نیروهای پدر موشکی ایران نباید سوار ماشین‌های ناامن شوند/ نوشتن فرمول موشک در مجلس ترحیم

به گزارش گروه سیاسی ،  بچه محله سرچشمه، جوانكی لاغر اندام و سر به زیر با موهای فرفری كه مانند بسیاری از جوانان نسل انقلاب، پاسداری از نهضت را تكلیف خود دانست و به صف سپاهیان روح‌الله پیوست و سرباز فرمانده كل قوا شد. بعد از شهادت علی (برادرش) در سوسنگرد كه از كودكی‌ انس زیادی با هم داشتند، عزمش بیش از پیش جزم شد و با نبوغ بی‌حدش،‌ كاری را شروع كرد كه از ساخت خمپاره 60 آغاز شد و تا موشك شهاب 3 رسید. جوانی كه در دانشگاه جنگ،‌ فارغ التحصیل شد؛ از صدام تا سران صهیونیستی و آمریكایی برای سرش جایزه گذاشتند و شد كابوس بی‌پایان لشكریان شیطان و امیر لشكریان خدا.

حسن طهرانی‌مقدم به علت شغل پدرش (محمود طهرانی مقدم)، که به پیشه خیاطی مشغول بود، به محله شکوفه و سپس به محله بهارستان نقل مکان کرد و مقاطع ابتدایی و دبیرستان را در همین مناطق گذراند.

شهید بزرگوار حاج حسن طهرانی‌مقدم پس از پایان دوره تحصیلات متوسطه در رشته صنایع(برش قطعات صنعتی) در مقطع فوق دیپلم مدرسه عالی تکنیکیوم نفیسی پذیرفته شد.

حسن طهرانی مقدم در سال 1358، در مقطع لیسانس رشته مهندسی صنایع پذیرفته و به اخذ مدرک مهندسی در این رشته موفق شد.

تهدید کردن شهید حاج حسن طهرانی‌مقدم از سوی منافقین

محمد طهرانی‌مقدم (برادر شهید) درباره تهدید کردن شهید حاج حسن طهرانی‌مقدم از سوی منافقین می‌گوید: « بردارم چند بار از جانب گروهک تروریستی منافقین تهدید شد به دلیل آن‌که موشکی به مقر منافقین در داخل خاک عراق زد. همان شب رادیو منافقین اعلام کرد این مقدم را ما می‌زنیم. زمانی که ترور شهید صیاد شیرازی را طراحی کردند، همزمان طرح ترور حاج حسن آقای مقدم را نیز در دستور کار داشتند و می‌خواستند هر دوی آنها را ترور کنند که یک گروه از آنها دستگیر شدند».

نوشتن فرمول موشک در مجلس ترحیم

یکی از سرداران سپاه تعریف می‌کرد؛ به مجلس ترحیمی رفته بودم. چند متر آن طرف‌تر سردار حسن طهرانی مقدم نشسته بود. کاغذ کوچکی روی زانویش گذاشته بود. سرش پایین و تند تند چیزهایی می‌نوشت! بعد از پایان مراسم او را دیدم و پرسیدم حاج حسن چه کار می‌کردی؟ چه می‌نوشتی؟! و حاج حسن جواب می‌دهد؛ فرمول‌هایی درباره سوخت موشک!

نیروهای پدر موشکی ایران نباید سوار ماشین‌های ناامن شوند

طهرانی مقدم برای مجاهدت‌هایش فیش حقوقی چند ده میلیونی نمی‌گرفت اما این‌گونه نیز نبود که یکسره از معیشت نیروهایش غافل باشد و می‌گفت شما سرمایه‌های این کشور هستید، نباید سوار ماشین‌های ناامن شوید. برای نیروهایش وام جور کرد تا ماشین امن‌تری سوار شوند. البته ماشین‌هایی متعارف که زیر پای خیلی‌هاست. نه ماشین‌های چند صدمیلیونی!