: حقوق بشر مدعی است اگر ناتوانی کامل در پرداخت بدهی وجود دارد، محروم کردن جماعتی از آب در آمریکا مصداق دقیق نقض حقوق بشر است.

به گزارش خبرنگار حقوقی میزان؛ بحران آب امروز راهش را نه فقط در میان ملت و شهرها باز کرده بلکه پایش به حقوق بشر و مفاد آن نیز راه یافته است. تصویب اینکه آب نه فقط نیاز انسان که یکی از حقوق اساسی اوست می تواند نقطه مثبتی در کارنامه حامیان حقوق بشر باشد. مرگ یک کودک در هر 21 ثانیه بر اثر بیماری های ناشی از آب از عواقب عدم دسترسی به آب سالم است. آغاز راه دیپلماتیک برای تأیید این که دسترسی به آب سالم جزئی از حقوق نوع بشر است نوعی الزام برای تمام دولت‌ها است.


کشورهای بسیاری به اهمیت آب برای کمک به ارتقای شاخص‌های سلامت پی برده‌اند اما امتناع محسوس بسیاری از دولت‌ها برای پذیرفتن دسترسی به آب به عنوان حقوق بشر قابل تأمل است. نگاه به این موضوع به عنوان مساله‌ای عمومی و ملی نیازمند حرکتی گسترده و اساسی در عرصه قانونگذاری است. چارچوب دسترسی به چنین رویدادی حتی برای ملتهایی که به حقوق بشر و الزامات قانونی آن اعتنایی ندارند می‌تواند تحرکی در جهت بهداشت جهانی باشد.


قناعت به دسترسی به آب و تنها آب بدون فاکتورهایی که برای آن باید در نظر گرفته شود مانع بزرگی برای دست یابی به استاندارهای حقوق بشر در این مورد است. سالم بودن، قابل دسترس بودن، قابل تهیه بودن و ویژگی‌هایی از این دست به عنوان پسوندهایی فرعی برای آب در نظر گرفته شده که چندان قابل اعتنا نیست در حالی که دسترسی به آب با فاکتورهای اساسی اهمیتی به اندازه مقابله با تبعیض، برابری و حقوقی اینگونه دارد.


دسترسی آسان خانگی به آب اقدامی رو به جلو برای بخشی از ملت‌ها است که برخورداری از این نعمت برای آنها تبدیل به واقعیتی روزمره نشده است. داشتن انواع و اقسام وسایلی که آب از طریق آن به خانه های مردم راه می‌یابد به معنای در دسترس بودن بودن آب برای همیشه نیست. این باور اگرچه به لحاظ منطقی برای همه قابل درک است اما در حوزه عمل و یا قانون کمتر رد پای مهم و تأثر گذاری از خود به جا گذاشته است.


گزارش‌های سازمان سلامت جهانی و یونیسف نشان می‌دهد که در حال حاضر حدود 748 میلون نفر در جهان به آب سالم دسترسی ندارند و بین سالهای 1990 تا 2012 میلادی منابع آب آشامیدنی 3/2 بیلیون نفر در جهان بهبود یافته است. در عین حال پژوهش نشان می‌دهد مقیاس‌هایی که برای اندازه گیری نشان دادن آب سالم در نظر گرفته شدند هرچند پیچیدگی زیادی دارد اما بازهم بیانگر دسترسی نداشتن حدود یک میلیارد و هشتصد میلیون نفر در جهان به منبع آب سالم است.


قطع آب هزاران نفر از فقیرترین ساکنان دیترویت در آمریکا که از منبع آب به دلیل عدم پرداخت بدهی محروم شده بودند شکستی است برای تصدیق اینکه دسترسی به آب به عنوان حقوق بشر در ثروتمنترین و مدعی ترین کشور جهان به رسمیت شناخته نشده است و با رفتاری تبعیض آمیز موجب محرومیت گشته است. در حالی که حقوق بشر مدعی است اگر ناتوانی کامل در پرداخت بدهی وجود دارد محروم کردن جماعتی از آب مصداق دقیق نقض حقوق بشر است.


آنچه دسترسی به آب را برای بسیاری از مردم دنیا به رویا تبدیل کرده است نه تنها عدم توجه به حقوق بشر که عدم توجه به آن در قانونگذاری کشورها است. بزرگترین ائتلاف جهانی آب با بیش از 200 عضو در صدد تمرکز بیشتر بر روی این مایع حیاتی به عنوان حقوق بشر است مایعی که در سال‌های اخیر کمتر معنای حقوق بشر را به ذهن متبادر کرده است. این به معنای آن است که در شرایط کمبود آب دولت‌ها باید نیاز مردم به آب برای آشامیدن، شست و شو و بهداشت را به عنوان اولین الویت بپذیرند و از قابل دسترس ترین منابع آب برای ارتقای حق مردم در این مورد استفاده کنند. رفتار خالی از تبعیض دولت‌ها می‌تواند نشان دهنده تصدیق این حق از جانب آن‌ها باشد.


به رسمیت شناختن آب به عنوان حقوق بشر باید منجر به توانایی مردم برای اقدام سیاسی، اداری و قضایی برای طلب کردن آن باشد. به طوری که در قانون اساسی، توسعه و تفسیر قانونگذاری و خط مشی مطابق با این قانون صورت گیرد. بسیاری از دولت‌ها پس از توجهات جهانی به آب وبرگزاری جلسات متعدد از سوی سازمان ملل قانون اساسی خود را برای ارتقای سلامت آب مورد بازنگری قرار داده‌اند.