ابراهیم حسنبیگی نویسنده انقلابی در گفتوگو با خبرنگار گروه فرهنگی ، درخصوص برگزاری تعداد زیادی جشنهای ادبی در طی سال گفت: متاسفانه جشنهای ادبی در کشور دارای ارزش بسزایی نیستند زیرا برای نویسندگان اتفاق هیجان انگیزی را رقم نمیزنند، به عنوان مثال جوایز مطرح ادبی جهان به این صورت هستند که وقتی اثری در آنها برنده می شود علاوه بر افزایش بسیار زیاد تیراژ در چاپ های بعدی، خود اثر در جهان معرفی و به زبان های مختلف ترجمه می شود.
وی عدم تاثیرگزاری بین المللی جشنوارههای ادبی کشور را ناراحت کننده خواند و افزود: اکثریت جشنواره های فرهنگی کشور مخصوصاً جشنواره های ادبی، بسیار داخلی برگزار می شوند و به نوعی تاثیر جهانی بسیار کمی دارند، جشنواره های داخلی یک مدت زمان خاص دارند که بعد از پایان به مدت یکسال به طور کامل تعطیل شده و هیچ تاثیری بر بدنه فرهنگ نخواهند گذاشت.
نویسنده کتاب «روایتی ساده از ماجرایی پیچیده» در همین راستا ادامه داد: از نظر من اگر جشنی ادبی میخواهد تاثیرگذار باشد، باید در ابتدا دبیرخانه سالانه داشته باشد و بعد از آن هم می بایست با رایزنی های فرهنگی با کشورهای مختلف باعث بسط و گسترش ادبیات و فرهنگ داخلی شود.
وی پرداختن جشنوارههای داخلی به آثار چاپ شده را اجحاف در حق نسل جوان خواند و اذعان کرد: به صورت معمول اکثریت جشنواره های داخلی در حوزه ادبیات حول محور آثاری هستند که به چاپ رسیده باشد، این اتفاق باعث می شود ما از بسیاری از استعدادهای داخل کشور که می توانند در عرصه ادبیات کشف شوند غافل شویم.
نویسنده کتاب دو روایت از یک عکس ادامه داد: بسیاری از جوانان هستند که موقعیت، ارتباط و یا سرمایه کافی را برای چاپ اثرشان ندارد، همین باعث می شود تا این نسل نتوانند در هیچ مکانی خود را محک بزنند، اگر جشنها و جشنواره های ادبیات و کتاب به آثار چاپ نشده هم امکان بروز بدهند، نسل جوان می تواند موقعیتی را برای ظهور و بروز خود پیدا کند.
حسنبیگی نسل جوان را آینده ادبیات کشور دانست و خاطرنشان کرد: حضور جوانان در جشن های کتاب می تواند این امکان را برای ادبیات به وجود بیاورد که نسلی تازه به هنرمندان عرصه قلم معرفی شود، از نظر من می توان به نویسندگان جوان بهای بیشتری داد و از پتانسیل بالای آنان جهت ارتباط وضعیت کتاب و کتابخوانی به بهترین شکل ممکن استفاده کرد.