به گزارش گروه بین الملل در نقد برگزاری چنین نشست هایی برای حل بحران سوریه که اصل این بحران به دست برگزار کنندگان چنین اجلاسی ایجاد شده است، همین بس که اگر آنها حمایت های خود را از روی تروریست های منطقه در سوریه و عراق بردارند، این مشکل در کوتاه ترین زمان ممکن حل خواهد شد.

موسسین و حامیان اصلی تروریست ها، آنهایی را که در سوریه به عنوان ارتش به اصطلاح آزاد این کشور می نامند و تروریست های تکفیری وهابی داعش و دیگر تروریست های موجود در منطقه، هدایت و حمایت می کنند و اکنون که با بن بست و شکست، مقابل جبهه مقاومت روبرو شده اند، در اندیشه حل بحران با استفاده از مذاکره و گفت وگوهای سیاسی و دیپلماسی هستند.

تا پیش از این و در همان ابتدای بحران در سوریه هر گاه از سوی جمهوری اسلامی ایران راهکار سیاسی برای حل بحران سوریه مطرح می شد، با بی میلی کشورهای غربی و عربی به این راهکار و پیشنهاد روبرو می گشت.

ترکیه، رژیم سعودی، سران کشورهای مرتجع عربی و کشورهای غربی که نزدیک به دو سال است یک ائتلافی را با نام ائنلاف ضد داعش راه انداخته اند، از آغاز بحران این کشور در صدد سرنگونی دولت قانونی بشار اسد بودند و اکنون پس از 5 سال از این جنگ ویرانگر نتوانستند به هدف خود برسند.

این کشورها اکنون راهکار دیگری را برای سرنگونی دولت بشار اسد در پیش گرفته اند. حال که جنگ نتوانست این دولت را از پا در آورد، باید به سراغ ترفندهای دیگر رفت. دیپلماسی و راهکار سیاسی همزمان با ادامه جنگ در دستور کار قرار گرفته است.

کشورهایی که در سوریه در جبهه مخالف و موافق قرار دارند به نشست وین دعوت شده اند. ایران هم به این نشست دعوت شده اما دیدگاه جمهوری اسلامی ایران با دیگر کشورهای حاضر در این اجلاس بسیار تفاوت دارد.

تفاوت این سیاست و دیدگاه بر حق ایران، در این است که اولویت کشورهای مخالف دولت بشار اسد همچنان برکناری او است نه دفع خطر گروه های تروریستی در سوریه، حال آن که ایران نه تنها خواهان دفع شر تروریست های تکفیری است بلکه بر ماندن بشار اسد در دولت سوریه پافشاری هم می کند و اگر هم قرار است تغییری در ساختار سیاسی این کشور انجام شود باید با رأی و نظر مردم باشد که البته دشمنان سوریه چنین اعتقادی ندارند و خواسته آنها تنها و تنها رفتن اسد از قدرت است.

جالب اینجاست که در چنین شرایط بحرانی سوریه، دشمنان این کشور که می خواهند برای آینده مردم این سرزمین کهن تصمیم بگیرند، پیشنهاد، راهکار و جایگزین مناسبی هم برای دولت سوریه ندارند.

آنها حتی به فکر آینده سوریه بدون بشار اسد هم نیستند،در حالی که اکثریت مردم این کشور خواهان ماندن اسد در سوریه در جایگاه ریاست جمهوری و رهبری این کشور هستند. حتی مردم سوریه به خاطر حمایت های ایران از این کشور در مقابل تروریست ها از جمهوری اسلامی قدردانی می کنند.

اما این دعوت را می توان به عنوان ضعف دشمنان سوریه در مقابل جبهه مقاومت هم دانست. همین که پی برده اند سیاست راهبردی و منسجم ایران در قبال بحران سوریه، تأثیر گذار و تعیین کننده است، ایران را در روند سیاسی این کشور هم سهیم کرده اند.

مخالف اصلی و بارز دعوت از ایران هم آل سعود بوده است که اکنون نوازندگی ساز دشمنی با ایران را عادل الجبیر وزیر خارجه بی درایت این کشور به عهده گرفته است.

او بارها ایران را به دخالت در امور کشورهای منطقه از جمله سوریه و عراق متهم کرده است در حالی که رژیم آل سعود با دخالت هایش در سوریه و با هدف سرنگونی دولت بشار اسد سایه صلح و امنیت را از منطقه غرب آسیا برده است. عراق، یمن و بحرین هم کشورهایی هستند که رژیم ال سعود به طورر مستقیم در امور آنها دخالت می کند و حتی با حمله نظامی به یمن دست به جنایت زده است.

در هر صورت دعوت رسمی از ایران برای شرکت در نشست وین یک شکست سیاسی دیگر برای آل سعود است. آنها که پیش از توافق هسته ای بسیار تلاش داشتند تا این اتفاق نیفتد، پس از توافق هم با لب و لوچه آویزان به استقبال برجام رفتند و نارضایتی خود را به طور علنی از این توافق بروز دادند.

نگرانی آل سعود و دیگر سران کشورهای مرتجع عربی از افزایش حوزه نفوذ و تأثیر ایران در منطقه پس از برجام بود. در حالی که این نفوذ و تأثیر بسیار پیش از رسیدن به توافق هسته ای وجود داشته است.

البته در این میان آمریکای ها و غرب این دعوت را به عنوان یک امتیاز و یا یک لطف سیاسی به ایران تلقی نکنند، چون نیاز آنها به ایران برای حل بحران های منطقه ای بسیار زیاد است. البته اگر آمریکا و غرب عزمی برای حل مسائل و بحران های خود ساخته غرب آسیا داشته باشند! نباید این دعوت را به نشانه تغییر و چرخش قابل توجه آمریکا و غرب نسبت به ایران توصیف کرد.

ایران اگر در این نشست شرکت کند، با سیاست راهبردی خود وارد آن خواهد شد و علاوه بر تداوم حمایت از ملت و دولت سوریه، منافع جهان اسلام، جبهه مقاومت اسلامی و خود را در نظر خواهد داشت و از آنها کوتاه هم نخواهد آمد.

شاید از هم اکنون بتوان چهره عادل الجبیر وزیر خارجه بازنده و شکست خورده سعودی را در اجلاس وین تجسم کرد که تا چه اندازه از حضور ایران در این اجلاس عصبانی و ناخرسند است. شاید دو وزیر خارجه ایران و عربستان روبروی هم بنشینند و لبخندهای ظریف هم تیری بر زبان یاوه گوی وزیر خارجه آل سعود باشد؟!

گرچه ایران هنوز پاسخ رسمی وقطعی به این دعوت نداده است اما نشانه ها حاکی از حضور ایران در این نشست است.

مقام های آمریکایی از ماه سپتامبر که مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک برگزار شد ابراز علاقه کردند از ایران و روسیه برای حل بحران سوریه کمک بگیرند.

جمعه گذشته چهار وزیر خارجه کشورهای روسیه، آمریکا، عربستان و ترکیه در وین گرد هم آمدند که هیچ نتیجه ای هم از دل آن بیرون نیامد. اجلاسی که بدون حضور سوری ها برای تعیین تکلیف آینده آنها برگزار می شود چه نتیجه ای قرار است داشته باشد؟

دست و پا زدن های سیاسی غربی عربی در شرایط کنونی به این خاطر است که تحولات میدانی سوریه با نقش آفرینی بیشتر ایران در این کشور همراه با حملات هوایی بمب افکن های روسیه به سود ائتلاف حامی سوریه تغییر بزرگی یافته است.

آمریکایی ها و کشورهای محور دشمن سوریه، از این نگران هستند که ایران و جبهه مقاومت با عملیات حزب الله و همراهی روسیه پایه های دولت بشاراسد را هر چه بیشتر مستحکمتر کنند و گروه های تروریستی تکفیری در این کشور هم نابود شوند آنگاه آن همه هزینه های سرسام آور برای سرنگونی دولت سوریه هدر برود.

محمد صفری -