پس از این تصمیم، اصلاح آیین‌نامه کمیته ملی المپیک در کمترین زمان ممکن انجام شد؛ چرا که از یک طرف شاکله اصلی این آیین‌نامه همان آیین‌نامه قبلی بود و از طرف دیگر آیین‌نامه کمیته ملی المپیک در ۵ صفحه خلاصه شده است و طبیعتا حتی اگر قرار بر تدوین دوباره آن بود باز هم نیاز به زمان زیادی نبود.

انتقادی که می‌توان به مسئولان کمیته ملی المپیک کرد این است که چرا اصلاح این آیین‌نامه زودتر و در همان زمانی که اساسنامه این کمیته به تایید هیئت دولت و شورای نگهبان رسید انجام نشد؟ اگر فرض بر این گرفته شود که رضا صالحی امیری به جهت اینکه مدیری ورزشی محسوب نمی‌شود و اطلاعی از لزوم اصلاح آیین‌نامه کمیته ملی المپیک نداشته، پس چرا اعضای هیئت اجرایی که برخی از آنها در چندین دوره عضو هیئت اجرایی بودند در این خصوص سکوت اختیار کرده بودند؟

در حال حاضر این شائبه وجود دارد که تعدادی از اعضای هیئت اجرایی کمیته ملی المپیک عمدا اصلاح آیین‌نامه کمیته ملی المپیک را به زمانی موکول کردند که با انتخابات این کمیته تلاقی پیدا کند تا به هدفشان که تعویق انتخابات کمیته ملی المپیک به پس از بازی‌های آسیایی بوده دست پیدا کنند. در نهایت هم این اتفاق رخ داد و انتخابات کمیته ملی المپیک در مهر سال آینده که پس از بازی‌های آسیایی هانگژو خواهد بود برگزار می‌شود.

هر چند اظهارات مسئولان کمیته ملی المپیک خلاف این موضوع است. طاهره طاهریان، نایب رئیس کمیته ملی المپیک در خصوص این موضوع به میزان گفت: صالحی امیری و هیئت اجرایی موافق برگزاری انتخابات کمیته ملی المپیک در بهار سال آینده بودند و نمی‌خواستند این انتخابات به مهر ماه و پس از بازی‌های آسیایی موکول شود.

رضا صالحی امیری، رئیس کمیته ملی المپیک در مجمع هفدهم اسفند این کمیته عنوان کرد که علاقه‌ای به تعویق انتخابات ندارد؛ چرا که این موضوع هم به نفع وی و هم به نفع ورزش کشور است. در روز‌هایی که ورزش کشور با مشکلات و حواشی زیادی روبرو است تعویق انتخابات کمیته ملی المپیک باعث شده این مشکلات و حواشی دوچندان شود.‌ ای کاش شرایطی فراهم می‌شد تا برخی از اعضای هیئت اجرایی که به جز حضور در این هیئت جایگاه دیگری در ورزش کشور ندارند مصالح ملی را مدنظر قرار می‌دادند و تصمیمی نمی‌گرفتند که تا این حد چالش‌برانگیز باشد.