به گزارش به نقل از بولتن نیوز ؛ جایی در مناطق وحشی ایالت واشنگتن، پدیده ای نامتعارف و عجیب جغرافیایی وجود دارد که ساکنین آن را دریچه ای به دنیایی دیگر می دانند. هر چند چاه شیطان سال ها و شاید قرن هاست که مورد توجه مردم آن منطقه قرار گرفته است اما تنها از سال ۱۹۹۷ بود که یک ایستگاه رادیویی با «مل واترز»، صاحب زمین، مصاحبه کرد و آن را به مردم کشورش شناساند. مل واترز ادعا می کند که صاحب یک زمین غیرعادی است که در نزدیکی «ماناستاش ریج» در واشینگتن قرار دارد. البته این زمین به خودی خود چیز عجیبی نیست، اما چاهی درون آن قرار دارد که مردم آن را عجیب و ماوراءالطبیعه می دانند.

 

داستان چاه شیطان

سال هاست که ساکنین «ماناستاش ریج» از زمینی سخن می گویند که چاهی درون آن قرار دارد ظاهرا انتها ندارد. چاهی مرموز که هاله ای از احساس خطر و راز در اطراف آن موج می زند. دیواره چاه تا عمق ۱۵ فوتی آجری است ولی بقیه آن خاکی می باشد. مردم این منطقه نسل اندر نسل این چاه را می شناختند و از آن به عنوان زباله دانی استفاده می کردند و از یخچال کهنه تا تلویزیون خراب و لاستیک پنچر را در آن می انداختند. اما هیچ یک از کسانی که چیزی درون چاه می انداخت صدای افتادن آن شی به کف چاه را نشنید. همین موضوع باعث شد که مردم نام «چاه شیطان» را بر آن نهادند و آن را چاهی بی انتها نامیدند که مستقیم به جهنم راه دارد. بعضی ها هم معتقد بودند که چاه شیطان در حقیقت دریچه ورود و خروج فضایی هاست.

حدود سال ۱۹۹۳ «مل واترز» و همسرش این زمین را خریدند و کمی بعد آن چاه را کشف کردند. آنها هم مثل مردم دیگر از آن به عنوان زباله دان استفاده می کردند و حتی ساکنین دیگر هم زباله ها و لاشه حیوانات خود را در آن می انداختند. چند سال گذشت و کم کم آقای واترز به این فکر افتاد که چرا چاه پر نمی شود؟

در تابستان سال ۱۹۹۶ واترز تصمیم گرفت عمق چاه را اندازه گیری کند. اوکه یک ماهیگیر کار کشته بود یک قلاب ماهیگیری با نخ بسیار بلند داشت. یک روز به دهانه چاه رفت، یک وزنه به سر قلاب آویخت و آن را به داخل چاه هدایت کرد. وقتی نخ هر قرقره تمام می شد، قرقره جدیدی به انتهای آن گره می زد و به کار خود ادامه می داد، اما قرقره ها تمام شد و نخ قلاب به انتهای چاه نرسید. به محاسبه واترز، او هجده قرقره ۵۰۰۰ فوتی را به هم وصل کرده بود، بنابراین او نتیجه گرفت عمق چاه بیشتر از هشتاد هزار فوت می باشد! در آن وقت بود که واترز متوجه شد چاه درون ملکش نه تنها عجیب بلکه دلهره آور است.

 

سگ های مرده و سکوت مرگبار

اولین چیزی که توجه واترز را جلب کرد آن بود که هر وقت درون چاه فریاد می زد پژواک صدایش را نمی شنید. بعد دریافت هر وقت می خواهد به چاه نزدیک شود سگ شکاری اش چنگالش را در زمین فرو می کند تا نگذارد واترز او را به آن طرف بکشاند.

یکی از دوستان واترز می گوید، وقتی سگ نگهبانش مرد، لاشه آن را درون چاه شیطان انداخت. این مرد قسم می خورد که مدتی بعد سگ به سوی او بازگشت. همان سگ با همان شکل و قیافه و همان قلاده که خودش یک قطعه فلز کوچک به آن وصل کرده بود. این داستان آنچنان واترز را تحت تاثیر قرار داد که در وصیت نامه جدیدش نوشت بعد از مرگ جسدش را درون چاه شیطان بیندازند. طولی نکشید که واترز و چاه درون ملکش به شهرت کشوری رسیدند و گروه های مختلف ماوراءالطبیعه به بررسی آن پرداختند ولی هیچ یک نتوانستند دریابند چاه شیطان واقعا چیست و عمق آن چه قدر است و آیا طبق عقیده مردم محل، این چاه بی انتهاست؟ نکته ای که آنها هم مثل مردم آن را درک کردند آن بود که در محدوده چاه همه احساسی مرموز از ترس و دلهره را داشتند.

احساسی که دلیلی برای آن پیدا نشد. قدم بعدی ورود سربازان ارتش آمریکا به ملک واترز بود. آنها آنقدر با دقت در حال بررسی منطقه بودند که حتی به واترز اجازه ورود به ملک شخصی اش را ندادند. از همان زمان دیگر نامی از واترز در رسانه ها برده نشد ولی در روز ۲۸ ژوئن سال ۲۰۱۱ نامه ای از واترز به صورت آن لاین منتشر گردید که تاکید می کرد تمام حرف هایش در مورد چاه شیطان و اتفاقات آن عین حقیقت بوده است، ولی دولت آمریکا دوست نداشت حرفی از آن زده شود.

/انتهای پیام/
خبرگزاری میزان: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.