آنچه در هند و در دوران نخست وزیری «نارندرا مودی» برای مسلمانان اتفاق میافتد چیزی جز «تروریسم روانی» نیست.
به گزارش پایگاه «پرینت»، «مشروعیت زدایی شده، غیرانسانی شده، منزوی شده»؛ مسلمانان هند که در کشور خود نیز هدف ظلم قرار گرفتهاند، نبردی طولانی در زمینه مبارزه برای حقوق خود دارند.
تصاویر مربوط به کودکانی که مغازه پدران آنها تخریب شده و یا فردی که به جرم پرتاب سنگ، دستانش قطع شده شاید برای شما آزار دهنده باشد، اما این وضعیت یک واقعیت روزمره برای مسلمانان در هند است.
آینده مسلمانان هند در حالی که به عنوان «توطئه گران، تروریستها، مهاجران غیرقانونی و سنگ اندازان» از نظر روانی شکسته میشوند، چگونه است؟
آیا مسلمانان در هند تنها اقلیتی هستند که نادیده گرفته میشوند و از آنها دوری گزیده میشود بدون اینکه کسی واقعاً اهمیت دهد یا از دولت درخواست پاسخگویی کند؟
به عنوان مثال «نارندرا مودی»، نخست وزیر هند، برای اثبات نزدیکی خود با «جامعه سیک هام» برگزار میکند.
درباره جامعه مسیحی نیز زمانی که وزرای «بی جی پی» (حزب بهاراتیا جاناتا)، اتهاماتی را علیه جامعه مسیحی مطرح کردند؛ دیدار مودی با پاپ، پایانی بود بر تمامی این انتقادها؛ پیام این اقدام واضح است؛ مودی با جامعه مسیحی هند همبستگی دارد.
مقامها و وزرای حزب «بی جی پی»، در این موارد هیچگاه از «مماشات» با اقلیتها صحبت نمیکنند، اما برای حزب بهاراتیا جاناتا، مماشات با اقلیتها تنها زمانی مطرح میشود که صحبت از مسلمانها به میان میآید.
اما مماشات با مسلمانان وجود نداشته چرا که در این صورت دستکم بخشی از نیازهای جامعه مسلمانان در هند برآورده میشد و به طور نسبی پیشرفتی در وضعیت آنها ایجاد میشد.
اگرچه روایت ضد مسلمانان از زمان به قدرت رسیدن «بی جی پی»، در سال ۲۰۱۴ یکسان بوده است، شدت و آسیبی که اکنون علیه آنها اتفاق میافتد، نگران کننده است؛ مسلمانان به طور دسته جمعی توسط وزرای «بی جی پی»، به عنوان مهاجران غیرقانونی مشروعیت زدایی شدهاند.
از این مشروعیت زدایی به عنوان توجیهی برای تضعیف وضعیت مسلمانان و تخریب خانهها و مغازههای آنها حتی بدون اطلاع قبلی استفاده میشود.