به گزارش به نقل از موج، نواختن این آلت موسیقی که "هیدرائولوفن" نام دارد بسیار ساده است و کافی است که انگشتان را روی فواره های کوچک آب که از سوراخهای ریزی که روی بدنه این ساز به شکل ماهی قرار دارند بیرون می آیند گذاشت. صدایی که از این ساز آبی خارج می شود شباهت بسیاری به ساز بادی فلوت دارد.

این فلوت آبی را دو محقق به نامهای "استیو من" و "رایان یانزن" در کنفرانس Singularity Conference در سانفرانسیسکو معرفی کردند.

براساس گزارش وایرد، استیو من، اولین سایبورگ تاریخ است که از 30 سال قبل، بدن خود را با انواع مختلف ابزارهای رایانه ترکیب کرده است.

سایبورگ که با عنوان "ارگانیسم سایبرنتیک" نیز شناخته می شود به جانداری گفته می شود که از بخشهای بیولوژیکی و مصنوعی (الکترونیکی، مکانیکی و یا روباتیک) برخوردار باشد.

از جمله این ابزارهای رایانه ای که "استیو من" دهه 90 از آنها استفاده می کند یک جفت "آی- تپ" است. این وسیله درواقع نوعی عینک است که با یک دوربین ویدیویی ادغام شد و همزمان می تواند بر قلب و مغز نظارت داشته باشد.

/انتهای پیام/