: قاضی بازنشسته دادگستری بدنبال سخنان اخیر بان کی مون دبیر کل سازمان ملل مبنی بر افزایش آمار اعدام در ایران و نیز نقض حقوق بشربه لحاظ عدم حضور زنان در عرصه امور قضایی، گفت: استقلال نظام قضایی درحقوق اساسی کشور جمهوری اسلامی ایران به گونه ای است که بنا براصل تفکیک قوا، هیچ مرجعی حتی دو قوای دیگر حق دخالت در امور قضایی ندارد، چه رسد به نهادهای بین المللی و شخص دبیرکل سازمان ملل که درشرایط فعلی با برخوردی گزینشی و با انگیزه سیاسی با مساله حقوق بشر رفتار می کند.
محمود براتی نیا در گفتگو با خبرنگار حقوقی میزان افزود: وضعیت موجود در کشورهای منطقه شاهد محرومیت زنان از اولیه ترین حقوق اجتماعی است که محرومیت از رانندگی درعربستان صعودی و شرکت در انتخابات نمونه ای این امراست. این در حالی استکه زنان ما در تمامی عرصه ها از جمله نظام قضایی کشور دارای نقش آفرینی چشمگیری هستند. دلیل آن تصدی پستهای دادیاری و بازپرسی و حتی تا سطح معاونت دادستان و سرپرستی بعضی از مجتمع های قضایی است. 

وی اضافه کرد: قانونگذار ما در مواردی مانند قانون حمایت خانواده قوه قضاییه را مکلف به تأمین قضات مشاور زن در دادگاههای خانواده نموده است. و در این راستا آمار جذب فارغ التحصیلان زن رشته های مرتبط به دستگاه قضایی کمیت بالایی را نشان می دهد.
این حقوقدان گفت: اگر ایراد "بان کی مون" ناظر به موارد اعدام افرادی است که با ارتکاب قتل دست به جرائم علیه امنیت عمومی می زنند جزو وظایف ذاتی هر نظام قضایی است که با این موارد برخورد جدی نماید و از حقوق بزه دیده گان حمایت کند. البته در خیلی از موارد قصاص شاهد گذشت اولیاء دم و تراضی بر دیه بوده است که تا جاییکه به تجری در جامعه کمک نکند امری پسندیده تلقی می شود.
چنانچه منظور دبیر کل سازمان ملل برخورد با عناصر و عوامل جرایم سازمان یافته است که عمدتاً با هدف مهار آثار زیانبار مواد مخدر (بویژه مواد روانگردان و صنعتی) صورت می پذیرد، در پاسخ باید اشاره به کنوانسیون مقابله با قاچاق مواد مخدر که در 1988 وین ، نمود که تلاش های ایران در این راستا قابل تحسین می باشد.
وی هم چنین اظهار کرد: با توجه به همکاری های نزدیکی که بین ایران و دفتر مقابله با مواد مخدر سازمان ملل(UNODC)وجود دارد کشور ما به عنوان پیشگام در مبارزه با حمل مواد مخدر تلقی می شود لذا چنانچه مورد تشویق قرار نگیرد باید در عزم نهادهای بین المللی تردید نمود.

براتی نیا تاکیدکرد: دلیل قاطع تر اینکه اگر چنین عزمی وجود داشت باید با کشورهایی که تولید کننده مواد مخدر هستند برخورد ریشه ای تری شود که نه تنها این امرصورت نگرفته بلکه علیرغم حضور نیروهای سازمان ملل در کشورهایی از قبیل افغانستان روز به روز بر توسعه و گسترش کشت مواد مخدر افزوده شده است.