اما در این میان گاهی دیده می شود که این واکنش ها سلیقه ای و از سوی برخی جوامع و افراد آن، نسب به برخی اتفاقات ناگوار بی توجهی یا کم توجهی می شود، در مقابل به یک اتفاق دیگر واکنش نشان داده می شود.

در ماه های گذشته در دنیا اتفاقاتی افتاده است که هر کدام از آنها از اهمیت خاصی برخوردار است. یکی از مهمترین فجایعی که در این مقطع افتاد فاجعه منا و مکه بود.

در این فاجعه بیش از 7 هزار نفر از زائران خانه خدا جان باختند که سهم ایران بیش از 465 نفر بود. این فاجعه از سوی رژیم آل سعود با سوء استفاده سیاسی روبرو شد اما پیگیری های جمهوری اسلامی ایران از بی اهمیت جلوه دادن آن جلوگیری کرد.

همین فاجعه از سوی بسیاری از کشورهای غربی و اروپایی با بی توجهی روبرو شد به گونه ای که حتی به خود زحمت نداده و پیام تسلیتی هم صادر نکردند.

پیش از آن که اقدامات تروریستی در فرانسه انجام شود، اقدام تروریستی داعش در ضاحیه لبنان انجام شد که بیش از 40 شهید و 200 مجروح داشت. دنیا و کشورهای مدعی حقوق بشر از کنار این جنایت، به راحتی گذشتند و بی توجهی آنها توجه بسیاری را به خود جلب کرد که چرا تا این اندازه تبعیض در رفتارهای غربی ها دیده می شود.

سقوط هواپیمای مسافربری روسیه را هم اگر به جمع اقدامات تروریستی داعش اضافه کنیم، درباره این فاجعه هم از سوی غربی ها بی توجهی و کم لطفی شد.

کمی دقیق تر و حساس تر به موضوع نگاه کنیم. قصد ما بر این نیست که اقدام تروریستی در فرانسه کوچک شمرده شود یا پیام تسلیتی از سوی ما برای همدردی با همنوع خود صادر نشود، که البته از سوی رئیس جمهوری کشورمان برای اقدام تروریستی فرانسه صادر هم شده است حتی زودتر از اقدام تروریستی ضاحیه لبنان، اما مقایسه رفتاری دو طرف نشان می دهد که طرف مقابل یعنی همان فرانسوی ها، اروپایی ها و آمریکایی ها و کلاً غرب و فرهنگ آن، اعتقادی به وجود انسان های دیگر ندارند. به همین خاطر تنها و تنها خود را در چارچوب اهداف و خواسته های خود می بینند، که اگر چنین نبود، آنها هم، یعنی فرانسوی ها و غربی ها واکنشی چون برخی هموطنان ما از خود نشان می دادند و مقابل سفارت ما در پاریس با شاخه های گل در دست، برای عرض تسلیت به خاطر فاجعه منا حضور می یافتند.

اما چنین واکنشی از آنها دیده نشد. حتی مردم این کشور می توانستند و می توانند به خاطر حضور منافقین در فرانسه، دولت خود را بازخواست کنند که چرا گروهی تروریستی در کشور حضور دارد و تحت حمایت دولت است که اسناد و مدارک جنایات آن وجود دارد و کتمان کردنی هم نیست.


5 سال است که مردم سوریه قتل عام می شوند اما مردم فرانسه هیچ دردی احساس نمی کنند! آیا باید حادثه ای یا اقدام تروریستی ددر کشورهای غربی بیفتد تا صدای آنها هم در بیاید؟

شب گذشته تعدادی از شهروندان مقابل سفارت فرانسه در خیابان نوفل لوشاتو تهران حضور یافتند و با روشن کردن شمع و گذاشتن گل با قربانیان این حادثه ابراز همدردی کردند، اقدامی که در حسن نیت آن شکی نیست. اما گاهی واکنش های ما ایرانی‌ها بیشتر احساسی صورت می گیرد تا عقلانی. باید از خود پرسید که دولت فرانسه دراین سال های گذشته از زمان پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون چه دشمنی هایی علیه ایران انجام داده است؟ آیا دولت و مردم فرانسه به خاطر فروش خون های آلوده به ایدز احساساتشان جریحه دار شد و با بیماران و خانواده های آنان همدردی کردند؟

انتهای پیام/