اوشی توماس، ساکن شهر آتلانتا، در مصاحبهای تلفنی گفت که روز سهشنبه تماسی دریافت کرده و به او گفته شده که آخرهفتۀ این هفته، جک مارکل، فرماندار دلاویر، ساموئل بوریس که سوزنبان راهآهن زیرزمینی بود و در سال 1869 از دنیا رفته است را عفو خواهد کرد. ساموئل بوریس یکی از خویشاوندان توماس محسوب میشود.
خانم توماس میگوید که پس از فهمیدن این موضوع که بوریس مورد عفو قرار میگیرد، احساساتی شده است. ساموئل بوریس برادرِ مادربزرگِ مادربزرگِ مادربزرگِ خانم توماس بوده است.
توماس میگوید: "همانجا ایستادم و گریه کردم. احساس افتخار و احساس راحتی داشتم.”
در 1847، بوریس در هنگام کمک فرارِ یک برده از دلاویر دستگیر شد و به زندان افتاد. او مورد محاکمه قرار گرفت و به جرم تحریک بردگان به فرار از دست اربابانشان، محکوم شد. بخشی از مجازات او این بود که به مدت هفت سال به بردگی فروخته شود، اما یک انجمن ضدبردهداری در پنسیلوانیا پول لازم برای خریدن و آزاد کردنِ او را جمعآوری کردند و مانع از تحقق این امر شدند.
رابین کراویتز، تاریخنگار از دانشگاه ایالتی دلاویر که مشغول نوشتن کتابی راجع به بوریس است، گفته که تاریخنگاران به درستی نمیدانند که او به فرار چند برده کمک کرده است. اما میدانند که حتی پس از محکومیت نیز، با به جان خریدن خطرات فراوان، به این کار ادامه داد. بردهدارها و موافقان بردهداری دست آخر دست به دامن پارلمان محلی شدند و از اینکه بوریس از تحریک بردهها به فرار از دست صاحبانشان دست برنداشته، به آنجا شکایت بردند. در پی این شکایت، قانونی تصویب شد که اجازه میداد چنان با شدت محکومان را شلاق بزنند که احتمال مرگ داشت. بوریس پس از تصویب این قانون، ایالت را ترک کرد.
به توماس، خویشاوند بوریس، گفته شده که عفو در روز دوم نوامبر، همزمان با سالگرد محکومیت بوریس انجام خواهد شد. برنامهریزی برای رونمایی از یادبودی تاریخی برای گرامیداشت بوریس نیز انجام شده که بناست در همان روز صورت گیرد. این بنای یادبود در کنتکانتی، در نزدیکی محل زندگی بوریس در کودکی، برپا خواهد شد.
رابرت سیلی که اوایل امسال از فرماندار دلاویر خواستار عفو بوریس شده بود، تایید میکند که در مورد حکم عفو با او نیز تماس گرفته شده است.
او میگوید: "این یک پیروزی است. برای خانوادۀ بوریس مایۀ افتخار است و عدالت را برای ساموئل بوریس و نوادگانش به ارمغان میآورد. خطایی که انجام شده بود به این ترتیب اصلاح میشود.”
سیلی از فرماندار خواسته بود که در کنار بوریس، دو نفر دیگر را هم که برای آزاد کردن بردگان تلاش کرده بودند را عفو کنند. این دو تن جان هان و توماس گارت (یکی از خویشاوندان سیلی که گفته میشود به فرار 2700 فرده کمک کرده بوده) نام دارند.
فرماندار اما نمیتوند هان و گارت را عفو کند، چرا که آنها در دادگاههای ایالتی محاکمه نشدهاند، بلکه در دادگاههای فدرال محکوم شده بودند. به همین دلیل، عفو این دو نیاز به تصمیم باراک اوباما، رییس جمهور ایالات متحده، دارد.
/انتهای پیام/
:
انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانههای داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید
محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانهای منتشر میشود.