- انقلاب صنعتی دوره‌ای از توسعه را در نیمه دوم قرن هجدهم رقم زد که جوامع عمدتاً روستایی و کشاورزی در اروپا و آمریکا را به جوامع صنعتی و شهری تبدیل کرد.

به گزارش «هیستوری»، کالا‌هایی که زمانی به سختی با دست ساخته می‌شدند، به لطف معرفی ماشین‌ها و تکنیک‌های جدید در حوزه نساجی، آهن‌سازی و سایر صنایع، به‌طور انبوه توسط ماشین‌آلات در کارخانه‌ها تولید شدند.

با استفاده از قدرت بخار که وضعیت را تغییر داد، انقلاب صنعتی در انگلیس آغاز شد و در دهه‌های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۰ به سایر نقاط جهان از جمله آمریکا گسترش یافت.

مورخان مدرن اغلب از این دوره به عنوان اولین انقلاب صنعتی یاد می‌کنند و آن را از دوره دوم صنعتی شدن که از اواخر قرن ۱۹ تا اوایل قرن ۲۰ رخ داد و شاهد پیشرفت‌های سریع در صنایع فولاد، برق و خودرو بود، متمایز کنند.

تا حدی به لطف آب و هوای مرطوب خود که برای پرورش گوسفند ایده آل است، انگلیس سابقه طولانی در تولید منسوجات مانند پشم، کتان و پنبه داشت اما قبل از انقلاب صنعتی، تجارت نساجی انگلیس با کار در کارگاه‌های کوچک یا حتی خانه‌ها توسط ریسندگان، بافندگان و رنگرزان انجام می‌شد.

از اواسط قرن هجدهم، نوآوری‌هایی مانند شاتل پرنده، جنی ریسندگی و ماشین بافندگی بافت پارچه و ریسندگی نخ را بسیار آسان کرد.

تولید پارچه سریعتر شد و به زمان کمتر و نیروی انسانی بسیار کمتری نیاز داشت.

تولید مکانیزه و کارآمدتر به این معنی بود که کارخانه‌های نساجی جدید انگلیس می‌توانستند تقاضای فزاینده برای پارچه را هم در داخل و هم در خارج از کشور برآورده کنند، جایی که بسیاری از مستعمرات خارج از کشور این کشور بازاری را برای کالا‌های آن فراهم می‌کردند؛ علاوه بر منسوجات، صنعت آهن انگلیس نیز شاهد نوآوری‌های جدیدی بود.

در میان تکنیک‌های جدید، ذوب سنگ آهن با کک (ماده‌ای که از حرارت دادن زغال سنگ به دست می‌آید) به جای زغال‌سنگ سنتی بود؛ این روش هم ارزان‌تر بود و هم مواد باکیفیت‌تر تولید می‌کرد، و تولید آهن و فولاد انگلیس را در پاسخ به تقاضای ایجاد شده توسط جنگ‌های ناپلئون (۱۵-۱۸۰۳) و رشد بعدی صنعت راه‌آهن قادر ساخت.

نماد انقلاب صنعتی در اوایل دهه ۱۷۰۰، زمانی که توماس نیوکامن نمونه اولیه اولین موتور بخار مدرن را طراحی کرد، به صحنه آمد.

اختراع نیوکامن که «موتور بخار اتمسفری» نامیده می‌شود، در اصل برای نیرو دادن به ماشین‌هایی که برای پمپاژ آب از شفت‌های معدن استفاده می‌شوند، استفاده شد.

در دهه ۱۷۶۰، مهندس اسکاتلندی به نام جیمز وات شروع به کار با یکی از مدل‌های نیوکامن کرد و یک کندانسور آب جداگانه اضافه کرد که آن را بسیار کارآمدتر کرد.

وات بعداً با متیو بولتون برای اختراع یک موتور بخار با حرکت چرخشی همکاری کرد، یک نوآوری کلیدی که به قدرت بخار اجازه می‌دهد در صنایع انگلیس از جمله کارخانه‌های آرد، کاغذ و پنبه، کارخانه‌های آهن‌سازی، کارخانه‌های تقطیر، کارخانه‌های آب و کانال‌ها پخش شود.

همانطور که موتور‌های بخار به زغال سنگ نیاز داشتند، نیروی بخار به معدنچیان این امکان را می‌داد که عمق بیشتری را طی کرده و مقدار بیشتری از این منبع انرژی نسبتا ارزان را استخراج کنند.

تقاضا برای زغال سنگ در سراسر انقلاب صنعتی و پس از آن به شدت افزایش یافت، زیرا نه تنها برای راه اندازی کارخانه‌های مورد استفاده برای تولید کالا‌های تولیدی، بلکه برای راه اندازی راه آهن و کشتی‌های بخار مورد استفاده برای حمل و نقل آن‌ها نیز مورد نیاز بود.

شبکه جاده‌های انگلیس که قبل از صنعتی شدن نسبتاً ابتدایی بود، به زودی شاهد پیشرفت‌های اساسی بود و تا سال ۱۸۱۵ بیش از ۲ هزار مایل کانال در سراسر انگلیس مورد بهره برداری قرار گرفت.

در اوایل دهه ۱۸۰۰، ریچارد ترویتیک اولین لوکوموتیو بخار را معرفی کرد و در سال ۱۸۳۰ لوکوموتیو‌های مشابه شروع به حمل و نقل بار (و مسافر) بین مراکز صنعتی منچستر و لیورپول کردند.

در آن زمان، قایق‌ها و کشتی‌هایی که با موتور بخار کار می‌کردند از قبل استفاده گسترده‌ای داشتند و کالا‌ها را در امتداد رودخانه‌ها و کانال‌های انگلیس و همچنین در سراسر اقیانوس اطلس حمل می‌کردند.

در بخش دوم انقلاب صنعتی همچنین شاهد پیشرفت‌های کلیدی در روش‌های ارتباطی بود، زیرا مردم به طور فزاینده‌ای نیاز به برقراری ارتباط مؤثر در فواصل طولانی را می‌دیدند.

در سال ۱۸۳۷، مخترعان انگلیسی به نام‌های ویلیام کوک و چارلز وتستون، اولین سیستم تلگراف تجاری را به ثبت رساندند، این در حالی بود که همزمان ساموئل مورس و سایر مخترعان روی نسخه‌های خود در آمریکا کار می‌کردند.

سیستم کوک و وتستون برای سیگنال‌دهی راه‌آهن مورد استفاده قرار می‌گرفت، زیرا سرعت قطار‌های جدید نیاز به وسایل ارتباطی پیچیده‌تری را ایجاد کرده بود.

بانک‌ها و سرمایه‌گذاران صنعتی در طول این دوره، و همچنین سیستم کارخانه‌ای که به مالکان و مدیران وابسته بود، به جایگاه جدیدی دست یافتند. یک بورس اوراق بهادار در لندن در دهه ۱۷۷۰ تأسیس شد.

همچنین بورس اوراق بهادار نیویورک در اوایل دهه ۱۷۹۰ تاسیس شد.

اگرچه بسیاری از مردم انگلیس قبل از انقلاب صنعتی از مناطق روستایی به شهر‌ها نقل مکان کرده بودند، این روند با صنعتی شدن به طرز چشمگیری سرعت گرفت، زیرا ظهور کارخانه‌های بزرگ شهر‌های کوچکتر را به شهر‌های بزرگ در طول چندین دهه تبدیل کرد.

این شهرنشینی سریع چالش‌های مهمی را به همراه داشت، زیرا شهر‌های پرجمعیت از آلودگی، بهداشت نامناسب و کمبود آب آشامیدنی تمیز رنج می‌بردند.

در همین حال، حتی زمانی که صنعتی شدن تولیدات اقتصادی را به طور کلی افزایش داد و سطح زندگی طبقات متوسط و بالا را بهبود بخشید، مردم فقیر و طبقه کارگر به مبارزه برای داشتن زندگی حداقلی ادامه می‌دادند.

مکانیزه شدن نیروی کار که توسط نوآوری‌های تکنولوژیکی ایجاد شده بود، کار در کارخانه‌ها را به طور فزاینده‌ای خسته کننده (و گاهی اوقات خطرناک) کرده بود و بسیاری از کارگران مجبور به کار ساعت‌های طولانی با دستمزد‌های بسیار اندک بودند.

چنین تغییرات چشمگیری به مخالفت با صنعتی شدن دامن زد.

در دهه‌های آتی، خشم نسبت به شرایط نامناسب کار و زندگی باعث تشکیل اتحادیه‌های کارگری و همچنین تصویب قوانین جدید کار و مقررات بهداشت عمومی در انگلیس و آمریکا شد.