گمشده نسل من نه اعتقاد بلکه اعتماد است

: دختر شهیدزین‌الدین در سی امین سالگرد شهادت پدرش نامه‌ای را خطاب به وی نوشت.

به گزارش متن این نامه به شرح زیر است:

پدر عزیز تر از جانم سلام

27 آبان ماه امسال که از راه رسید درست 30 سال از روزی که عاشقانه به سوی شهادت آغوش گشودی می‎گذرد و این یعنی سه دهه است که تفسیر واژه پدر را بر روی دوش ناتوان من گذاشتی و چه سنگین مسئولیتی است این بار برای دختری که پدرش قهرمان یک ملت بوده و هست. این بار البته نمی‎خواهم از دلتنگی‎های همه این سالهای نبودنت بنویسم که شاید فقط خودت و خدا از غم روزگار فراق با خبر باشید اما این بار حرف‎های مهم‎تری با شما که در تمام لحظات زندگی من حی و زنده‎ای دارم.

پدر امروز و این روزها کشورمان در شرایط بزرگی با همه وجود قله‎های پیشرفت را هدف گرفته است اما دشمنی که روزگاری سلاحش را سمت شما هدف گرفته بود امروز سلاح ناکارآمد تحریم، ارعاب و تهدید را به سوی ما نشانه گرفته است . یادت هست روزگاری در عملیات‎ها آب را به رویتان می‌بستند و شما به تأسی از سیدالشهدا (ع) تشنه راه دشمن را سد می‎کردید؟ حالا هم اوضاع زیاد فرق نکرده است. شمرهای زمان امروز نیز در آرزوی بستن آب ها ما را سیبل ترکش‎های تحریم کرده‎اند. خوبی‎اش این است که که من و هم نسلانم به میدان آمده‎ایم و مانند روزگاری که شما رودر روی دشمن می‎جنگیدید ما هم این بار روبروی یک دنیا ایستاده‎ایم. با همان شجاعتی که که شما به آن شهره بودید. البته نگرانیم که در این پیچ و خم دنیای امروزی آیا تاب مقاومت‎مان هست؟ و هر بار این نگرانی را به شوق خط شکنی‎های شما در والفجر،خیبر، محرم و رمضان رفع می‎کنیم.

پدر امروز الگوی صلابت و اقتدار شما برنامه عملی و چراغ راه ماست . البته چقدر جای حضور شما و همرزمانتان در شرایط امروز کشور خالی است چه اینکه اگر بودید شاید اوضاع بسیار تفاوت می‎داشت اما شاید این تقدیر بوده است که شما الگوهایی برای ما باشید و ما این مسیر هر چند سخت را برای پرآوزه شدن نام ایران بپیماییم.

پدر شاید حرف بزرگی باشد اما مدت‎هاست با خودم عهد کرده‎ام که امسال این حرف را صادقانه با شما ، عمو و دوستان شهیدت بزنم که من و نسل سومی‎های انقلاب خود را مهیای به دوش کشیدن آرمان‎های شما کرده‎ایم. ما جوانیم و با انگیزه. انرژی این روزهای جوانی را می‎خواهیم در مسیر عمل به راه و وصیتت صرف کنیم آنجا که از ما حسین وار زندگی کردن را خواستی و ما نسل سومی‎ها امروز می‎خواهیم حسین وار ره بپیماییم و از سیاهی دشمن باکی ناشته باشیم . امروز می‎خواهیم حصرتحریم زورگویان را همچون شما که سوسنگرد را رفع حصر کردید بشکنیم و در این راه هم دست به دست هم داده‎ایم .خوب می‎دانم که رمز پیروزی شما در مقابل یکی از مجهزترین ارتش‎های آن زمان نه سلاح پیشرفته که وحدت دلهای بیقرار جوانانی بود که سربلندی کشورشان را از جان عزیز تر می‎دانستند و امروز ما باید این تعهد را به شما بدهیم که برای حفظ همان سربلندی لحظه‎ای غفلت نکنیم.می‎دانم که این روزها فارغ از افراط و تفریط و با نگاه به همان اعتدال و میانه‎روی که گفتمان روز کشور کشور شده باید کینه‎ها را از دل بشوییم و بدانیم جهان وقتی در برابر ما زانو می‎زند که بداند ایرانی در کنار هم دژ مستحکم و نفوذناپذیر اراده‎هاست.

پدر امروز گمشده‎ی نسل من نه اعتقاد بلکه اعتماد است. همان اعتمادی که از جوان نخبه پزشکی فرمانده مقتدر لشگر علی بن ابی طالب(ع) ساخت و از جوانان خوش فکر این کشور همت و باکری و باقری ها.ما امروز به میدان آمده‎ایم تا بگوییم ما هم رسم عشق بازی جان برای وطن را خوب بلدیم و میخواهیم سهمی در توسعه و آبادنی این مرز و بوم داشته باشیم. نسل سوم آماده است نقش تاریخی خود را در این مقطع برای ادامه راه ایفا کند و خدا کند با دعای شما این اعتماد به وجود آید. اگر نگویم بیشتر از شما عاشق آرمان‎های این کشوریم یقین بدانید کمتر هم نخواهیم بود .

پدر در جایی از وصیت‎نامه‎ات گفتی که خداوند امروز از ما همت، اراده و شهادت طلبی را می‎خواهد. منو هم نسلانم امروز اسب همت‎هایمان را زین کرده‎ایم تا هرکس در مسیر خود سرآمد مسابقه پیشرفت و تعالی باشد اما شاید هنوز باور نکرده‎ایم که در این راه ما هم می‎توانیم . شاید هنوز برخی فکر کنند امثال شما آز آسمانی دیگر به این جهان آمده‎اید و یا برخی کج اندیشان نسخه‎های شفا بخش پیروزی شما را فقط برای موزه‎های دفاع مقدس بخواهند. من اما آرمان شما را برای شرایط امروز کشورم می‎پسندم . من شجاعت و استقامت همراه هوشمندی و درایت شما را نیار امروز و افق فردای کشورم می‎پندارم و به سهم خودم سعی می‎کنم این پیام شما را به گوش همه هم نسلانم برسانم.

پدر با شما عهد می بندم که این بار آماده‎تر از هر زمان دیگر بار سنگین امانت آرمان‎هایت را به دوش بکشم و اطمینان دهم که با نسلی تازه نفس سرفرازی و افتخار را برای کشور و دینم به ارمغان بیاورم بلکه شرمنده همه این سالهای نبودنت که بار امانت را به ما واگذاردی نباشم.