وی ادامه داد: به جز اشاره‌ای که از سوی رهبر معظم انقلاب در سال گذشته در مورد مجاهدت‌های معلمان شد، شاید به صراحت در این مورد روی این موضوع تاکیدی نشده است، فداکار‌هایی که معلمین در طی دو سال داشته اند شاید آنچنان که باید دیده نشده است، خانم معلمی که علی رغم دیسک کمرش روی تخت بیمارستان تدریس می‌کند، یا آقای معلمی که از جیب خودش برای دانش آموز  تبلت می‌خرد، این‌ها جزو خدمت‌های بزرگ این قشر است.

وی با اشاره به اینکه به دلیل مواجه با کرونا بیشترین تاکید بر حفظ سلامت جسم بوده است گفت: کسی به بحث سلامت روان، سلامت روحی و اجتماعی معلمان، دانش‌آموزان و خانواده‌ها توجه نکرده است از این رو فداکار‌های معلمان کمتر دیده شد.

این کارشناس آموزش و پرورش با انتقاد از اینکه فداکاری‌های معلمان در این دوسال ارزش گذاری نشده است، گفت: آموزش مجازی سبب به خطر افتادن سلامت روان افراد جامعه به ویژه معلمان شده است، معلمان دچار خستگی روحی شده اند،   معلمی که از وقت استراحتش هم برای تعامل با  دانش آموزان می‌گذرد و دیده نمی‌شود دچار نا امیدی می‌شود.

وی ادامه داد: چرا نباید چهره معلمان که مدافعان آموزش در این  دو سال‌ بوده اند و علی رغم تمامی مشکلات آموزش را سر پا نگه داشته اند همچون مدافعان سلامت دیده شود؟ از این رو لازم است معلمان و فداکاری هایشان در این ایام بزرگ داشته شود.

این کارشناس آموزش و پرورش گفت: کرونا بهانه‌ای بود که تاثیر گذاران اجتماع را بازشناسی کنیم، رتبه بندی معلمان ازجمله مسائلی بود که می‌توانست به فداکاری‌های این قشر با آن دست مریزاد گفت.

وی ادامه داد: یکی از گله‌هایی که شخصا به عنوان کارشناس دارم این که در قانون متأسفانه وجه رتبه‌بندی را به بعد مالی آن متصل کرده اند در حالی که می‌شد آنجا اهرم‌های تسهیلاتی دیگر مانند ادامه تحصیل، برخورداری از تسهیلات بانکی و سایر مزایا را پیش بینی کرد.

وی در پایان گفت:جامعه فرهنگیان با یک میلیون نفر پرسنل و تأثیرگذاری‌اش در ۴۵ میلیون نفر از افرد اجتماع اعم از دانش آموز و والدین را نمی‌توان نادیده گرفت چرا که بیش از نیمی از اجتماع را به خود اختصاص می‌دهند.