ظریف: خشونت و افراط در منطقه نتیجه سیاست های نادرست است

: محمد جواد ظریف وزیر امورخارجه گفت:خشونت و افراط کنونی در منطقه نتیجه سیاست های نادرست است.

به گزارش به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دولت، وزیر امورخارجه در مراسم اختتامیه همایش دو روزه جهان علیه خشونت و افراط گری افزود: وظیفه منطقه ای مقابله با خشونت از طریق شناسایی آن به عنوان تهدید صلح و ثبات است.

وی یادآور شد: خشونت کنونی ایدئولوژی و تکنولوژی را به هم پیوند داده است و ریشه های افراط و خشونت را باید ابتدا در اذهان جستجو کرد.

وی اضافه کرد: اشتغال، سرکوب، نقض حقوق اولیه، سلطه و استعمار، فقر، عقب ماندگی و تحریم ریشه های عینی خشونت است.

وزیر امور خارجه با بیان اینکه در دو روز گذشته مطالب عمیق و گسترده ای در این هم اندیشی بین المللی مطرح شد، افزود: می خواهم از مجموعه نظریه ها و راهکارهایی که بیان شد یک رابطه معنادار بین پدیده افراط و خشونت و روابط بین الملل به طور عام و سیاست خارجی و دیپلماسی به طور خاص برقرار کنم.

ظریف ادامه داد: خشونت و افراط پدیده ای چند وجهی، چند سطحی و چند علتی است همانگونه که تقلیل گرایی در سهم خشونت و افراط گمراه کننده است به همان میزان تقلیل گرایی در مبارزه با این پدیده، خطرناک و دارای تبعات بسیار وخیم است.

رییس دستگاه دیپلماسی اضافه کرد: افراط و خشونت پدیده جدیدی نیست و به صور و اشکال مختلف در زندگی بشر وجود داشته؛ آنچه که در این خصوص جدید است قالب های نوینی از افراط و خشونت است که ایدئولوژی و تکنولوژی را به هم پیوند زده و از این طریق نسل و حرث را به تعبیر قرآن به نابودی می کشد.

ظریف بیان کرد: افراط و خشونت که برای عده ای به ویژه در میان جوانان در اقصی نقاط جهان به یک آرمان و اعتقاد عمیق تبدیل شده، به طور همزمان به صورت ابزار و وسیله برای پیشبرد اهداف فردی و جناحی توسط بازیگران سیاسی مخصوصا در منطقه ای که ما در آن زندگی می کنیم مورد استفاده قرار می گیرد.

وی ادامه داد: اگر نکات فوق را در نظر بگیریم برای تبیین چگونگی رابطه بین افراط و خشونت در روابط بین المللی، سیاست خارجی و دیپلماسی، سه گزاره قابل طرح، شرح و بسط است.

وزیر امور خارجه افراط و خشونت در روابط بین الملل کنونی را یک ضرورت مختوم و غیرقابل اجتناب ندانست و اظهار داشت: این پدیده صرفا نتیجه نگرش ها و سیاست های نادرست است. به عبارت دیگر خشونت و افراط کنونی در منطقه و جهان فرآیند عوامل ذهنی و عملی است.

ظریف تصریح کرد: هیچ منطقه ای مانند منطقه ما یعنی خاورمیانه، شمال آفریقا و غرب آسیا در چند دهه گذشته هدف افراط و خشونت نبوده اما تجمیع و تمرکز خشونت و افراط در این منطقه پدیده ذاتی و ساختاری نیست بلکه عارضی است و قابل کنترل، مدیریت و ریشه کنی است.

وی خاطرنشان کرد: وظیفه ای که فراروی همه اعضای جامعه بین المللی به طور عام و بازیگران منطقه قرار دارد، مقابله با افراط و خشونت از طریق شناسایی آن به عنوان عامل اصلی تهدید صلح، آرامش و ثبات است.

چنین مبارزه ای نیازمند درک دقیق از گوشه ها و عوامل شکل دهنده این پدیده خطرناک و تحول در ذهنیت ها در خصوص چگونگی آن و دگرگونی در سیاست گذاری است.

رییس دستگاه دیپلماسی با تاکید بر اینکه افراط و خشونت در روابط بین الملل خلاء اتفاق نمی افتد و نتیجه فعل و انفعالات گوناگون برگرفته از ریشه های مختلف است، گفت: این ریشه ها به دو دسته ذهنی و عینی قابل تقسیم اند.

ظریف ادامه داد: اهمیت ریشه های ذهنی غیرقابل تردید است. ابتدا جنگ ها در اذهان آغاز می شوند. دشمن تراشی ها و دشمن بینی ها برگرفته از برتری طلبی هایی است که ریشه های ذهنی مانند برتری نژادی، طبقاتی، قومی و نظایر آن دارند.

وی ادامه داد: متقابلا صلح و دوستی نیز از ذهن شروع می شود ریشه افراط و خشونت را باید ابتدا در اذهان جستجو کرد.

وزیر امور خارجه اضافه کرد: برخی نظریه پردازی هایی که در روابط بین الملل صورت می گیرد نیز افراط و خشونت را ترویج می کند؛ نظریه هایی که هژمونی طلب، حذف گرا و در پی بازی های برد و باخت هستند که شامل برخی از پردازش های رئالیستی می شوند، در نهایت و عملا به مروج های ذهنی خشونت و افراط تبدیل می شوند.

رییس دستگاه دیپلماسی توضیح داد: افکار «برنارد لوییس» به عنوان پدرخوانده محافظه کاران جدید که می گفت باید خاورمیانه را با زور نظامی دگرگون ساخت؛ بی تردید یکی از اصلی ترین دلایل لشگرکشی آمریکا در دوره بوش به خاورمیانه است.

ظریف تاکید کرد: علاوه بر عوامل ذهنی، عوامل عینی را نیز باید مد نظر داشت اشغال، سرکوب، نقض حقوق اولیه انسانی، توسعه طلبی، استعمار، استکبار، تجاوز خارجی و گونه های دیگر خشونت ساختاری همچون فقر، بی عدالتی، عقب ماندگی و تحریم نه تنها ذاتا خشوت آمیزند بلکه مروج خشونت نیز هستند.

وی افزود: آنچه در روابط بین الملل جدید باید مورد توجه قرار گیرد خشونت با چهره ای نرم در ظاهر است. مداخلاتی که به عنوان دفاع از حقوق بشر در ظاهر اما به منظور دستیابی به اهداف استراتژیک در باطن می باشند از این زمره اند؛ کمتر جایی مانند سوریه و عراق قربانی این دوگانگی هستند.

رییس دستگاه دیپلماسی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به خشونت در منطقه اظهار داشت: کمتر منطقه ای در روابط بین الملل امروز مانند منطقه ما خشن شده و گرایش های افراطی در آن رو به افزایش گذاشته است اما اینها ذاتی این منطقه نیستند.

وی ادامه داد: همه عارضی هستند و از اشغال فلسطین تا اشغال نظامی افغانستان در سال 1358 و حمله نظامی به عراق در سال 1382 خشونت و افراط به این منطقه تزریق شده است.

ظریف ادامه داد: آنچه رژیم صهیونیستی در هفت دهه گذشته انجام شده است به تزریق خشونت به این منطقه دامن زده که سایه سنگین و پایدار عوامل فرامنطقه ای نیز در آن به روشنی وجود دارد.

وی خاطرنشان کرد: در دوران جنگ سرد و رقابت های شرق و غرب اشغال نظامی افغانستان نقطه عطفی است که خشونت را در این منطقه قالب جدیدی داده اما تحولات بعدی نظام بین المللی که با تکثر بازیگران محلی، فراملی و منطقه ای همراه بوده تعداد تزریق کنندگان به خشونت و افراط را در این منطقه افزایش داده است.

رییس دستگاه سیاست خارجی دولت تدبیر و امید تصریح کرد: تحولات سه سال گذشته مخصوصا تزریق خشونت و افراط به دو سرزمین سوریه و عراق چیزی جز همپوشانی منافع برخی بازیگران بین المللی و منطقه ای در استفاده ابزاری از خشونت و افراط نیست.