وی ادامه داد: در صورتی که علوم انسانی بسیار پیچیده است، چون ترکیبی از مسائل انسانی و غیر انسانی است و پرداختن به آن هم کار بسیار سختی است و نیاز دارد که افرادی حاذق و با مهارت در آن حضور داشته باشند تا بتوانند با استدلال‌های منطقی و یک نگاه سیستماتیک به آن بپردازند.

وی در پاسخ به این سوال که با توجه به اینکه عمده فارغ التحصیلان علوم انسانی بیکار هستند، چرا مبنای پذیرش آن‌ها بر اساس نیاز‌های جامعه نیست ،گفت: بینید ما اگر بخواهیم بازار محور کار کنیم و در این راستا نیاز‌های جامعه را ملاک پذیرش قرار بدهیم قطعا  باید سر فصل‌های آموزشی را تغییر و به روز رسانی کنیم و این نیاز دارد که ما با فناوری‌های جدید کار کنیم.

وی با اشاره به اینکه علوم انسانی حلقه واسط بین علوم است گفت: اگر سرمایه‌گذاری در خود دانشگاه صورت بگیرد و زیر ساخت‌ها در آنجا فراهم شود و همچنین اساتید ترغیب و تشویق شده و تجهیزات لازم را در اختیارشان بگذاریم علوم انسانی نقش بسیار کارسازی در جامعه خواهد داشت .

عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد گفت: همچنین تاثیر استفاده از تکنولوژی در بین جامعه و عموم مردم باید توسط علوم انسانی محقق شود جامعه پذیر کردن تکنولوژی کار علوم انسانی است.

وی در مورد دوره‌های مهارت افزایی در حوزه علوم انسانی گفت: بعضی‌ وقت‌ها یک دوره تحصیلی کوتاه مدت ۵-۶ ماهه به اندازه یک لیسانس ارزش دارد  چرا که فرد می‌تواند با این مدرک برای خود یک شغلی ایجاد کند، ولی با لیسانس نمی‌تواند، پس این نیاز دارد که ما این محتوای دروس کارشناسی را عوض کنیم.

رهنما در مورد موانع موجود در پیش روی ارتباط صنعت و علوم انسانی برای جامعه محور شدن گفت: نیاز است خود محققین و دانشگاهیان با توان بالای تخصصی و حرفه‌ای وارد این بحث‌ها شوند، یکی از مشکلاتی که در این امر وجود دارد این است که  پژوهش‌ها را به عنوان کاری که نتیجه بخش باشند نمی بینند، از این رو  از یک طرف باید سازمان‌ها را قانع کنیم از طرف دیگر باید خودمان را تجهیز کنیم به همین خاطر اینجا نیاز است که بخش خصوصی را به کمک بطلبیم که خود این امر نیز به تلاش نیاز دارد.