مروری بر جنایتهای جنگی در جهان؛ از جنگ غزه تا حملات رژیم صدام
خبرگزاری میزان – جنگها در سراسر تاریخ عامل وحشت مطلق بودهاند؛ با وجود این، حتی تدوین و تصویب قوانین مربوط به جنگ در عرصه بینالمللی نیز تاکنون نتوانسته مانعی در برابر ارتکاب جنایتهای برخی از جنگ افزوزان باشد.
قوانین و اصول بینالمللی مربوط به جنگ و حقوق بشردوستانه عموما در مواقع جنگ به عمد فراموش شده و نادیده گرفته میشوند؛ نقض قوانین و اصول مذکور میتواند به آزمایش غیرقانونی تسلیحات روی غیرنظامیان، قتلعام، شکنجه و آوارگی اجباری آنها منجر شود؛ این موارد فقط نمونههایی از جنایتهای جنگی هستند که تاکنون رخ دادهاند.
در بررسی جنایتهای جنگی باید به این نکته توجه داشت که افرادی مانند آدولف هیتلر را نمیتوان جز جنایتکاران جنگی به حساب آورد؛ از آن جا که اقدامهای او به مرگ میلیونها نفر و نسلکشی گسترده منجر شد، پرونده جنایتهای او باید در دستهای فراتر از این تقسیمبندی مورد بررسی قرار بگیرد.
برخی از بدترین جنایتکاران جنگی عبارتند از:
بوسکو انتاگاندا: این مرد کنگویی در طول ۲۰ سال حضور خود در قدرت یک کارزار گسترده تجاوز جنسی، قتل گسترده و کشتار وحشتناک را هدایت میکرد؛ او برای تسهیل فرمانبرداری سربازان از دستور قتلعام و تخریب روستاها، آنها را به مواد مخدر معتاد میکرد.
انتاگاندا در مارس ۲۰۱۹ با حضور در سفارت آمریکا خواستار رسیدگی دادگاه کیفری بینالمللی به جنایتهای خود شد؛ این جنایتکار جنگی بدنام و قاتل دستهجمعی در نهایت به دلیل ۲ دهه کشتار ۳۰ سال حبس محکوم شد.

کارمن موری: مامور سوئیسی گشتاپو (پلیس مخفی آلمان در دوره حاکمیت نازی) مامور شکنجه و قتل زندانیان بود.
در پایان جنگ جهانی دوم، مقامهای متفقین دستور دستگیری این زن را صادر و به دلیل ارتکاب موارد بسیاری از قتل و شکنجه به اعدام محکوم کردند؛ او در سال ۱۹۴۷ یک هفته قبل از اجرای حکم اعدام، خودکشی کرد.

فلیسین کابوگا: کابوگا را هیولای نسلکشی روآندا نیز میدانند؛ نسلکشی که به قتل عام ۸۰۰ هزار نفر منجر شد.
کابوگا از طریق تامین قمه و دیگر تسلیحات برای نیروهای دولتی و راهاندازی یک ایستگاه رادیویی برای تحریک خشونت و نفرت نقش مهمی در تسهیل نسلکشی توتسیها در روآندا داشت؛ او پس از نسلکشی نیز به حمایت از شبه نظامیان خشن هوتویی ادامه داد.
کابوگا در نهایت در سال ۲۰۲۰ در پاریس دستگیر شد.
براساس گزارش سازمان ملل، قتلعام روآندا جان ۸۰۰ هزار نفر را در طول ۱۰۰ روز گرفت.

آریبرت هایم: جنایتکار جنگی آلمانی با عنوان قصاب ماتهاوزن نیز شناخته میشود؛ او به دلیل آزمایشهای بد و شکنجه روی اسرای اردوگاههای کار اجباری از جمله برداشتن اعضای بدن بدون بیهوش کردن آنها، شناخته شده است.
او تا سال ۱۹۶۲ بهعنوان پزشک در آلمان کار میکرد و پس از انتشار خبر محاکمه قریبالوقوع خود به آمریکای لاتین فرار کرد.
براساس برخی از گزارشها، هایم در سال ۱۹۹۲ در قاهره با یک هویت جعلی مُرد، اما بسیاری بر این باورند که او همچنان در حال فرار از عدالت است.

برزان ابراهیم حسن التکریتی: برادر ناتنی صدام و رئیس پلیس مخفی رژیم او به جنایت جنگی در دهه ۱۹۸۰ متهم شد؛ او همچنین به دلیل پاکسازی ارتش عراق بدنام بود.
التکریتی در ژانویه ۲۰۰۷ به اعدام محکوم شد و مرگ هولناکی را داشت.

آلفرد کروپ: فرزند گوستاو کروپ در طول جنگ جهانی دوم بر کارخانه تسلیحات پدرش که مهمات و تسلیحات ارتش آلمان را تامین میکرد، نظارت داشت؛ حدود ۷۰ درصد از ۱۰۰ هزار کارگر برده کارخانه او که از اردوگاههای کار اجباری به این مکان منتقل شده بودند، به دلیل شرایط کاری خشونت آمیز و بد جان خود را از دست دادند.
کروپ در سال ۱۹۴۸ در دادگاهی در آمریکا محاکمه و به ۱۲ سال زندان محکوم شد؛ داراییهای کروپ نیز براساس دستور این دادگاه مصادره شد، اما این پایان کار آلفرد کروپ نبود، زیرا او مورد عفو قرار گرفت.
او در سال ۱۹۵۳ به ریاست کارخانه خود بازگشت و آن را به رونق قبلی بازگرداند؛ او بهعنوان آخرین عضو خانواده کروپ که ریاست شرکت را برعهده داشت در سال ۱۹۶۷ درگذشت.

راتکو ملادیچ: فرمانده ارتش رادوان کارادزیچ، رئیس صربهای بوسنی، یکی از شرکتکنندگان کلیدی در پاکسازی قومی کرواتها و مسلمانان منطقه بود.
بر اثر جنایتهای او، هزاران بوسنیایی به دلیل سوزانده شدن، شکنجه، تجاوز جنسی و حتی سر بریدن در ملا عام جان خود را از دست دادند.
ملادیچ، در سال ۱۹۹۵ در دادگاه بینالمللی جنایی سازمان ملل در لاهه هلند به نسلکشی متهم شد.
او پس از ۱۶ سال فرار، در نهایت در سال ۲۰۱۱ دستگیر شد؛ ملادیچ پس از انتقال به لاهه به دلیل دست داشتن در جنایتهای علیه بشریت، نسلکشی و جنایتهای جنگی که در جریان درگیریهای بوسنی مرتکب شده بود، به حبس ابد محکوم شد.

ایرما گرزه: کفتار آشوویتس، نامی بود که به این نظامی آلمانی داده شده بود.
او در بهار ۱۹۴۵ دستگیر و به چند جنایت جنگی متهم شد؛ اگرچه گرزه همه اتهامهای خود را رد کرد، اما در نهایت به اعدام محکوم شد؛ این زن در سال ۱۹۴۵ در ۲۲ سالگی اعدام شد.

اسلوبودان میلوشویچ: رئیسجمهور یوگسلاوی نخستین رئیس دولتی است که در سال ۱۹۹۹ به جنایت جنگی متهم شد.
او که در برخی از بدترین جنایتهای اروپا از دوران جنگ جهانی دوم مشارکت داشت، تا پایان سال ۲۰۰۲ مدتها پس از پایان دوره کارش در لاهه محاکمه نشد.
میلوشویچ در نهایت به پاکسازی قومی گسترده غیر صربها و قتلعام وحشیانه آنها متهم شد؛ کشتار غمانگیز سربرنیتسا در جولای ۱۹۹۵ یکی از بدترین جنایتهای او بود؛ در این کشتار بیش از ۸ هزار مسلمان بوسنیایی قتل عام شدند.
میلوشویچ که دادگاه رسیدگی به پرونده خود را «مضحک» خوانده بود، در سال ۲۰۰۶ چند ماه پیش از اجرای حکم اعدامش در سلول خود در زندان مرده پیدا شد؛ دلیل مرگ او حمله قلبی اعلام شد.

جوزف رائو کونی: این نظامی اوگاندایی در سال ۱۹۸۷ یک گروه شورشی با نام LRA را در شمال اوگاندا تاسیس کرد؛ این گروه پس از اخراج از ارتش به بخشهایی در جنوب سودان، جمهوری دموکراتیک کنگو و جمهوری آفریقای مرکزی رفتند و نام تونگو – تونگو را بر خود نهادند.
شهرت LRA، ربودن کودکان و استفاده اجباری از آنها برای اقدامهای مسلحانه بود؛ این گروه همچنین کودکان دختر ربوده شده را در معرض بردگی و آزار جنسی قرار میدادند.
براساس اعلام سازمان ملل، LRA مسئول مستقیم مرگ بیش از ۱۰۰ هزار نفر در آفریقای مرکزی است؛ آنها همچنین ۶۰ تا ۱۰۰ هزار کودک را ربوده و میلیونها اوگاندایی را آواره کردند.
دادگاه کیفری بینالمللی در سال ۲۰۰۵ حکم بازداشت جوزف رائو را صادر کرد؛ او هنوز در حالت مخفیانه زندگی میکند و براساس گزارشها او هنوز زنده است و در دارفور مخفی شده است.

فردریش فلیک: این صنعتگر آلمانی، در دهه ۱۹۳۰ رئیس بزرگترین شرکت فولاد آلمان شد؛ او در طول جنگ جهانی دوم در پی کمکهای مالی به ارتش آلمان، با بهکار گرفتن اسرای جنگی بهعنوان برده در کارخانههای خود به ثروت هنگفتی دست یافت.
۸۰ درصد بردههای کارخانههای فلیک معادل ۳۸ هزار و ۴۰۰ نفر جان خود را از دست دادند.
فلیک در یک دادگاه آمریکایی در نورنبرگ مجرم شناخته شده و به هفت سال زندان محکوم شد.
او نیز مانند کروپ با بهانه احیای صنعت فولاد آلمان عفو شد؛ فلیک بعدها ششمین مرد ثروتمند جهان شد؛ او در سال ۱۹۷۲ درگذشت؛ آن هم در حالی که هیچگاه به خانوادههای بردههای جان باخته در کارخانههایش غرامتی نپرداخت.

رادوان کارادزیچ: این سیاستمدار سابق صرب بوسنی در سال ۲۰۱۶ به دلیل جنایت جنگی، جنایت علیه بشریت و نسلکشی در جریان جنگ بوسنی مجرم شناخته شد.
او در سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۸ زندگی مخفیانه داشت و حتی به فعالیت در زمینه مراقبتهای بهداشتی مانند درمان اختلالات و بیماریهای جنسی روی آورد.
او یک بار در اتریش دستگیر شد، اما با جعل هویت موفق به فرار شد؛ در نهایت کارادزیچ در سال ۲۰۰۸ در بلگراد دستگیر شد و تا آخر عمر در زندان میماند.

پل توویر: جلاد لیون، تنها فرانسوی بود که به دلیل نقشش در جنگ جهانی دوم به جنایت جنگی متهم شد.
توویر پس از آگاهی از متهم شدن به جنایت جنگی به زندگی مخفیانه روی آورد و با دستفروشی شکلات زندگی خود را گذراند.
اگرچه رئیسجمهور وقت فرانسه با قانون محدودیت جنایتها، او را عفو کرد، توویر در سال ۱۹۷۱ دوباره به جنایت علیه بشریت متهم و محکوم شد؛ او در سال ۱۹۹۶ در سن ۸۱ سالگی در زندان درگذشت.

علی حسن المجید: این نظامی رژیم صدام معروف به علی شیمیایی مکررا دستور حمله با گازهای مرگبار را داده و سبب مرگ هزاران غیرنظامی شده بود؛ اگرچه جزئیات رنج قربانیان او بسیار تکاندهنده است، اما او هیچگاه بابت این جنایت خود ابراز پشیمانی نکرد.
المجید در سال ۲۰۰۶ در بغداد دستگیر و به اتهامهای جنایت علیه بشریت و نسلکشی محکوم شد.
پس از حمله به عراق، سربازان آمریکایی او را دستگیر کردند که منجر به محاکمه او در سال ۲۰۰۶ در بغداد به اتهام جنایت علیه بشریت و نسلکشی شد.
علی شیمیایی در سال ۲۰۱۰ اعدام شد.

چارلز تیلور: رئیسجمهور سابق لیبریا به دلیل نقشش در جنگ داخلی سیرالئون بهعنوان یکی از بدترین جنایتکاران جنگی در جهان شناخته میشود.
او با سوءاستفاده از اختلافهای قبیلهای یک جنگ داخلی وحشیانه را که هفت سال طول کشید، هدایت کرد؛ این جنگ به قتلعام ۲۰۰ هزار غیرنظامی منجر شد.
او که در دادگاه ویژه سیرالئون به ترور، تجاوز و قتل متهم شد، به نیجریه گریخت؛ تیلور پس از سه سال فرار در فهرست افراد تحت تعقیب اینترپل قرار گرفت؛ در نهایت در سال ۲۰۰۶ دولت نیجریه تیلور را به دولت لیبریا تحویل داد؛ او در حالی دستگیر شد که با خودروهای نمره دیپلمات با مقادیر هنگفتی پول و هروئین قصد عبور از مرز نیجریه را داشت.
تیلور در حال حاضر در حال گذراندن محکومیت حبس ۵۰ ساله خود است.

کورت بلوم: مدیر برنامه جنگ بیولوژیک آلمان نازی، عامل انجام هزاران آزمایش روی اسرای جنگی بود؛ او برای ارزیابی کارآیی واکسنهای احتمالی، قربانیان خود را به طاعون، سیاه زخم، حصبه و وبا مبتلا کرد.
بلوم همچنین مستقیما با دانشمندان ژاپنی در تحقیقات شیمیایی و جنگ بیولوژیکی همکاری داشت؛ پس از جنگ جهانی دوم، بلوم از سوی آمریکاییها برای کمک به برنامه جنگ بیولوژیکی و شیمیایی آنها استخدام شد.
او در ماه مه ۱۹۴۵ دستگیر و محاکمه و در نهایت تبرئه شد.
او در آلمان غربی ماند و از آنجا از سوی آمریکا استخدام شد و در سال ۱۹۶۹ به مرگ طبیعی مُرد.

جوزف منگله: این پزشک آلمانی به دلیل انجام آزمایشهای وحشتناک روس اسرای جنگی به فرشته مرگ لقب گرفته بود؛ جنایتهای او بسیار زیاد هستند.
او که بهعنوان جنایتکار جنگی تحت تعقیب بود، به آمریکای جنوبی گریخت و تا آخر عمر خود فراری بود و از مجازات حبس فرار کرد.

صدام: زندگی دیکتاتور عراقی که احتمالا یکی از مشهورترین جنایتکاران جنگی است، فراز و نشیبهای زیادی داشت؛ او با سیاست مشت آهنین بر عراق حکومت کرد.
صدام در سال ۲۰۰۳ دستگیر و در سال ۲۰۰۶ اعدام شد.

قصاب غزه
دور جدید جنگ رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه تحت هدایت کابینه بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر این رژیم به رقم خوردن جنایت بیسابقهای علیه مردم غزه منجر شده است.
جنگ ۲۰۲۳ رژیم صهیونیستی علیه غزه در مدت کمتر از ۲ ماه از زمان آغاز به قتلعام بیش از ۲۰ هزار فلسطینی منجر شد؛ ضمن اینکه مجروح شدن دهها هزار نفر دیگر را نیز به دنبال داشت.
این جنگ به اذعان سیاستمداران، سازمانهای بینالمللی، حقوقدانان و کارشناسان بسیاری یکی از شنیعترین و نفرتانگیزترین جنایتهای تاریخ بشر را رقم زده است؛ جنایتی که از طریق هدف قرار دادن اماکن امن و غیرنظامی با هزاران تن بمب، به کشتار گسترده زنان و کودکان منجر شد.
بیتردید، عاملی که سبب شد تا جنایتکاران جنگی پیشین هیچگاه با مجازات درخوری مواجه نشوند، سبب شده تا نتانیاهو به قصاب غزه تبدیل شود.
او اطمینان دارد که مانند اسلاف خود زیر سایه حمایت متحدان غربی با هیچ مجازاتی مواجه نمیشود و حتی شاید مانند برخی از اسلاف خود از جمله هنری کیسینجر و شیمون پرز به دریافت نوبل صلح نیز مفتخر شود.
نتانیاهو تنها جنایتکار و قصاب صهیونیست نیست که دست به کشتار گسترده فلسطینیها زده است؛ شیمون پرز و آریل شارون دیگر جنایتکاران جنگی صهیونیستی هستند که با وجود اثبات جنایتهایشان از مجازات در امان ماندند.
انتهای پیام/

