساتید برجسته اخلاق حوزه علمیه قم، پس از یک دوره طولانی بیماری، نیمه شب گذشته، در بیت خود دعوت حق را لبیک گفته و به دیار باقی شتافت.
پیکر مطهر آن عالم ربانی فردا از مسجد امام حسن عسگری قم تا حرم مطهر حضرت معصومه (س) تشییع می شود.
این عالم ربانی از شاگردان علامه طباطبایی و امام خمینی ره و از همدرسان آیت الله جوادی آملی ، مصباح یزدی و حسنزاده آملی بود.
آیت الله انصاری شیرازی ، مدرس کتاب منظومه ملاهادی سبزواری و «اسفار اربعه» ملاصدرا بود.
وی سابقه مبارزه با دولت پهلوی و بازداشت در زندانهای ساواک و سه سال تبعید در کوهدشت لرستان و نایین اصفهان را دارد.
بعضی از وی با عنوان «شیخ اشراق» یاد میکنند.
آیتالله یحیی انصاری شیرازی در سال 1306 هجری شمسی در نودایجان داراب، از توابع شیراز دیده به جهان گشود. پدر او مرحوم شیخ محمد فخر انصاری فرزند شیخ ذکریای نصیرالاسلام انصاری از سران و مبارزان مشروطه بود و خانواده او از علاقهمندان به خاندان پاک پیامبر(ص) و از ارادتمندان به ساحت روحانیت شیعه بودند. براساس اسناد موجود نسب خاندان وی به جابربن عبدالله انصاری میرسد. آیتالله انصاری شیرازی دوران کودکی خود را در میان این خانواده گذراند و از همان ایام به اخلاق اسلامی آراسته شد.
آیتالله یحیی انصاری شیرازی پس از اتمام مکتب خانه و دو سال تحصیل در دبستان، تحصیل علوم دینی را در زادگاه خود نودایجان داراب آغاز کرد. مقدمات را نزد استادان آن دیار همچون آیتالله شیخ عبدالکریم انصاری مدرس حوزه علمیه داراب و از شاگردان مرحوم آیتالله حاج میرزا ابراهیم شیرازی که او نیز از شاگردان مرحوم آیتالله میرزای شیرازی بود، فرا گرفت در سال 1325 برای ادامه تحصیل، به شیراز آمد و از مدرسان و استادان بزرگ آن دیار بهرههای بسیار برد. حوزه علمیه شیراز در آن روزگار از عنایات مرجع بزرگی به نام آیتالله العظمی سیدنورالدین شیرازی بهرهمند بود و عالمان بسیاری در آن به تدریس و تألیف میپرداختند. او در این سالها به تدریس منطق و ادبیات نیز میپرداخت.
استاد انصاری شیرازی در سال 1331 به قم مهاجرت کرد. در قم نیز به تکمیل دروس سطح پرداخت و سپس در درس خارج فقه و اصول علمای بزرگ آن روزگار شرکت کرد. در این میان به تحصیل فلسفه و علوم عقلی نیز پرداخت و از استادانی همچون علامه سیدمحمدحسین طباطبایی(ره) و برادر وی مرحوم استاد سیدمحمد حسن طباطبایی بهره برد.
وی همگام با تحصیل، به تدریس آنچه آموخته بود نیز پرداخت. همچنین وی در طول سالهای تحصیل خود همواره در درسهای اخلاق شرکت میجست و به تهذیب نفس ـ به عنوان مهمترین دغدغه درسی خود ـ اهمیت بسیار میداد.
آیتالله انصاری شیرازی در سه حوزه علمیه نودایجان داراب، شیراز و قم به محضر عالمان و استادان بسیاری شرفیاب شد. او دروس مقدماتی را در نودایجان داراب نزد استادان آن دیار فرا گرفت از جمله کتاب تبصره علامه را نزد عموی پدر خود حاج شیخ ابوالحسن انصاری شیرازی، امام جماعت مسجد وکیل شیراز آموخت. کتب جامع المقدمات، سیوطی و حاشیه را نیز از محضر آیتالله حاج شیخ عبدالکریم انصاری بهره گرفت با ورود به شیراز از محضر آیتالله العظمی سیدنورالدین شیرازی و آیتالله سیدعبدالعلی آیتاللهی بهره برد.
وی، مطول و مغنی را خدمت حاج عالم و مرحوم حاج حکیم و شرح لمعه را نزد حاج آقا اردکانی فرا گرفت.
در قم نیز، کفایه و مکاسب را نزد آیتالله حاج سید محمدباقر سلطانی و رسائل را از محضر آیتالله مجاهدی تبریزی، شرح منظومه را نزد آیتالله منتظری و شرح تجرید را در محضر آیتالله حاج شیخ فکور یزدی آموخت. سپس به درس خارج حضرت امام خمینی(ره) رفت و همزمان در درس آیتالله العظمی بروجردی(ره)؛ آیتالله شیخ مرتضی حائری(ره) و آیتالله اراکی(ره) شرکت جست.
وی تلاش های فرهنگی بسیاری را به جامعه شیعه ارزانی داشته است. وی با تربیت شاگردان عالم، مبارز و با اخلاق، هماره حوزههای علمیه را یاری میداده است.
آیتالله انصاری شیرازی در طول سالیان مبارزه با رژیم پهلوی، همواره در خط مقدم حضور داشته است. او که علاقه شدیدی به امام خمینی(ره) داشت، از وی به عنوان کسی که بر شیعه و اسلام عزت داده و آن را زنده کرد، یاد میکند و یکی از مروجان جدی اندیشه مرجعیت امام خمینی(ره) در آن روزگار بود. وی پس از حادثه مدرسه فیضیه، به سخنرانی پرداخت و ضمن افشای ماهیت پلید رژیم شاه بر عزم امام(ره) و ملت برای مبارزه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و به دشمنان مردم هشدار داد که دست از اعمال خود بردارند و به محاصره و زندان امام(ره) ادامه ندهد وگرنه خشم ملت را نمیتوانند خاموش سازند.
سخنان روشنگر این عالم برجسته در شهرهای گوناگون باعث شد که رژیم به تعقیب و تهدید وی دست بزند و وی را به شهرهای نائین و کوهدشت تبعید کند. اما این مجاهد نستوه در آنجا نیز دست از مبارزه بر نداشت. صراحت و راستگویی او حتی در بازجوییها نیز به چشم میخورد؛ به گونهای که در پاسخ به پرسشهای ساواک با صراحت اعلام میکرد که بر ضد رژیم سخن گفته و مردم را شورانده است. این مسأله بازجویان را به اعجاب و شگفت واداشته بود.
بخشی از مبارزههای او به همکاری با جامعه مدرسین حوزه علمیه قم مربوط میشد؛ به گونهای که امضای او در زیر بسیاری از اعلامیهها، از جمله نامه اعلام مرجعیت امام خمینی(ره) به چشم میخورد.
وی پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی نیز همواره مدافع انقلاب و آرمان هایی که خون شهیدان بسیاری برای احیای آن ریخته شده، بوده است و از حمایت و پشتیبانی امام خمینی(ره) و رهبر معظم انقلاب، حضرت آیتالله خامنهای دریغ نورزیده است و همواره جوانان را به حراست از راه انقلاب و مبارزه با التقاط و انحراف دعوت کرده است.
روحش شاد و یادش گرامی
