فرصت را از دست ندهیم
ماراتن نفسگیر مذاکرات هسته یی در وین6 در شرایطی از سر گرفته شد که پیش از آن دکتر ظریف و جان کری، وزرای خارجه ایران و امریکا با توسل به «دیپلماسی عمومی» دیدگاه های خود را در معرض افکار عمومی جهانیان قرار دادند. دکتر ظریف نیز یک روز قبل از آغاز دور جدید مذاکرات در وین با انتشار مقاله یی تحت عنوان «غرب فرصت را از دست ندهد» که در روزنامه لوموند فرانسه منتشر شد، از مذاکره کنندگان غربی خواست که توهماتی که منجر به شکست و توقف مذاکرات در سال 84 شد را کنار بگذارند. ظریف در پیام ویدیویی خود که همزمان با انتشار مقاله وی در لوموند منتشر شد.گفت: «ایران به دستیابی به راه حل جامع بلندمدت مورد توافق طرفین اراده سیاسی کرده است. اما گفت وگوها تنها به شرط مصمم بودن طرف ها به یافتن راه حلی مورد قبول شرکت کنندگان و در چارچوب اهداف مندرج در توافق موقت شامل تضمین ماهیت صرفا صلح آمیز برنامه هسته یی ایران و برداشته شدن کامل تحریم های شورای امنیت سازمان ملل و تحریم های چندجانبه و ملی مرتبط به برنامه هسته یی ایران، به نتیجه مثبت خواهد رسید». او همچنین تاکید کرده است: «اگر ژرف اندیشی و تحلیل متفکرانه می تواند موفقیت را تضمین کند، درعوض توهم و محاسبات نادرست نیز می تواند به از دست رفتن فرصت های جدید منجر شود».
جان کری، وزیر خارجه نیز روز چهارم جولای در مقاله یی که در واشنگتن پست منتشر شد با وجود ادعای او به اینکه «در زمان مذاکرات جامع اتمی، دنیا به دنبال چیزی جز اینکه ایران حرف هایش را با اقدامات اساسی و قابل تصدیق و تایید ثابت کند، نبوده است» و از ایران خواسته است که «تصمیم گیری کند» با این وجود وی در مقاله خود به این نکته کلیدی اعتراف کرده که «در جریان گفت وگوها، مذاکره کنندگان ایران جدی بوده اند. ایران با عمل به تعهداتش در طرح اقدام مشترک فراتر از انتظارات برخی ها ظاهر شد، و زمان و فضا برای ادامه مذاکرات جامع اتمی را فراهم کرد. ایران، به طور خاص، در حال از بین بردن ذخایر اورانیوم با غنای بالای خود است، از طریق عدم نصب و یا عدم آغاز فعالیت سانتریفیوژ های اضافی قابلیت غنی سازی را محدود کرده، از پیشروی بیشتر در تاسیسات غنی سازی و رآکتور آب سنگین خودداری کرده و اجازه بازرسی های بیشتری را داده است».
فارغ از اختلافات عدیده یی که برای حصول به توافق و نگارش متن نهایی وجود دارد، می توان نقطه کانونی اختلافات را در دو محوری که در مقالات دو وزیر خارجه درج شده است، احصا کرد.
1- پذیرش حقوق ایران در بهره مندی از فناوری هسته یی بر اساس معاهدات بین المللی و پرهیز از توهماتی که باعث توقف و شکست مذاکرات در سال 84 شد.
2- اثبات اهداف منحصرا صلح آمیز هسته یی از سوی ایران و تدوین سازوکارهایی که جهان را به نقطه یی قابل اتکا و اطمینان برساند.
دستیابی به دو عامل فوق دور از دسترس نیست. آنچه به ایران به عنوان طرف مورد اتهام غرب مربوط می شود علاوه بر اعتراف آقای کری به پایبندی ایران به توافق ژنو در مقاله فوق الذکر، اعلام آمادگی برای اجرای پروتکل الحاقی از زبان سخنگوی «سازمان انرژی اتمی» و تایید آن از سوی سخنگوی وزارت خارجه است که می تواند نمایانگر اراده کشورمان برای حصول توافق نهایی و نقطه اتکای مناسبی برای پیشبرد مذاکرات وین 6 باشد. در مقابل انتظاری که از طرف 1+5 می رود، مقابله با مطالبات افراطی در داخل این مجموعه که پیش تر توافق ژنو را در معرض مخاطره قرار داد و باعث تاخیر در امضای آن شد از یکسو و مهار کشورهای خارج از این مجموعه است که به وضوح و با صدایی بلند از مخالفت خود با توافق هسته یی سخن می گویند. تلاش های بی وقفه رژیم صهیونیستی بر تاثیرگذاری بر مذاکرات هسته یی بر هیچ کس پوشیده نیست. اکنون زمان تصمیم و اقدام برای امریکا و رییس جمهور اوباما برای لجام زدن به سرکشی های مخرب بچه بازیگوش منطقه فرا رسیده است.
البته نمی توان از مشکل حل و فصل قطعنامه ها و تحریم هایی که طی هشت سال گذشته به پرونده هسته یی سنجاق شد، سخن نگفت. صادقانه باید توقعات از مذاکره کنندگان را واقعی و منطقی کرد. هیچ کس تحت هیچ شرایطی نمی تواند مدعی خلاصی یک شبه از تحریم ها شود. از یاد نبریم که بخشی از تحریم ها اساسا ربطی به پرونده هسته یی ندارد و از زمان پیروزی انقلاب و در مقاطع مختلف به کشورمان تحمیل شده است. هنر تیم مذاکراتی باید مصروف برداشتن تحریم های ظالمانه یی باشد که بی تدبیری هشت سال گذشته در آن بی تاثیر نبودو البته باید به طرف مقابل نیز هشدار داد و گفت نوزادی که در وین6 در حال به دنیا آمدن است، با اندک خوشبینی و کنار گذاشتن توهمات حاکمان وقت کاخ سفید که پس از اشغال عراق و افغانستان در محاسبات خود در فکر «امتیاز گیری» از ایران بودند، می توانست امروز دهمین سالگرد تولد خود را جشن بگیرد. امروز که فرصتی طلایی برای تولد این نوزاد به دست آمده را نباید
