شرایط رجوع از هبه و موارد ممنوعیت پس گرفتن مال هبهشده از مهمترین موضوعات حقوقی در قانون مدنی به شمار میرود. بسیاری از افراد تصور میکنند هر مالی که به دیگری بخشیدهاند، در هر زمان قابل بازپسگیری است؛ در حالی که قانون مدنی شرایط مشخصی برای وقوع هبه، اعتبار آن و امکان رجوع از هبه پیشبینی کرده است.
مطابق ماده ۷۹۸ قانون مدنی، هبه واقع نمی شود مگر با قبول و قبض مُتّهب اعم از اینکه مباشر قبض خود مُتّهب باشد یا وکیل او و قبض بدون اِذن واهب اثری ندارد. در هبه به صغیر یا مجنون یا سفیه قبض ولیّ معتبر است. در صورتیکه عین موهوبه در ید مُتّهب باشد محتاج بقبض نیست.
مطابق ماده ۸۰۱ قانون مدنی، هبه ممکن است معوض باشد و بنابراین واهب میتواند شرط کند که متهب مالی را به او هبه کند یا عمل مشروعی را مجاناً بجا آورد.
همچنین مطابق ماده ۸۰۲ قانون مذکور، اگر قبل از قبض واهب یا متهب فوت کند هبه باطل میشود.
مطابق ماده ۸۰۳ قانون مذکور، بعد از قبض نیز واهب میتواند بابقاء عین موهوبه از هبه رجوع کند مگر در موارد ذیل:
در صورت رجوع واهب نِماآت عین موهوبه اگر متّصل باشد مال واهب و اگر منفصل باشد مال مُتّهب خواهد بود بعد از فوت واهب یا مُتّهب رجوع ممکن نیست.
هر گاه داین طلب خود را بمدیون ببخشد حق رجوع ندارد.
اگر کسی مالی را بعنوان صدقه بدیگری بدهد حق رجوع ندارد.
انتهای پیام/