- نزدیک به ۱۵۰ هزار کودک بومی در کانادا از خانواده هایشان جدا شدند و در ۱۳۹ مدرسه قرار گرفتند تا با اعمال زور آنها را با فرهنگ کانادایی همگام کنند و به عبارت دیگر، سنتهای بومی آنها را از بین ببرند.
به گزارش «تایپی تایمز»، هزاران دانشآموز، عمدتاً بر اثر سوء تغذیه، بیماری یا بیتوجهی جان خود را از دست دادند، چیزی که کمیته حقیقت و آشتی کانادا در گزارشی در سال ۲۰۱۵ آن را «نسل کشی فرهنگی» نامید.
بسیاری از کودکان بومی کانادا مورد آزار جسمی یا جنسی قرار گرفتند.
پس از کشف بیش از هزار و ۲۰۰ گور بی نشان مدارس شبانه روزی کانادا، این کشور در وحشت و تعجب فرو رفت.
در این نوع مدارس، موهای کودکان، که به طور سنتی بلند بود، کوتاه میکردند و به آنها «سرخپوستان کثیف» گفته میشد؛ همچنین لباسهای سنتی آنها به اجبار به لباسهای فرم تغییر کرد.
معلمان و سایر کارکنان با کودکان بومی به زبان فرانسوی صحبت میکردند، زبانی که این کودکان متوجه نمیشدند.
در نهایت این کودکان حتی اجازه نداشتند که نام خود را حفظ کنند؛ نام آنها حذف شده و در عوض آنها شماره گذاری شده و با همان شمارهها خطاب میشدند.
در آغاز هر سال تحصیلی، یک مقام دولتی کانادا که وظیفه برقراری ارتباط با مردم بومی را برعهده داشت با همراهی افسران پلیس به جمع آوری کودکان بومی از جوامع عمدتاً عشایری میپرداخت.
مدارس شبانه روزی بومیان یک ماموریت داشتند: کودکان را آموزش دهند، تغییر دهند و جذب کنند.
بسیاری از دانش آموزان در مدارس شبانه روزی کانادا زبان بومی خود را به طور کامل از دست دادند؛ برخی برای ماهها نمیتوانستند صحبت کنند.
صحبت کردن به هر زبانی به جز فرانسوی یا انگلیسی به معنای مجازات مشخصی بود؛ چند ضربه خط کش یا کمربند، دهان شسته شده با صابون یا حتی در برخی مواقع کودکان بومی در کمدها قرار داده میشدند و در کمدها قفل میشد.
در پی کشف بیش از هزار و ۲۰۰ گور بی نشان در کانادا در سال جاری میلادی، باستان شناسان در مکانهای متعددی در حال کار برای یافتن بقایای ۴ هزار تا ۶ هزار کودک بومی هستند که در مدارس شبانه روزی این کشور ناپدید شدند.
هزاران نفر از بازماندگان، گزارشهای وحشتناکی از زندگی در مدارس شبانه روزی بومیان کانادا پیش از گزارش کمیته حقیقت و آشتی به اشتراک گذاشتند، کمیتهای که در سال ۲۰۰۸ برای تجزیه و تحلیل سیاستی که گفته میشود به دنبال کشتن سنت بومی سرخپوستان کانادا در کودکی، تشکیل شد.