-  در آیین دادرسی کیفری درباره قرارهای قابل اعتراض از سوی شاکی صحبت شده اما درباره قرار باید گفت در قانون، تعریفی از واژه قرار ارائه نشده بلکه قانونگذار در ماده ۲۹۹ قانون آیین دادرسی مدنی، در تعریف حکم گفته است چنانچه رای دادگاه، راجع به ماهیت دعوا و قاطع آن به طور جزیی یا کلی باشد ، حکم و در غیر این صورت ، قرار نامیده می شود. 

بنابراین باید گفت قرار دادگاه به رایی گفته می شود که یک یا دو شرط مزبور را همزمان نداشته باشد.

اما همانطور که گفته شد در آیین دادرسی کیفری به قرارهایی که شاکی می تواند به آنها اعتراض کند اشاره شده است؛ بر اساس بند الف و تبصره ماده ۲۷۰ ظرف مدت ۱۰ روز یا یک ماه از تاریخ ابلاغ می توان به قرار منع تعقیب اعتراض کرد. 

قرار دیگری که می‌توان به آن اعتراض کرد قرار موقوفی تعقیب است که در همان بند الف و تبصره ماده ۲۷۰ گفته شده به این قرار نیز می‌توان ظرف مدت ۱۰ روز یا یک ماه از تاریخ ابلاغ اعتراض کرد همچنین در ماده مذکور به قرار اناطه نیز اشاره شده و در رابطه با این قرار هم همان مهلت جهت اعتراض در نظر گرفته شده است. 

اما در ماده ۸۰ قرار بایگانی کردن پرونده ها آمده است و مطابق با این ماده، شاکی می‌تواند ظرف مهلت ۱۰ روز از تاریخ ابلاغ به این قرار اعتراض کند. 

همچنین موضوع دیگری که در ماده ۸۱ قانون آیین دادرسی کیفری و در راستای قرارهای قابل اعتراض مورد توجه قرار گرفته قرار تعلیق تعقیب است مطابق با قانون می توان ظرف مدت ۱۰ روز پس از ابلاغ به این قرار اعتراض کرد. 

علاوه بر این شاکی می تواند مطابق با ماده ۱۰۴ قانون آیین دادرسی کیفری ظرف مدت ۱۰ روز از تاریخ ابلاغ به قرار توقف تحقیقات اعتراض کند یا با استناد به ماده ۱۰۹ قانون پس از سه روزه از ابلاغ حضوری به قرار رد درخواست مطالعه یا دسترسی به اوراق پرونده اعتراض داشته باشد. 

آخرین قراری که مطابق با آن شاکی می تواند به آن اعتراض داشته باشد قرار موقوفی تعقیب صادر شده از دادگاه و قابل تجدید نظر است که بر اساس مواد ۳۹۰ و ۴۳۱ آیین دادرسی کیفری شاکی می‌تواند ظرف مدت ۲۰ روز یا دو ماه از تاریخ ابلاغ به این قرار اعتراض کند.