به گزارش به نقل از ایرنا، محققان دفتر منطقه ای موسسه چشم 'هولدن برین' که موسسه ای فعال در سطح جهانی است، در سیدنی اعلام کردند تا سال 2050 حدود پنج میلیارد نفر از بیماری نزدیک بینی رنج می برند که یک پنجم این افراد در طبقه نابینایی قرار می گیرند.

در صورتی که مداخله های رفتاری و درمان های چشمی توسعه نیابند، این موضوع می تواند نابینایی یک میلیارد نفر را در آینده تقویت کند.

به نوشته روز شنبه تارنمای روزنامه 'نیواستریت تایمز' مالزی، این موسسه تحقیقاتی از عموم مردم، دولت ها، فعالان مدنی، والدین و مدارس خواسته است با حفاظت از مراقبت های چشمی کودکان و افراد بالغ به رفع این چالش بهداشت عمومی کمک کنند.

ان محققان توصیه کرده اند مردم از این واقعیت که این مشکل وجود دارد، آگاه شوند، محققان و کاروزان سلامت عمومی نسبت به توسعه راهکارهای موثر اقدام کنند و چشم پزشکان مجهزتر شوند تا به بیماران در خطر رسیدگی کنند.

براساس مقاله ای که اواسط سال 2015 در مجله نیچر منتشر شده است، نزدیک بینی در شرق آسیا به ویژه در نواحی شهرنشین سنگاپور، چین، ژاپن، هنگ کنگ، تایوان و کره گسترش زیادی یافته و حدود 80 تا 90 درصد فارع التحصیلان مدارس از این بیماری رنج می برند.

نزدیک بینی بیماری قابل درمانی نیست، اما عوامل مهمی از جمله مسائل رفتاری و چشمی وجود دارد که با استفاده از آنها می توان از سرعت ابتلا به این بیماری کاست و مانع از نزدیک بینی شدید در افراد شد.

نزدیک بینی یکی از عیوب چشم است که در آن بیمار نوشته و علامت ها را در فاصله نزدیک تشخیص می دهد، ولی در فاصله دور قدرت این تشخیص در مقایسه با افراد هم سال وجود ندارد.
در حال حاضر حدود دو میلیارد نفر از جمعیت جهان از بیماری نزدیک بینی رنج می برند.

آسیایی ها و زنان بیشتر دچار نزدیک بینی می شود.

این بیماری چشمی ارثی است، ولی به عوامل دیگری به جز ژنتیک نیز بستگی دارد. ابتلا به این بیماری از دوران کودکی آغاز می شود و پس از ایجاد، با رشد بدن، طول چشم فرد نیز رشد می کرد و از این رو شدت نزدیک بینی افزایش می یابد و شماره عینک بالاتر می رود.