یک مرد ویتنامی با مشکلات قلبی عروقی در «Speedway Slammer»، زندان فوق امنیتی بازسازیشده ایالت ایندیانا آمریکا که به نمادی از سرکوب مهاجرت دولت دونالد ترامپ تبدیل شده است، از حال رفت و جان سپرد؛ در یک بازداشتگاه ایالت پنسیلوانیا، یک مرد چینی که قبلا اقدام به خودکشی کرده بود، در حمام حلقآویز پیدا شد؛ در یک بازداشتگاه در نیویورک، یک مرد هندوراسی با ضربان قلب بالا و لرزش ناشی از ترک الکل، بدون مراقبتهای اورژانسی در سلول خود درگذشت.
به گزارش رویترز، سوابق اداره مهاجرت و گمرک آمریکا ICE نشان میدهد که این افراد در میان ۵۰ نفری قرار دارند که از زمان آغاز کارزار اخراج دستهجمعی ترامپ، در ژانویه ۲۰۲۵ در بازداشتگاههای مهاجرتی آمریکا جان خود را از دست دادهاند.
تحلیل رویترز از دادههای اداره مهاجرت و گمرک نشان میدهد که بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴، براساس میانگین جمعیت روزانه این مراکز، به ازای هر ۳ هزار ۸۴۸ بازداشتی، سالانه یک مورد مرگ در مراکز مهاجرتی آمریکا رخ داده است؛ این نرخ از زمان بازگشت ترامپ به قدرت بیش از ۲ برابر شده و براساس دادههای اولیه تا اوایل ژوئن به حدود یک مورد مرگ در هر هزار و ۶۳۰ نفر رسیده است.
دادههای مورد تجزیه و تحلیل رویترز، توسط موسسه عدالت ورا، یک سازمان غیرانتفاعی که از کاهش نرخ حبس حمایت میکند، پردازش شده است.
دلایل مرگ بازداشتشدگان میتواند پیچیده باشد و لزوما ناشی از غفلت یا سوءاستفاده توسط مدیران مراکز بازداشت نیست، اما ۳ متخصص در مرگهای بازداشتی که سوابق اداره مهاجرت و گمرک و کالبدشکافیها را بررسی کردند، گفتند که افزایش نرخ و دیگر دادهها، نگرانیهایی را در مورد کیفیت نظارت و مراقبتهای پزشکی در مراکز بازداشت که جمعیت آنها در دوران ترامپ افزایش یافته، ایجاد کرده است.
جمعیت در آخرین سال دولت جو بایدن، نامزد دموکراتها، افزایش یافت که در بحبوحه انتقادات سال انتخابات، اجرای قوانین را تشدید کرد؛ اداره مهاجرت و گمرک آمریکا هنگام روی کار آمدن ترامپ، حدود ۴۰ هزار مهاجر را در خود جای داده بود که این رقم نسبت به پایینترین حد خود در دوران بایدن، یعنی حدود ۱۴ هزار نفر در فوریه ۲۰۲۱ در جریان همهگیری کرونا افزایش یافته است.
در دوران ترامپ، این تعداد در اوج خود در ژانویه، طی یک سرکوب بزرگ در شهر مینیاپولیس ایالت مینهسوتا، به حدود ۷۰ هزار نفر رسید، اما در اوایل ژوئن به حدود ۵۷ هزار نفر کاهش یافت.
سوابق اداره مهاجرت و گمرک نشان میدهد که از ۵۰ مورد مرگ، ۲۱ مورد پس از فوت یا عدم پاسخگویی فرد بازداشتشده کشف شده است.
یک پزشک دستیار در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو که مرگومیر بازداشتشدگان اداره مهاجرت و گمرک را مطالعه کرده، یکی از ۳ متخصصی است که دادهها و سوابق را بررسی کردهاند.
حملههای قلبی و مشکلات قلبی عروقی ۱۶ مورد مرگ را تشکیل میدادند که به گفته کارشناسان پزشکی، نشاندهنده مشکلات احتمالی در غربالگریهای اولیه سلامت و مدیریت بیماریهای مزمن است؛ شانل دیاز، استادیار پزشکی در مرکز پزشکی ایروینگ دانشگاه کلمبیا، گفت که دادهها و سوابق نشان میدهد که این آژانس افراد آسیبپذیر از نظر پزشکی را زندانی میکند که منجر به افزایش مرگومیر قابل پیشگیری شده است.
دیاز با اشاره به اینکه دست کم ۲ نفر از بازداشتشدگان که فوت کردند، مبتلا به زوال عقل بودند و هیچ خطری برای عموم نداشتند، گفت: این سیستم برای مدیریت مراقبتهای مزمن طراحی نشده است.
وزارت امنیت داخلی آمریکا سوابق دقیقی از مرگ و میر دوران ترامپ، ارائه نکرده است؛ این وزارتخانه اعلام کرد که متعهد به تضمین یک محیط «امن، مطمئن و انسانی» در بازداشتگاه است.
لورن بیس، سخنگوی وزارت امنیت داخلی آمریکا، در بیانیهای گفت: مراقبتهای پزشکی جامع از لحظه ورود افراد و در طول مدت اقامت آنها ارائه میشود.
پرسشهایی در مورد مراقبتهای پزشکی به موقع
بخشی از دشواری در تعیین عوامل موثر بر میزان مرگومیر ناشی از جزئیات اندک در گزارشهای مرگومیر بازداشتگاههای دولت ترامپ است؛ گزارشهای دولت نسبت به گذشته جزئیات کمتری در مورد شرایط درباره هر مرگ ارائه میدهد و بسیاری از موارد انتقادی را حذف کردهاند؛ کارشناسان گفتند که بسیاری از اطلاعات حیاتی مانند سابقه پزشکی، داروهای بازداشتشدگان و جزئیات واکنش به اورژانس را حذف کردهاند.
میشل هایسلر، مدیر پزشکی سازمان غیرانتفاعی پزشکان حامی حقوق بشر، به گزارش مرگ سانتوس ریس بانگاس، مردی هندوراسی که سپتامبر گذشته در مرکز اصلاح و تربیت شهرستان ناسائو در لانگ آیلند، نیویورک درگذشت، اشاره کرد.
اداره مهاجرت و گمرک در این گزارش اعلام کرد که در زمان پذیرش در ساعت ۱۱:۲۲ صبح ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵ (۲۶ شهریور ۱۴۰۴)، یک پرستار علائم ترک الکل را مشاهده کرد؛ ۲ ساعت بعد، پزشکی که این فرد بازداشتشده را معاینه کرد، گفت که وی دچار لرزش شده و داروهایی برای ترک الکل تجویز کرد.
با وجود این، گزارش یادشده هیچ داروی خاصی را مشخص نکرده یا تایید نمیکند که داروها تجویز شدهاند؛ در گزارش اداره مهاجرت و گمرک آمده است که ساعت ۶:۲۵ صبح روز بعد، ریس در سلول خود بیهوش پیدا و ۲۰ دقیقه بعد فوتش اعلام شد.
هایسلر گفت که مراقبت به موقع در محیط بیمارستان میتواند خطرات تهدیدکننده زندگی ناشی از ترک را تا حد زیادی کاهش دهد؛ وی گفت: این سوال مطرح میشود که چرا وی بلافاصله به بخش اورژانس منتقل نشد.
وزارت امنیت داخلی آمریکا اعلام کرد که مرگ همچنان در دست بررسی است، اما به نظر میرسد علت اولیه، نارسایی کبدی ناشی از اعتیاد به الکل باشد.
سخنگوی دفتر دادستان کل ایالت نیویورک گفت که تحقیقات دفتر دادستان کل ایالت نیویورک نشان داد که افسر وظیفه باعث مرگ ریس نشده است.
- بیشتر بخوانید:
- روایتی جدید از واقعیت تکراری نقض حقوق بشر در بازداشتگاههای مرگ آمریکا
- آوار مرگ روی بازداشتگاههای مهاجرتی آمریکا؛ ثبت مرگ ۱۴ مهاجر در یک سال
فریاد برای کمک؛ ۱۵ دقیقه انتظار
توان ون بویی، مرد ۵۵ ساله ویتنامی، در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۵ (۲۸ آبان ۱۴۰۴) به زندان موسوم به Speedway Slammer، لقب دولت ترامپ برای مرکز اصلاح و تربیت میامی در بانکر هیل ایالت ایندیانا، رسید.
گزارش اداره مهاجرت و گمرک حاکی از آن است که بویی که در اواخر سال ۲۰۲۳ دچار سکته مغزی شد، در ماه آگوست گذشته، اندکی پس از بازداشت، برای فشار خون بالا و کلسترول دارو تجویز کرده بود.
در ماه فوریه، بویی دادخواستی را به دادگاه فدرال در ایندیانا ارائه کرد و خواستار آزادی خود شد و گفت که با عصا راه میرود و بازداشت باعث بدتر شدن سلامتیاش شده است.
ترامپ در نخستین روز دوره دوم ریاست جمهوری خود، دستورالعملهای دوران بایدن را که به اداره مهاجرت و گمرک دستور میداد قبل از بازداشت مهاجران، عوامل تخفیفدهنده، ازجمله سن، سلامت، نقش آنها بهعنوان تامینکننده خانواده یا خدمت نظامی یا عمومی را در نظر بگیرد، لغو کرد.
در گزارش اداره مهاجرت و گمرک، بدون ارائه جزئیات بیشتر، آمده است که در ماه مارس، یک پزشک بیماری انسدادی مزمن ریوی بویی را تشخیص داد؛ یک هفته بعد، در اول آوریل، بویی از حال رفت.
۳ نفر از بازداشتشدگان گفتند که دیگر بازداشتشدگان با فریاد از نگهبانی که در نزدیکی آنها بود، درخواست کمک کردند؛ یک بازداشتشده عراقی، گفت که با استفاده از مهارتهایی که بهعنوان مترجم در طول جنگ عراق آموخته بود، شروع به انجام احیای قلبی ریوی کرد.
وی و ۲ بازداشتشدگان دیگر گفتند که حدود ۱۵ دقیقه طول کشید تا نگهبان برسد؛ کادر پزشکی ۱۰ دقیقه پس از آن رسیدند.
خیلی دیر شده بود و وقتی پزشک رسید، بویی مرده بود.
استانداردهای بازداشتگاههای مهاجرت فدرال، زمان پاسخگویی به فوریتهای پزشکی را ۴ دقیقه تعیین میکند؛ سخنگوی وزارت امنیت داخلی آمریکا در پاسخ به پرسشی در این باره، زمان مشخصی برای واکنش به پرونده بویی ارائه نداد، اما مدعی شد که کارکنان بلافاصله اقدامهای نجاتبخش را آغاز کردند و بلافاصله با کارکنان خدمات اورژانس تماس گرفتند که به سرعت پاسخ دادند.
اداره اصلاح و تربیت ایندیانا که مدیریت این مرکز را بر عهده دارد، پرسشها را به اداره مهاجرت و گمرک ارجاع داد.
گزارش اداره مهاجرت و گمرک آمریکا در مورد مرگ بویی ادعا میکند که کارکنان بازداشتگاه، احیای قلبی ریوی (CPR) را آغاز کردند، دفیبریلاسیون را شروع کردند و با خدمات پزشکی اورژانس تماس گرفتند، پیش از اینکه پزشک ناظر حدود ساعت ۶ بعد از ظهر مرگ بویی را اعلام کند؛ در این گزارش به اینکه کسی ابتدا احیای قلبی ریوی را انجام داده باشد، اشارهای نشده است.
پزشک قانونی محلی مرگ بویی را به علل طبیعی مرتبط با بیماری قلبی عروقی نسبت داد؛ لی وانگ، دخترخوانده بویی، گفت که خانوادهاش برای احتمال اعزام وی به ویتنام آماده میشدند؛ وی گفت: بدترین سناریو برای ما این بود که او قرار بود اخراج شود، نه اینکه قرار بود بمیرد.
بیمار باید از نظر خطر خودکشی تحت نظر باشد
صبح روز ۵ آگوست ۲۰۲۵ (۱۴ مرداد ۱۴۰۴)، کارکنان مرکز پردازش دره موشانون در پنسیلوانیا، جسد یک مهاجر چینی به نام چائوفنگ جی را که در حمام آویزان بود، کشف کردند؛ سوابق دادگاه نشان میدهد که جی، ۳۲ ساله، کمتر از یک هفته قبل، پس از گذراندن ۷ ماه حبس در انتظار محاکمه، به این مرکز منتقل شده بود.
سوابق زندان شهرستان دافین در هریسبورگ ایالت پنسیلوانیا، جایی که جی در آن نگهداری میشد، نشان میدهد که وی در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۶ (۵ بهمن ۱۴۰۴) با حلقآویز کردن خود اقدام به خودکشی کرده است.
خلاصهای از مرکز پزشکی دانشگاه پیتسبورگ، جایی که جی پس از اقدام به خودکشی تحت مراقبتهای اورژانسی قرار گرفت، اعلام کرد: بیمار باید از نظر افکار/برنامه خودکشی تحت نظر باشد.
۲ روز بعد، یک مددکار اجتماعی در زندان گزارش داد که جی در ارزیابی خطر خودکشی، علایم افسردگی و اختلال دوقطبی را نشان میدهد؛ یک روانپزشک در زندان جی.ای. را معاینه کرد و یک داروی ضد روانپریشی و بعدا یک داروی ضد افسردگی تجویز کرد.
مدیرعامل شرکت PrimeCare Medical که خدمات پزشکی در زندان شهرستان دافین ارائه میداد، گفت که این مرکز هنگام انتقال جی به بازداشتگاه، سوابق را در اختیار اداره مهاجرت و گمرک قرار داده است.
اداره مهاجرت و گمرک در بیانیه مطبوعاتی در مورد مرگ جی ادعا کرد که وی بدون سوابق پزشکی از دوران حبس قبلی خود وارد شده است؛ این آژانس در گزارش مرگ خود اعلام کرد که وقتی جی به مرکز بازداشت مهاجرتی Moshannon Valley رسید، پرستاری که از طریق مترجم مصاحبه پذیرش را انجام میداد، ثبت کرد که جی هیچ بیماری پزشکی یا روانی قبلی یا نسخه دارویی فعلی نداشته و وی را در گروه عمومی قرار داد.
پاتولوژیست پنسیلوانیا مرکزی که کالبدشکافی جی را انجام داد، در گزارش خود به سابقه مشکلات روانی نیز اشاره کرد.
گروه ژئو GEO، یک شرکت خصوصی که برای اداره مرکز Moshannon قرارداد بسته بود، پرسشها را به اداره مهاجرت و گمرک ارجاع داد.
ادعاهای نادرست در مورد جانباختگان در بازداشتگاههای مهاجرتی
پکتیاوال در ۱۳ مارس (۲۲ اسفند ۱۴۰۴) در حومه دالاس در حالی که ۵ فرزند از ۶ فرزندش را به مدرسه میبرد، توسط اداره مهاجرت و گمرک بازداشت شد؛ طبق گزارش مرگ اداره مهاجرت و گمرک، در همان روز، پکتیاوال ۴۱ ساله به دلیل تنگی نفس و درد قفسه سینه به بیمارستان منتقل شد.
صبح روز بعد، هنگام صبحانه، کارکنان بیمارستان متوجه تورم زبانش شدند و به وی داروی آلرژی دادند؛ طبق گزارش اداره مهاجرت و گمرک، آنها ۳ دقیقه بعد اقدامهای نجاتبخش را آغاز و سپس مرگ وی را اعلام کردند.
متخصصان مرگ در بازداشتگاهها، هیچ مدرکی در سوابق منتشرشده اداره مهاجرت و گمرک که تاکنون منتشر شده است، درباره نقص در واکنش اضطراری این آژانس پیدا نکردند.
با وجود این، ۳ سه ماه بعد، خانواده پکتیاوال هنوز منتظر پاسخ اداره مهاجرت و گمرک و پزشک قانونی شهرستان دالاس در مورد علت مرگ هستند.
برادر پکتیاوال، گفت که وی بهعنوان سرباز سابق نیروهای ویژه افغانستان، در سال ۲۰۲۱ به همراه خانوادهاش توسط ارتش آمریکا تخلیه شده و درخواست پناهندگی داده بود؛ وی گفت که برادرش در ماه سپتامبر، به دلیل استفاده نادرست از ۲۰۰ دلار یا بیشتر کوپنهای غذایی فدرال برای اهداف تجاری، که یک جرم سنگین است، متهم شد؛ ۲ ماه بعد، طبق سوابق، وی به دلیل تلاش برای سرقت حدود ۲۲۰ دلار مواد غذایی دستگیر و آزاد شد.
قبل از دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، پیشینه پکتیاوال وی را در اولویت کمتری برای بازداشت قرار میداد، اما قانون لیکن رایلی The Laken Riley Act که اندکی پس از روی کار آمدن ترامپ تصویب شد، اداره مهاجرت و گمرک را ملزم میکرد هر کسی را که به جرم دزدی از مغازه و دیگر جرایم دستگیر شده است، بازداشت کند.
در بیانیه مطبوعاتی که مرگ پکتیاوال را در ۱۵ مارس (۲۴ اسفند) تایید کرد، اداره مهاجرت و گمرک بر اتهامهای جنایی تمرکز کرد، روندی که در دولت ترامپ رواج یافته است.
انتهای پیام/