: راه اندازی کمپین حمایتی 6 فیلمساز ایرانی در حمایت از مذاکرات هسته ای هرچند در ابتدا منطقی به نظر می رسید اما تاکید این کمپین بر روی جمله ای به شدت سوء تفاهم برانگیز خیلی زود حاشیه ساز شد.

به گزارش ماجرای کمپینی که شش نفر از سینماگران ایرانی شامل عباس کیارستمی، اصغر فرهادی، مجید مجیدی، رخشان بنی‌اعتماد و محمدمهدی عسکرپور در جهت حمایت از توافق هسته ای به راه انداختند زودتر از آن که فکرش را میکردند حاشیه ساز شد. حاشیه ساز نه از این جهت که این 6 سینماگر تصمیم گرفته بودند با کنار هم قرارگیری از دستگاه کارگزاری وزارت امور خارجه در جهت رسیدن به حقوق حقه ایران حمایت کنند بلکه به جهت انتشار پوستری مربوط به این کمپین که در آن بر روی جمله «THERE IS NO DEAL THAT IS WORSE THAN NO DEAL/هیچ توافقی بدتر از عدم توافق نیست» تاکید شده بود!

طبیعی است که پرسشهای رسانه ها درباره این جمله خیلی زود کار را به جایی رساند که سینماگران حاضر در این کمپین و از جمله رضا میرکریمی، محمدمهدی عسکرپور و مجید مجیدی توضیحاتی را درباره کمپین ارائه کنند که بعضا در تناقض با آنچه بود که درباره اهداف آن گفته شده بود.

مجیدی رد می کند
تناقض اول مربوط به گفته های مجیدی بود که صراحتا ماهیتی به نام کمپین را رد کرده و آمدن نام خود در این تشکل را صرفا برآمده از درخواست وزارت خارجه دانست. مجیدی گفت: چند روز پیش از سوی جواد ظریف، وزیر امور خارجه با ما تماسی گرفته و خواسته شد که عده‌یی از هنرمندان که وجهه بین‌المللی دارند در مسیر مذاکرات هسته‌یی و برای احقاق حقوق حقه مردم ایران، دولت را یاری رسانند و به همین منظور پوستری از سوی وزارتخانه آماده شد که ما نیز آن را تایید کردیم و موکدا تشکیل یک کمپین را رد می‌کنم.
مجیدی افزود: من به‌شدت این تعبیرِ غلط که شعار «هیچ توافقی بدتر از عدم توافق نیست» را به حرکت ما نسبت داده است، رد می‌کنم و این سوال را می‌پرسم که کدام عقل سلیمی می‌پذیرد که ایران به هر قیمتی بر سر پرونده هسته‌یی با غرب به توافق برسد که اگر قرار بود هر آنچه آنها می‌گویند ما بپذیریم، مذاکرات تاکنون چندین باره به نتیجه رسیده بود.

میرکریمی و عسکرپور تایید
اما تناقض دوم؛
مجیدی جمله «هیچ توافقی بدتر از عدم توافق نیست» را رد میکند اما رضا میرکریمی دیگر کارگردان حاضر در این کمپین می گوید: «این جمله که "هر توافقی بهتر از عدم توافق است" خطاب به طرف‌های غربی مذاکره‌کننده نوشته شده و مصرف داخلی ندارد و از این منظر کاملا قابل دفاع است.»

وضعیت عسکرپور هم دقیقا شبیه به میرکریمی است. وی نیز با تایید جمله موردنظر می گوید:«اولا جدا کردن و درشت کردن یک جمله از متنی که در آن شرایطی نیز برای مذاکره ذکر شده است کار صحیحی نیست. چون اینها با هم معنا می‌دهند. دوما از متن انگلیسی بیانیه و ترکیب امضا‌کنندگان کاملا مشخص است که این نامه خطاب به طرف غربی‌ نوشته شده است و هدف آن آشنا کردن افکار عمومی جهانی با مسوولیت خطیری است که به عهده طرف‌های مذاکره‌کننده غربی است و همچنان معتقدیم هر توافقی با ایران برای غربی‌ها بهتر از عدم توافق است. بدیهی است اگر می‌خواستیم پیامی برای داخل داشته باشیم‌، متن را فارسی منتشر می‌کردیم و از بزرگان دیگری از سینما می‌خواستیم ما را همراهی کنند.»

آیا ریاست خانه سینما است که وجهه بین المللی می آفریند؟
تناقض سوم مربوط به این بند از اهداف کمپین موردنظر است که سینماگران پیوسته به آن دارای وجهه جهانی قلمداد شده اند. در اینکه کارگردانانی مانند اصغر فرهادی و عباس کیارستمی و حتی مجید مجیدی بیشتر و رضا میرکریمی و رخشان بنی اعتماد کمتر در آن سوی آبها شناخته شده اند شکی نیست اما عسکرپور به واسطه کدام وجهه جهانی به این کمپین پیوسته. آیا ریاست بر خانه سینما است که به ایشان وجهه جهانی داده یا ایشان هم دارای جوایز معتبر جهانی هستند و ما خبر نداریم؟!