ماهی‌گیری رژیم صهیونیستی از حادثه ساحل بوندی استرالیا

ایزاک هرتزوگ، رئیس رژیم صهیونیستی با طرح ادعای اعلام همدردی با بازماندگان حادثه بوندی استرالیا به این کشور سفر کرد؛ این سفر ۴ روزه با انتقاد‌های جدی در سطح گسترده مواجه شده است.

در حالی که آنتونی آلبانیزی، نخست‌وزیر استرالیا سفر هرتزوگ را مثبت ارزیابی کرد، منتقدان تاکید دارند که استرالیا نباید برای هرتزوگ فرش قرمز پهن کند، زیرا این امر دست‌کم سیلی به صورت فلسطینی‌های استرالیایی محسوب می‌شود.

اعضای جامعه یهودیان استرالیا نیز در نامه‌ای که روز دوشنبه منتشر کردند، تاکید کردند که از رئیس رژیم صهیونیستی استقبال نمی‌شود.

در این نامه که توسط بیش از ۶۰۰ عضو جامعه یهودی امضا شده بود، آمده است: استقبال از هرتزوگ پس از حادثه بوندی، خیانت به جوامع یهودی، استرالیای چندفرهنگی و هر کسی است که مدافع حقوق بشر فلسطینی‌ها و قوانین بین‌المللی است.

این بیانیه توسط شورای یهودیان استرالیا سازماندهی شده بود که منتقد صریح رژیم صهیونیستی بوده است.

گروه اقدام فلسطین نیز برگزاری یک راهپیمایی بزرگ را برنامه‌ریزی کرد و قصد داشت عصر دوشنبه به وقت محلی این رویداد را برگزار کند.

سوءاستفاده رژیم صهیونیستی از حادثه بوندی در استرالیا

تیراندازی جمعی دسامبر ۲۰۲۵ در ساحل بوندی سیدنی استرالیا (Bondi Beach) سیدنی، به کشته شدن ۱۵ و زخمی شدن بیش از ۴۰ نفر دیگر منجر شد؛ این تیراندازی مرگ‌بار توسط عناصر داعش علیه اجتماع یهودیان استرالیایی صورت گرفت.

مقام‌های استرالیایی بلافاصله این حمله را محکوم و آن را به‌عنوان یک عمل نفرت‌انگیز توصیف کردند؛ با وجود این، واکنش رژیم صهیونیستی و مقام‌های آن متفاوت بود.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی و دیگر مقام‌های این رژیم، حادثه بوندی را به‌عنوان فرصتی برای توجیه ادامه جنایت‌ها در غزه دیدند؛ موندوویس گزارش داد که نتانیاهو این حمله را به حمایت استرالیا از تشکیل دولت فلسطینی مرتبط کرد، اگرچه مهاجمان هیچ ارتباطی با علت فلسطینی نداشتند.

نتانیاهو، بلافاصله این حادثه را به سیاست‌های استرالیا در قبال فلسطین مرتبط و ادعا کرد که به رسمیت شناختن دولت فلسطین توسط استرالیا در تابستان گذشته، محرک و سوخت این حادثه بوده است.

این ادعا توسط بسیاری از کارشناسان رد شد؛ بن سائول، گزارشگر ویژه سازمان ملل در زمینه حقوق بشر و مبارزه با تروریسم، اظهارات نتانیاهو را نفرت‌انگیز خواند و گفت که حمایت اصولی استرالیا از دولت فلسطینی نباید با تروریسم مرتبط شود.

آلبانیزی نیز این ادعا را رد و تاکید کرد که حادثه بوندی ربطی به سیاست خارجی استرالیا ندارد.

با این وجود، روایت یادشده توسط رسانه‌های رژیم صهیونیستی تقویت شد که حادثه بوندی را به‌عنوان نتیجه مستقیم اعتراض‌های حامی فلسطینی در استرالیا توصیف کردند.

از همان ساعات آغازین روی دادن حادثه بوندی، رژیم صهیونیستی به‌ویژه تحت هدایت نتانیاهو، از این حادثه برای منحرف کردن توجه جهانی از نسل‌کشی در غزه استفاده کرد؛ نسل‌کشی که طی ۲ سال جان بیش از ۷۰ هزار فلسطینی را گرفته و بیش از ۷۱ هزار فلسطینی دیگر را مجروح کرد.

سفر اخیر هرتزوگ به استرالیا در فوریه ۲۰۲۶، بخشی از این استراتژی برای سفیدشویی جنایت‌های این رژیم و تقویت حمایت از سیاست‌های آن در برابر فلسطینی‌ها است.

هدف این استراتژی که به‌عنوان «بهره‌برداری از تراژدی» توصیف می‌شود، تضعیف جنبش همبستگی با فلسطین است؛ برای مثال، گیدئون ساعر، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی، حادثه بوندی را نتیجه اعتراض‌های سراسری در خیابان‌ها و دانشگاه‌های استرالیا در حمایت از فلسطین خواند!

این رویکرد استاندارد دوگانه آشکاری را نشان می‌دهد: در حالی که رژیم صهیونیستی کشتار هزاران کودک فلسطینی را توجیه می‌کند، از کشته شدن ۱۵ نفر در باندی برای سرکوب انتقاد‌ها استفاده می‌کند.

جاناتان کوک، نویسنده، می‌گوید که نتانیاهو با این ادعاها، هرگونه امتیاز به فلسطینی‌ها را مسئول خشونت علیه یهودیان می‌داند که این امر حمایت غربی از نسل‌کشی را تقویت می‌کند.

علاوه بر این، رسانه‌های غربی مانند نیویورک‌تایمز، این روایت را تقویت کردند بدون اینکه نسل‌کشی غزه را به چالش بکشند.

در استرالیا، این بهره‌برداری منجر به سرکوب بیشتر جنبش فلسطین شد؛ این امر نه‌تنها توجه را از غزه منحرف می‌کند، بلکه ادعا‌های یهودستیزی واقعی را افزایش می‌دهد، زیرا همه مسلمانان یا فلسطینی‌ها را متهم می‌کند.

• بیشتر بخوانید:
• تشدید بحران اسلام‌هراسی در استرالیا
• سلاح‌سازی رژیم صهیونیستی از حادثه بوندی استرالیا برای توجیه جنایت نسل‌کشی

نسل‌کشی در غزه: زمینه‌ای که افکار عمومی باید از آن منحرف شود

برای درک چگونگی سوءاستفاده از حادثه بوندی، باید به زمینه جنگ غزه بازگشت؛ از اکتبر ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲)، رژیم صهیونیستی عملیات نظامی گسترده‌ای را در غزه آغاز کرد که منجر به قتل‌عام بیش از ۷۰ هزار نفر شد.

سازمان‌هایی مانند عفو بین‌الملل و سازمان ملل این اقدام را با اشاره به بمباران نظام‌مند مناطق مسکونی، گرسنگی دادن جمعیت و تخریب زیرساخت‌ها به‌عنوان نسل‌کشی توصیف کردند.

گزارش شورای حقوق بشر سازمان ملل در سپتامبر ۲۰۲۵، نتانیاهو، هرتزوگ و یوآو گالانت (وزیر جنگ سابق) را به تحریک نسل‌کشی متهم کرد.

با وجود آتش‌بس ظاهری در اکتبر ۲۰۲۵، حمله‌های رژیم صهیونیستی ادامه یافته و صد‌ها فلسطینی دیگر قتل‌عام شدند.

منتقدان مانند آنتونی لوونشتاین، روزنامه‌نگار استرالیایی، می‌گویند که رژیم صهیونیستی بیش از ۲ سال است که جنایت‌های جمعی، شکنجه و کشتار را مرتکب می‌شود.

این اقدام‌ها نه تنها خشم جهانی را برانگیخته، بلکه اعتراض‌های گسترده‌ای در استرالیا به راه انداخت، جایی که جامعه آن خواستار توقف حمایت از رژیم صهیونیستی شده است.

سفر هرتزوگ به استرالیا: بخشی از استراتژی سفیدشویی

سفر هرتزوگ به استرالیا در فوریه ۲۰۲۶ که با ادعای دعوت نخست‌وزیر این کشور صورت گرفت، مستقیما با حادثه بوندی مرتبط است؛ منتقدان این سفر را بخشی از تلاش برای سفیدشویی جنایت‌های رژیم صهیونیستی می‌دانند.

عفو بین‌الملل استرالیا، هرتزوگ را به دلیل نقش در جنگ نسل‌کشانه در غزه محکوم کرد و مردم را به اعتراض فراخواند.

شورای یهودیان مترقی استرالیا نیز مخالف این سفر بود و گفت: ما اجازه نمی‌دهیم غم بوندی برای مشروعیت بخشیدن به رئیس اسرائیلی استفاده شود.

اعتراض‌های گسترده‌ای در سیدنی، ملبورن و دیگر شهر‌ها با حضور هزاران نفر که هرتزوگ را «جنایت‌کار جنگی» خواندند، برگزار شد.

برخی حقوقدانان استرالیایی، مانند جولیان برن‌ساید، پیشنهاد کردند که هرتزوگ به دلیل تحریک نسل‌کشی براساس گزارش سازمان ملل، دستگیر شود.

این سفر، در حالی که ظاهرا برای همدردی است، توجه را از ادامه حمله‌ها علیه غزه منحرف می‌کند، جایی که حتی پس از آتش‌بس، صد‌ها فلسطینی قتل‌عام شدند.

سی‌ان‌ان گزارش داد که پلیس سیدنی ۳ هزار نیرو را برای امنیت سفر مستقر کرد که نشان‌دهنده تنش‌های عمیق است.

سفر فریبکارانه جنایت‌کار صهیونیست به استرالیا؛ مشتی نمونه خروار

سوءاستفاده رژیم صهیونیستی از حادثه بوندی، نمونه‌ای از چگونگی بهره‌برداری از حادثه‌ها برای اهداف سیاسی است؛ نتانیاهو و هرتزوگ، با مرتبط کردن حادثه یادشده به حمایت از فلسطین، تلاش می‌کنند افکار عمومی را از نسل‌کشی در غزه منحرف کرده و جنایت‌های خود را سفیدشویی کنند.

سفر هرتزوگ که به‌عنوان ژستی همدلانه به افکار عمومی فروخته شد، در واقع بخشی از این استراتژی است و اعتراض‌های گسترده نشان‌دهنده مخالفت عمومی با آن است.

این رویکرد نه تنها ادعا‌های یهودستیزی با هدف سوءاستفاده را افزایش می‌دهد، بلکه عدالت برای فلسطینی‌ها را به تاخیر می‌اندازد؛ از این رو، جهان باید هوشیار باشد و اجازه ندهد از چنین حادثه‌هایی برای پوشش جنایت‌ها استفاده شود.

انتهای پیام/