دلایل مسعود فراستی برای راه اندازی کافی شاپ!+عکس
: مسعود فراستی گفت: بیشتر از ده سال بود که میخواستم کافه بزنم تا هم از تلویزیون و کارهای متفرقه خلاص شوم و هم به عنوان جایی باشد برای رفقای تیپ خودمان که بتوانیم بحثهای جدی کنیم.
به گزارش مسعود فراستی از جمله منتقدانی است که به دلیل مخالف خوانی با بسیاری از آثار محبوب مخاطبان شناخته میشود. این مخالف خوانی که اخیرا با فیلم "شیار143" صورت گرفته باعث شده که همواره مرزی میان او و مخاطبان وجود داشته باشد و هم اینکه جذابیتهای خواندن نظرات او برای مخاطبان بیشتر شود.
فراستی که به هنگام حضور فریدون جیرانی در "هفت" از این تریبون به شدت در جهت ترویج افکار خود سود جست و صراحت را به جایی رساند که مسعود کیمیایی را با واژه ای خط قرمزی نواخت در سالهای اخیر ترجیح داده بخش عمده ای از وقتش را در کافه اش بگذارند.
کافه ای با نام فرانسوی!!!
این منتقد اخیرا کافه ای به نام "راندوو" که در زبان فرانسه به معنای "قرارملاقات گذاشتن" است را در شهر کرج راه انداخته است. البته که استفاده از واژه ای فرانسه برای کافه فراستی چندان هم عجیب نیست چراکه او سالها در فرانسه اقامت داشته است.
فراستی درباره دلایلش برای راه اندازی کافه به "ایرانپلاس" گفته است: بیشتر از ده سال بود که میخواستم کافه بزنم تا هم از تلویزیون و کارهای متفرقه خلاص شوم و هم به عنوان جایی باشد برای رفقای تیپ خودمان که بتوانیم بحثهای جدی کنیم.
نماهایی داخلی از کافی شاپ متعلق به مسعود فراستی
در اینجا کافه، تفنن است و ادا
مسعود فراستی که بارها در نقدهای خود از اینکه چیزی به نام سینمای ملی در ایران وجود ندارد و آثار ایرانی هم بیشتر به واسطه نام کارگردان شناخته میشوند تا سبک سینمای ملی حرف زده درباره کافه های ایرانی هم نظری شبیه به این دارد. به گزارش میزان وی اظهار داشته: پاریس در زمانی که من آنجا زندگی میکردم کافه های خانگی خوبی داشت اما ما خیلی راه داریم تا به آنها برسیم. در ایران فقط یک کافه داریم که شبیه به کافه های پاریس است و آن کافه کافکاست در خیابان میرزای شیرازی.
وی ادامه داده است: در ایران کافه بیشتر تفنن است، اداست تا جایی برای بحثهای روشنفکری ولی کم کم دارد بهتر میشود.
فراستی پیشنهادی هم داده است برای بهتر شدن وضعیت کافه ها؛ وی می گوید: بیشتر از همه مسئولان و متولیان امور باید این ماجرا را درک کنند که کافه چه کارکردی دارد. کافه پاتوقی است برای آدمها و بحثهای جدی. اگر هم عده دیگری به کافه ها بیایند معمولا در این فضا حل می شوند.
