به گزارش به نقل از فرادید، اینها حرفهای اِوژِنیا آربوگاوا، عکاس اهل سیبری است."این ویژگی‌ای است که من در اسلاوا دوست داشتم. او مغزش را با چرت و پرت شلوغ نمی‌کند."

اسلاوا، که نام شناسنامه‌ایش ویاچسلاو کورتوتکی است، هواشناس 65 ساله‌ای است که در یک پایگاه هواشناسی دولتی در خودوواریخا زندگی و کار می‌کند. خودوواریخا، شبه‌جزیره‌ای در ساحل یخی شمال روسیه است. او 13 سال است که در اینجا زندگی می‌کند.

عکاس این مجموعه در مورد لحظه‌ای که وارد ایستگاه هواشناسی اسلاوا شد، اینگونه می‌گوید: "مثل سفر در زمان بود. او هنوز عکس یوری گاگارین را که از مقالۀ مربوط به اولین پروازش در آورده بودند را داشت. کاغذ دیواری آنجا شاید از 1939 عوض نشده باشد. پر از خاطره و حال و هوای گذشته است."

ویاچسلاوا کوتوتکی، از تنهایی و سکوت لذت می‌برد. او زن دارد، اما فقط هر سه چهار سال به او سرمی‌زند. او با علاقه به بارش، دما، جریانهای یخی و تشکیل ابر می‌اندیشد.

آربوگاوا می‌گوید: "خیلی از ایستگاه‌ها در جاهای بسیار دورافتاده واقع شده‌اند و همگی با هم هماهنگند. آنها همه دقیقاً در یک زمان، داده‌ها را گزارش می‌کنند. انگار همۀ این نقاط به هم وصل می‌شوند. اسلاوا شاید به تعبیری در انزوا باشد، اما بخشی از شبکه‌ای بزرگ است که سیارۀ ما را مورد سنجش قرار می‌دهند."

/انتهای پیام/
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.