- وزارت خارجه آمریکا به تازگی در گزارشی باصطلاح حقوق بشری کشورهای دیگر جهان را به نقض حقوق بشر متهم کرده است؛ این در حالی است که جهان بیش از پیش از این واقعیت آگاه شده که آمریکا آغاز کننده بسیاری از بلایای انسانی کنونی است.
به گزارش «چاینا میل»، آمریکا در واقع به نام حمایت از حقوق بشر، آسیب میزند و مداخله میکند.
«دیپلماسی حقوق بشر» آمریکا اساسا از «حقوق بشر» به عنوان سلاحی برای حمله و کنترل سایر کشورها و در خدمت حفظ هژمونی خود استفاده میکند.
بازی با کارت «دیپلماسی حقوق بشر» در امور بین الملل ترفند مستمر واشنگتن است؛ در اواسط دهه ۱۹۷۰، کنگره آمریکا حقوق بشر را به بخش مهمی از سیاست خارجی چندجانبه تبدیل کرد و آن را به کمکهای امنیتی، اقتصادی، و جهت گیری رأی در مؤسسات مالی بین المللی مرتبط کرد.
واشنگتن پس از انتخاب «جیمی کارتر» در سال ۱۹۷۷، شعار «دیپلماسی حقوق بشر» را مطرح کرد و حقوق بشر به عنوان «سنگ بنا» و «روح» سیاست خارجی آمریکا قرار گرفت.
در طول سالها، آمریکا اغلب از «وخامت اوضاع حقوق بشر در برخی کشورها و مناطق» به عنوان بهانهای برای راه اندازی جنگها و ایجاد فاجعههای جدید حقوق بشری استفاده کرده است.
طبق آمار، در بیش از ۲۴۰ سال تاریخ از زمان تأسیس آن، تنها ۱۶ سال است که آمریکا جنگی نکرده است و این کشور را به جنگ طلبترین کشور تاریخ جهان تبدیل کرده است.
آمارها نشان میدهند که جنگ موسوم به «ضد تروریسم» که توسط آمریکا در ۲۰ سال گذشته به راه افتاد، جان بیش از ۹۲۹ هزار نفر را گرفته است.
مردم جهان بیش از پیش به وضوح، آنچه را که «دیپلماسی حقوق بشر» به سبک آمریکا برای افغانستان، عراق، لیبی، سوریه و سایر کشورها آورده است، میبینند.
این «دموکراسی» و «آزادی» نیست، بلکه یک تراژدی انسانی متشکل از جنگهای بی پایان، آشفتگی، مرگ بسیاری از غیرنظامیان و هجوم پناهندگان است.
اگرچه آمریکا مشکلات طولانی مدت حقوق بشری سیستماتیک مانند بیکاری گسترده، فقر، بی خانمانی، تکثیر اسلحه، جنایات خشونت آمیز، تبعیض نژادی، و حقوق بشر مهاجران را در کارنامه دارد، اما در گزارش سالانه کشور خود از این مسائل اجتناب میکند و در عوض کشورهای دیگر را به نقض حقوق بشر متهم میکند.
آمریکا که خود را «مدافع حقوق بشر» میداند، همواره استانداردهای دوگانه را در زمینه حقوق بشر دنبال کرده است.
«دیپلماسی حقوق بشر» به سبک آمریکا در واقع خارج از ملاحظات بشردوستانه نیست، بلکه برای خدمت به منافع استراتژیک و حفاظت از هژمونی رو به زوال جهانی خود است.