خبرگزاری میزان - دانمارک طی سالهای گذشته در رسانههای غربی همواره بهعنوان یکی از امنترین کشورهای جهان معرفی شده است. دانمارک در گزارش رسانهها، رتبهبندیهای سازمانی و تخیل عمومی بهطور گسترده بهعنوان یکی از شادترین کشورها شناخته میشود.
توهم کشور امن
براساس آمارها، ۳۱ هزار و ۳۷۴ مورد خشونت در دانمارک تنها در سال ۲۰۲۲ گزارش شده که بالاترین میزان از سال ۱۹۹۰ بهحساب میآید. ثبت آمار خشونت در دانمارک در سال ۱۹۹۰ آغاز شد.
این آمارها نشان میدهد که پس از کاهش موارد گزارش شده خشونت در طول همهگیری کرونا، تعداد موارد خشونت گزارش شده از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ حدود ۱۶ درصد افزایش یافته است.
همچنین شمار قربانیان خشونت گزارش شده بین سال ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ حدود ۱۴ درصد افزایش یافته و به روند نزولی ۵ ساله پایان داد.
در سال ۲۰۲۲، تفاوت آشکاری در تقسیم جنسیتی قربانیان گزارش شده وجود داشت؛ ۵۴ درصد قربانیان زن و ۴۱ درصد مرد بودند. این شکاف بهویژه در مورد جرایم جنسی زیاد است. تعداد قربانیان زن بیشتر از مردان بوده و این تفاوت از سال ۲۰۱۶ افزایش یافته است.
خشونت جنسی
موارد خشونت مورد توجه در سالهای اخیر که در آن قربانی یا قربانیان زن هستند در تیترهای خبرهای این کشور افزایش یافته است.
مرگ میا اسکاداوگه استیون، ۲۲ ساله در سال ۲۰۲۲ دانمارک را شوکه کرد. پس از ناپدید شدن استیون پس از یک شب بیرون رفتن با دوستان، بدن تکه تکه شده او با نشانههایی از تلاش برای تجاوز جنسی کشف شد. توماس تامسون ۳۶ ساله، شخصی غریبه به جرم قتل او محکوم شد.
این حادثه یکی از تکاندهندهترین قتلها در تاریخ مدرن دانمارک است.
- بیشتر بخوانید:
- جولان باندهای جنایتکار در پایتخت دانمارک
- کابوس جداسازی کودکان از خانوادهها در دانمارک
یک دختر ۱۳ ساله در بهار سال ۲۰۲۳ در راه بازگشت به خانه از سوی مردی ۳۲ ساله ربوده شده و مورد تجاوز قرار گرفت. مجرم به زندان محکوم شد و علاوه بر آن به ربودن، تجاوز جنسی و کشتن امیلی منگ ۱۷ ساله در سال ۲۰۱۶ متهم شد. علاوه بر این، او متهم به اقدام به تجاوز جنسی و ربودن یک دختر ۱۵ ساله در نوامبر ۲۰۲۲ است.
افزایش انواع دیگر خشونت علیه زنان
در حالی که موارد شدید آدمربایی یا قتل ممکن است به ندرت رخ دهد، اما سایر اشکال خشونت جنسی، فیزیکی یا کلامی علیه زنان در دانمارک رایج است. خصومت غیرقابل توضیح، پرخاشگری کلامی، و تهاجم فیزیکی نیز مواردی از خشونت علیه زنان را تشکیل میدهد.
زمانی که این حوادث از سوی رسانهها یا پلیس گزارش نمیشود، اغلب اثری محو نشدنی بر زندگی قربانیان میگذارد.
در یکی از این موارد که در سال ۲۰۱۸ روی داد، یک دختر که در کپنهاگ در حال دوچرخهسواری به سمت خانه بود، از سوی یک دوچرخهسوار عبوری مورد آزار قرار گرفت. این موضوع باعث شده که قربانی از افرادی دوچرخه سوار واهمه داشته باشد.
یک دختر هم در اوایل سال ۲۰۲۴ در یکی از ایستگاههای مترو کپنهاگ از سوی یک نوجوان هدف خشونت فیزیکی قرار گرفت. او میگوید که پس از این حادثه همواره در مترو احساس ناامنی و ترس میکند.
انتهای پیام/