- علیاصغر کلانتری، سرمربی تیم فوتبال فجر سپاسی شیراز در نشست خبری پس از بازی مقابل پیکان در چارچوب هفته بیستم لیگ برتر فوتبال ایران صحبتهایی انجام داد که گزیده آن را در زیر میخوانید:
*نمیدانیم چه بگوییم، صحبت هم میکنیم، محروم میشویم. دلمان برای غلتک ماشینی که روی زمین میانداختند، خوش بود که آن را هم از ما گرفتند. تیم حریف جلوتر از ما میدانست که چه شرایطی وجود دارد و شروع به بازی مستقیم کردند و ما هم دیدیم روی زمین نمیشود، همان را ادامه دادیم. در این زمین خراب باز هم موقعیت گیر آوردیم. تیمی که در این زمین صاحب موقعیت میشود و گل نمیزند، محکوم به باخت است.
*اینکه در وقتهای اضافه هم گل زدیم، لطف خداوند بود. چند موقعت تک به تک هم داشتیم که گل نشد. اینکه مربی حریف هم میگوید که صحبت فنی در مورد این بازی ندارم، باید به همه ما از بالا تا پایین بر بخورد. کاش میگفتند غلتک را با هزینه خودم روی زمین میانداختم. دل ما خوش به همان غلتک بود. این موارد را کجا بگویی؟ در همین شرایط ۴ موقعیت داشتیم. بازیکن ما روی نقطه پنالتی توپ را به شکم دفاع میزند. با این شرایط بهتر از این هم نمیتوانیم.
*در روزی که باید در همین زمین سخت بازی را میبردیم، مساوی کردیم. از تکنیک و تاکتیک هیچ چیز نباید بگویید. نه ما میتوانستیم توپ را کنترل کنیم و نه ما. وقتی هم دیدیم روی زمین نمیتوانیم، رو به بازی بلند آوردیم.
*لحظه قشنگ بازی هم حرکت پیمان رنجبری بود که با اینکه در موقعیت تک به تک بود، بازی جوانمردانه را انجام داد. در حالی که میتوانست دومین گل تیمش را بزند، توپ را به بیرون زد.
*۱۰ تعویض انجام شد و دروازه بان حریف مصدوم شد، اما سه دقیقه وقت اضافی گرفت. مگر میشود؟ خود داور میگوید ۴ دقیقه، اما در سه دقیقه تمام میکند. در حالی که تیم ما در وقت اضافه گل زده و امید دارد باز هم بزند. حداقل ۶ یا ۷ دقیقه وقت اضافی داشت. برای ما را نادیده میگیرند، اما برای تیمهای بزرگ هم سر سوزن هم برایشان کوتاه نمیآیند.
*من سرمربی تیم هستم و کارهای فنی میکنم. اگر مدیریت باشگاه ببیند من میتوانستم کارهایی کنم و نکردم، میتوانند تصمیم بگیرند. من این تیم را با عشق دوست دارم و الان هم که هستم، چون از من خواستهاند که باشم، اما شما همه چیز را رها کرده اید و فقط این مورد را میگویید؟ اگر میتوانید صحبت کنید، بگویید زمین را درست کنند تا آبرویمان نرود. نوید کیا را ببینید با آن همه امکانات خودش میگوید میخواهم بروم، اما نمیگذارند.
*من هم اینطور نیست که چسبیده باشم، میتوانستم بعد از آمدن فجر به لیگ برتر خداحافظی کنم و جای دیگر بروم. عاشقانه فجر را دوست دارم و از اینجا هم بروم، هوادار خواهم بود. اینکه منتظر باشید که من تسلیم شوم و دست هایم را بالا بررم، هیچ وقت این اتفاق نخواهد افتاد. تا آخر میمانم و میجنگم و میجنگم. نا امید هم نمیشوم و هر زمانی هم که مرا نخواهند، به عنوان هوادار کنار فجر هستم.