به گزارش خبرنگار اقتصادی میزان، بهروز علیشیری طی گفت وگویی اظهار کرد: سرمایه گذاری خارجی یک رابطه اقتصادی بلند مدت با حضور مالکیتی، کسب بازار و سود و حق رای در شرکت است با این تعریف، تفاوت آن با تجارت خارجی و فاینانس مشخص می شود.

وی افزود: بنابراین سرمایه گذاری خارجی کوتاه مدت نیست و حدود 25 تا 30 سال در کشور هدف انجام می شود و ریسک سرمایه گذاری بر عهده سرمایه گذار است و سرمایه گذار باید محیط کسب و کار، مقررات، بازارها و ... را بررسی کند و سپس اقدام به سرمایه گذاری کند.

مزیت های سرمایه گذاری خارجی
مشاور وزیر امور اقتصادی و دارایی گفت: سرمایه گذاری خارجی، تولید ایجاد می کند و اشتغال زایی، افزایش صادرات، رقابت پذیری و توسعه به دنبال دارد.

جنگ رقابت بین کشورها
علیشیری تصریح کرد: رقابت شدیدی بین کشورهاست و جنگ مزیتی و رقابتی بین کشورها شکل گرفته تا ثابت کنند تا محیط کشورشان بهترین محیط برای پرورش استعداد و سرمایه گذاری هاست.

وی افزود: اقتصاد ایران فاصله زیادی با ظرفیت های بالقوه و واقعی دارد، آنچیزی که در ظرفیت بالقوه ایران وجود دارد عملکرد خوبی برای استفاده از آن نداشته ایم. یعنی با توجه به ظرفیت های موجود عملکردها برای جذب سرمایه گذار خوب نبوده است و شکافی در این زمینه وجود دارد.

مشاور وزیر امور اقتصادی و دارایی با ذکر این پرسش که باید چه کار انجام دهیم که ظرفیت اقتصاد ایران آماده جذب سرمایه گذاری خارجی شود، اضافه کرد: خطای استراتژیک بین مدیران و دستگاه ها وجود دارد و آن هم این است که فکر می کنند که استراتژی دعوت در جذب سرمایه گذاری خارجی کافی است.

استراژی دعوت، راه جذب سرمایه‌گذاری خارجی نیست
علیشیری گفت: نباید فکر کنیم که استراژی دعوت کافی است و نباید فکر کنیم چون نفت، گاز و معدن داریم به سمت ما می آیند بلکه اینها ظرفیت های بالقوه هستند.

وی با بیان اینکه منابع طبیعی شاخص تعیین کننده جهت گیری سرمایه گذاران نیست، اضافه کرد: بلکه مهم ترین ویژگی کیفیت نهایی مقررات، رشد اقتصادی، باز بودن اقتصاد و کیفیت زیربناهاست یعنی پتانسیل های بالقوه اقتصادی و منابع طبیعی از منظر سرمایه گذار عامل تعیین کننده نیست.

مشاور وزیر امور اقتصادی و دارایی ادامه داد: مطالعه ای ک در ایران انجام داده ایم نشان داد که نرخ فساد، باز بودن اقتصاد و مقررات در جذب سرمایه گذاری تاثیرگذار است.

معرفی فرصت های سرمایه گذاری رتبه آغاز نیست
علیشیری افزود: معرفی فرصت های سرمایه گذاری رتبه آغاز نیست بلکه نقطه پایان است و باید فرآیندی برای معرفی پتانسیل ها و ظرفیت های موجود ایجاد شود. برخی ها فکر می کنند که معرفی فرصت های سرمایه گذاری نقطه آغاز است بلکه پایان است زیرا اگر فرصت های سرمایه گذاری را در میز سرمایه گذار بگذاریم باید یکسری مشق ها و زیرساخت ها از قبل آماده شده باشد.

وی گفت: تا زمانی راهبرد توسعه بخشی نداشته ایم موفق نخواهیم بود. به عنوان مثال در بخش کشاورزی کدام بخش اولویت دارد ابریشم یا گندم؟ چنین راهبردی را نداریم.

مشاور وزیر امور اقتصادی و دارایی تصریح کرد: در اقتصاد ایران باتوجه به ظرفیت های نهادی ساختارهای ایران به هیچ وجه برنامه های توسعه زمینه ساز رشد و توسعه اقتصاد نشده است. برای اثبات این امر می توان به 5 برنامه گذشته نگاهی کرد کدام از این برنامه ها سبب رشد و توسعه کشور شده است.

علیشیری ادامه داد: برای تحقق اقتصاد مقاومتی یکسری پیش نیازها وجود دارد و لازم نیست لزوما به 15 بند اقتصاد مقاومتی مراجعه کرد بلکه در پشت این بندها نیاز به اصلاح ساختارها داریم تا این سیاست ها درست و صحیح اجرا شود.

برنامه پنجم توسعه وارونه بود
وی گفت: فکر می کنم برنامه پنجم توسعه کشور به جای اینکه بر روی پایش باشد روی سرش بود یعنی وارونه برنامه توسعه نوشته شده بود و فکر می کنم خیلی برنامه موفقی نبود.

مشاور وزیر امور اقتصادی و دارایی افزود: بخش نفت و گاز موتور محرک و پیشتاز در اقتصاد بوده است اما دلیل نمی شود که دیگر بخش ها از جمله بخش گردشگری فراموش شود. تعریف نقشه راه و استراتژی باید در مسیر جذب بیشتر سرمایه گذاری در دستور کار باشد.

استراتژی صنعتی نداریم
حسین سلیمی عضو اتاق بازرگانی تهران نیز در ادامه گفت: اگر می خواهیم کشتی سازی و اتومبیل سازی داشته باشیم تا زمانی نتوانیم استراتژی صنعتی داشته باشیم نمی توان در رشد و توسعه موفق بود.

وی ادامه داد: در هر دولتی یک بخش و صنعتی رشد داده شد و در دولت دیگر بر زمین ماند زیرا ما استراتژی صنعتی نداشته ایم و نمی دانیم هنوز ارز را به چه صنعتی اختصاص دهیم تا به اقتصاد کشور کمک کند. زمانی درآمد نفتی در 8 ساله گذشته به قدری زیاد بود که خیلی از نیازها را احساس نکردیم.

عضو اتاق بازرگانی تهران افزود: باید به این سمت برویم که نفت و گاز پایدار نیست و باید برنامه ریزی برای رشد و توسعه کشور داشته باشیم بنابراین باید برنامه ریزی و استراتژی داشته باشیم تا وقتی یک سرمایه گذار خارجی به ایران می آید بداند در کدام بخش باید فعالیت کند.

سلیمی افزود: بهترین راه این است که مشاهده کنیم چه مزیت هایی داریم به عنوان مثال با نفت و گاز فراوان می توانیم صنعت هایی که بازده زیادی داشته باشد را توسعه دهیم که نمونه آن صنایع پتروشیمی و صنایع زیردست آن است.