- هفته گذشته بود که سرانجام علی مرادی، رئیس سابق فدراسیون وزنه‌برداری بعد از دریافت حکم بازنشستگی‌اش، برای دومین بار از مدیریت این مجموعه خداحافظی کرد. اولین مرتبه رفتن او از وزنه‌برداری به سال ۸۵ برمی‌گردد که به دلیل دوپینگ ٩ وزنه‌بردار قبل از اعزام به مسابقات جهانی و بزرگ بودن این رسوایی، عطای مدیریت بر ریاست فدراسیون را به لقایش بخشید و رفت.

اما سال ۹۴ دوره جدید ریاست مرادی در فدراسیون وزنه‌برداری آغاز شد. وی در سال ۹۸ نیز توانست برای دومین دوره متوالی در انتخاباتی شکننده و کسب آرای حداقلی صندلی ریاست را حفظ کند، هر چند توانست پایان این دوره را ببیند و بعد از حدود دو سال با آمدن حکم بازنشستگی‌اش با این فدراسیون خداحافظی کرد تا یکی از مهم‎ترین فدراسیون‌های المپیکی ایران در بلاتکیلفی قرار گیرد.

در حال حاضر مهم‌ترین مسئله این است که تمامی قهرمانان، دوستداران و پیشکسوتان وزنه‌برداری که دلشان برای این رشته مدال‌آور المپیکی می‌سوزد خواستار این هستند تا حمید سجادی، وزیر ورزش و جوانان هر چه زودتر تکلیف این فدارسیون المپیکی را مشخص کند تا قبل از اینکه دیر شود مدیریت جدید با برنامه‌‌ریزی اساسی و بنیادی، تیم‌های ملی رده‌های سنی کشورمان را برای مسابقات پیش رو و مهم‌تر از همه بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ آماده کند. 

نوزدهمین دوره بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ قرار است ۱۹ شهریور ماه در هانگژو چین برگزار شود و کمتر از ۸ ماه به این مسابقات مهم باقی مانده است. وزیر ورزش باید توجه داشته باشد که با انتخاب مدیری قوی، کاربلد و بی‌حاشیه برای فدراسیون وزنه‌برداری کمک بسیار شایانی برای آماده‌سازی این تیم خواهد کرد. پس بهتر است برای خارج کردن این فدراسیون با اهمیت از بلاتکلیفی با تعیین سرپرست برای این مجموعه هر چه زودتر زمینه ثبت نام از کاندیداها و برگزاری انتخابات و در پی آن برنامه‌ریزی برای آغاز اردوهای تیم ملی بزرگسالان کشورمان انجام شود تا بعد از پایان این بازی‌ها دیگر بهانه‌ای برای عدم مدال آوری از سوی کادر فنی وجود نداشته باشد.

مجموعه فدارسیون وزنه‌برداری نیز مانند سایر فدراسیون‌های ورزشی امور جاری و اداری مختص به خود را دارد که باید به صورت منظم و هماهنگ شده انجام شود. ضمناً نیاز است هر چه زودتر و قبل از سال جدید برنامه‌های این مجموعه به روال عادی بازگردد تا ارکان زیر نظر فدارسیون همچون هیأت‌های استانی لطمات بیشتری را متحمل نشوند.

اما با وجود گذشت حدود یک هفته از این ماجرا وزیر ورزش هنوز اظهار نظر یا تصمیمی درباره وزنه‌برداری نداشته تا این رشته با اهمیت به عنوان یکی از رشته‌های مدال‌آور المپیکی در بلاتکلیفی محض قرار گیرد.

در شرایط موجود به نظر می‎رسد بهترین تصمیم در مقطع کنونی تعیین سرپرستی باتجربه برای این فدراسیون مدال آور و در پی آن برگزاری هرچه سریع‌تر انتخابات باشد چرا که به نظر اهالی و جامعه وزنه‌برداری این رشته قدیمی به خونی تازه و تفکرات جدید برای بالندگی و شکوفایی نیاز دارد تا بتوانند موفقیت‌های سال‌های نه چندان دور همچون المپیک لندن را تکرار کند و به سال‌های درخشان گذشته برگردد.

وزیر ورزش باید این مسئله را مدنظر قرار دهد که اگر دست روی دست بگذارد و این مجموعه را بدون مدیر رها کند امکان دارد لطمات جبران ناپذیری در روزهای آتی یا ماه‌های آینده به این فدراسیون وارد شود که مطمئناً تمامی اهالی وزنه‌برداری این قصور را به پای او خواهند نوشت.

رشته وزنه‌برداری در هجدهمین دوره بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ جاکاراتا توسط سهراب مرادی و بهداد سلیمی مدال طلا کسب کرد، سعید علی‌حسینی نقره گرفت و علی هاشمی به گردن آویز برنز رسید. بر همین اساس از ۸ وزنه‌بردار اعزامی به بازی‌های آسیایی می‌توانیم امید داشته باشیم که در اوزان مختلف همچون دوره گذشته به مدال‌های خوشرنگ دست پیدا کنیم.

همچنین با بازگشت وزنه‌بردارانی همچون حافظ قشقایی، کیانوش رستمی، سهراب مرادی، علی هاشمی و علی داوودی به تمرینات تیم ملی می‌توان امیدوار بود که با حضور این نفرات تنور رقابت بین نفرات ملی‌پوش داغ‌تر هم شود تا شاهد تیم ملی قدرتمندی در بازی‌های آسیایی هانگژو باشیم.

همچنین نفراتی همچون میرمصطفی جوادی، رسول معتمدی و آیت شریفی یا علیرضا یوسفی در بدترین شرایط نیز در این هشت وزن می‌توانند مدال‌های خوشرنگتری را نصیب ورزش ایران در بازی‌های آسیایی کنند.

انتظار می‌رود مسئولان ورزش کشور و در رأس آنها حمید سجادی به عنوان وزیر ورزش نظارت و تمرکز بیشتری روی وزنه‌برداری داشته باشد و با رسیدگی بهتر بر روند مدیریتی این فدراسیون زمینه را برای شکوفایی مجدد این رشته فراهم کند تا همچون بازی‌های المپیک تابستانی دو دوره گذشته ریو و توکیو که این رشته می‌توانست عملکرد بهتری داشته باشد با بی تدبیری و دیر اجرا شدن برنامه‌ها، مدال‌های ارزشمند از کف ورزش ایران بیرون نرود.