نظامیان رژیم صهیونیستی در طول یک سال اخیر اقدامات خشونت بار خود را علیه ساکنان «شیخ جراح»، در قدس اشغالی به شدت افزایش داده‎اند.

پایگاه «میدل ایست مانیتور» در گزارشی با عنوان «پاکسازی قومی اسرائیل در شیخ جراح»، به این موضوع پرداخته و می‌نویسد که دادگاه‌های رژیم صهیونیستی به صورتی کاملا ناعادلانه در قبال «شیخ جراح» حکم صادر می‌کنند.

این گزارش به روایت زندگی ساکنان «شیخ جراح» پرداخته و به نقل از آن‌ها می‌نویسد «از سال ۲۰۰۸، ما در خانه هایمان احساس امنیت نکرده‎ایم؛ شهرک نشینان به ما حمله می‌کنند و شبانه به سمت خانه‌های ما سنگ پرتاب می‌کنند؛ ما در ترس دائمی زندگی می‌کنیم.»

ساکنان «شیخ جراح»، می‎گویند «آن‌ها سعی دارند ۵۰۰ نفر از ساکنان شیخ جراح را به زور آواره کنند؛ در سال ۲۰۰۸ خانواده الکرد را از خانه بیرون کردند؛ سپس در سال ۲۰۰۹، آن‌ها خانواده الغاوی را آواره کردند و نیمی از خانه خانواده الکرد و خانه خانواده حانون را تصاحب کردند؛ از سال ۲۰۰۸ تا به امروز، ما حتی یک روز آرامش نداشته‎ایم؛ هر زمان که می‌خواهیم بیرون برویم، یک نفر باید پشت سر بماند تا مانع از ورود مهاجران به خانه ما شود.»

این گزارش در ادامه می‎افزاید «ما تقریبا دیگر از خانه بیرون نمی‌رویم؛ دائما در ترس از شهرک نشینان و ارتش اسرائیل هستیم؛ انگار در زندان شیخ جراح به سر می‌بریم؛ ما نمی‌خواهیم روزی برگردیم تا مهاجران را در خانه خود ببینیم؛ هر زمان که نیاز به بیرون رفتن داشته باشیم به معنای واقعی کلمه به صورت شیفتی این کار را می‌کنیم؛ برای محافظت از خانه خود دستکم ۳ نفر باید در خانه بمانند؛ ما هم به صورت شیفتی می‌خوابیم. برخی از ما شب‌ها و برخی در روز می‌خوابیم.»

«میدل ایست مانیتور»، در ادامه گزارش خود به روایت بازداشت یکی از ساکنان «شیخ جراح» پرداخته و می‌نویسد «نظامیان اسرائیلی وارد شیخ جراح شدند و مراد با یکی از دوستانش در تماس تلفنی بود که متوجه شد دو خودرو شاباک وارد شدند و متعجب بود که چه کسی دستگیر می‌شود؛ وقتی بیرون آمد، از او خواستند تایید کند که مراد عطیه است و گفتند حکم بازداشت او را دارند؛ او را به داخل بردند، بازرسی کردند، گوشی‌هایش را ضبط کردند و بردند.»

این گزارش در ادامه می‌افزاید «نظامیان اسرائیلی در سال ۱۹۷۸ شروع به آزار و اذیت ۲۸ خانواده شیخ جراح برای تلاش برای گرفتن خانه‌های آن‌ها کردند؛ وقتی شنیدیم در معرض خطر آوارگی هستیم، نمی‌دانستیم چه کنیم؛ هر خانواده سعی می‌کرد هر کاری که می‌توانست انجام دهد؛ کمیته‌های محله دور هم جمع شدند و توافق کردند که هدف ما یکی است و ما باید در کنار هم بایستیم و با این تلاش‌ها در دادگاه مبارزه کنیم.»

این گزارش در ادامه به این نکته اشاره می‌کند که ساکنان «شیخ جراح» همواره در ترس و نگرانی به سر می‌برند و برای محافظت از خانه‌های خود مجبور هستند تا نگهبانی دهند و خانه‌های خود را به صورت دسته جمعی ترک نکنند.

یکی از ساکنان «شیخ جراح»، می‌گوید «ما در سال ۱۹۴۸ به زور آواره شدیم، اما ما مصمم هستیم که در اینجا بمانیم و دیگر از آن خارج نشویم.»

نگارنده در ادامه می‌نویسد که دادگاه‌های رژیم صهیونیستی در مواجهه با ساکنان «شیخ جراح» همواره در کنار شهرک نشینان صهیونیست هستند و از آن‌ها جانبداری می‌کنند.

یکی از ساکنان «شیخ جراح»، می‌گوید «برای آن‌ها (شهرک نشینان) یک قانون وجود دارد و برای ما قانون دیگری؛ آن‌ها از نظر قانونی حق دارند هر ملکی را پس بگیرند، اما ما اینطور نیستیم؛ این یک تبعیض آشکار است.»

این شهروند فلسطینی، در بخش دیگری گفت «ما تحت تبعیض اشغالگران و پاکسازی قومی هستیم؛ آن‌ها می‌خواهند ما را بیرون کنند و برای مثال مهاجرانی از کشور‌های دیگر جایگزین ما کنند؛ ما به دادگاه [اسرائیل]باور نداریم؛ ما به همبستگی مردم تکیه می‌کنیم و رسانه‌ها نیز شجاعانه حقیقت را در مورد آنچه در اینجا اتفاق می‌افتد، بیان می‌کنند.»