– ممنوعیت حجاب در مراکز آموزشی در هند که به موضوعی جنجالی در این کشور مبدل شده، دختران و زنان مسلمان هندی را با چالش‎های زیادی همراه کرده است.

 

به گزارش «الجزیره و ایندین اکسپرس»، طرح توجیه‌هایی مانند این که حجاب، آزادی مذهبی را زیر سوال می‌برد، با در نظر داشتن آزادی پوشش سیک‌ها و ...، باید به عنوان پوسته تلاش‌های ریشه داری در نظر گرفت که اهداف گسترده تری را دنبال می‌کنند.

 

نماد‌های مذهبی همیشه بخشی از زندگی عمومی در هند به عنوان کشوری با حدود یک میلیارد و نیم نفر جمعیت، بوده و هستند؛ ضمن این که به استناد مواد ۱۴، ۲۱ و ۲۵ حق تحصیل در قانون اساسی، ممانعت دختران مسلمان از تحصیل به بهانه داشتن حجاب، مصداق آشکار نقض قانون اساسی هند است.

 

علاوه بر آن، تاکنون دادگاه‌های هند در موارد متعددی از حق استفاده از نماد‌های دینی در موسسه‌های آموزشی و ماهیت حجاب در اسلام دفاع کرده‎اند؛ بنابراین، نگرانی جامعه ۲۰۰ میلیونی اقلیت مسلمان هند که ۱۴ درصد جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند، از این که ممنوعیت حجاب، نقض آزادی مذهبی آن‌ها باشد که طبق قانون اساسی هند تضمین شده، به جا و درست است.

 

باید توجه داشت که اقدام‌های اسلام ستیزانه دولت هند پیش از این نیز وجود داشته و جامعه مسلمان این کشور را آزار داده بودند.

 

بازداشت پزشکی که به اسلام گرویده بود، ایجاد تصویری رنج کشیده از زنان مسلمان که تحت ستم مردان مسلمان قرار دارند، ... از جمله اقدام‌های مذکور هستند.

 

اما آنچه دولت هند تحت هدایت حزب «بهاراتیا جاناتا» (BJP) را به وحشت انداخته، شمار روزافزون زنان مسلمانی است که می‌توانند حرف خودشان را بزنند؛ علاوه بر آن، افزایش حضور مسلمانان و دیگر اقلیت‌ها در حوزه عمومی هند، به کابوسی برای دولت هند تبدیل شده است که تلاش دارد تا برنامه تحمیل ارزش‌های اکثریت بر اقلیت را اجرایی کند.

 

از سوی دیگر، آنچه مشخص است دولت هند در حفظ نظم عمومی شکست خورده و نمی‌تواند مانع آزار و اذیت و تجاوز به زنان و دختران شود؛ بنابراین در تلاش برای پیروزی در انتخاباتی که تحت الشعاع این ناکامی‌ها قرار گرفته، در آستانه برگزاری امتحانات مدرسه، بار خنثی سازی قطبش در جامعه را بر دوش دختران و در نهایت جامعه مسلمان نهاده است.

 

 

براساس آن چه توضیح داده شد، قانون ممنوعیت حجاب در مراکز آموزشی در جنوب هند، اقدامی در چارچوب تلاش روزافزون دولت راستگرای هند برای به حاشیه راندن مسلمانان است.

 

انتخاب ایالت «کارناتاکا» برای اجرای این دستورالعمل را نیز باید اقدامی آشکارا مذبوحانه دید؛ چراکه مناطق ساحلی «کارناتاکا» با جمعیت ۱۵ درصدی مسلمان، بستر حاصلخیزی برای جدال‌های قومیتی و مذهبی است.

 

طی سال‌های گذشته این منطقه، شاهد افزایش فعالیت‌های هندو‌ها علیه اقلیت‌های مذهبی عمدتا مسلمانان و مسیحیان بوده است.

 

موضوعی که دولت هند تلاش می‌کند از آن به عنوان دستاویزی برای توجیه اقدام‌های اسلام ستیزانه خود استفاده کند، گام برداشتن دولت فرانسه در مسیری مشابه است؛ اما باید توجه داشت که «لائیسیته» ادعایی فرانسه، دستکم روی کاغذ نمایش عمومی همه نماد‌های مذهبی را غیرمجاز می‌داند؛ با وجود این، تصمیم مذکور به بروز خشونت‌هایی منجر شد.

 

اما آنچه در هند با ادعای دولتی انعطاف پذیر در برابر اقلیت‌ها و مذاهب متعدد رخ می‌دهد، عملا مقابله با نمایش عمومی نهاد‌های یک یا چند مذهب است و فرقه‌های مختلف هندو از این قانون در امان هستند.

 

تاکنون گزارش‌های متعددی از حوادث پراکنده درگیری خشونت بار معترضان و پلیس در ایالت‌های مختلف هند منتشر شده است.

 

دادگاه عالی ایالتی هند در حال رسیدگی به دو دادخواست علیه ممنوعیت حجاب در مراکز آموزشی در هند، به دانش آموزان و دانشجویان مسلمان دستور داده تا زمان صدور حکم، آن چه «لباس مذهبی» خوانده را به تن نکنند.

 

به نظر می‌رسد موضوعی که با عنوان یکنواختی لباس دانشگاهی آغاز شده، رفته رفته به موضوع جدال مسلمان و هندو مبدل شود که از پیش در هند در جریان بوده و سبب تضییع حقوق مسلمان شده است.