- قصه نامه نگاری باشگاههای لیگ برتری با رئیس فدراسیون فوتبال در ارتباط با سامانه کمک داور ویدئویی یا همان "VAR" اتفاق جدیدی نیست، اما مسالهای که کسی به آن دقت نمیکند این است که در برهه کنونی حتی اگر تمام اهالی فوتبال موافق بهرهگیری از این سیستم در فوتبال ایران باشند امکان برخورداری از آن وجود ندارد.
پس از افزایش تصمیمات نادرست داوران فوتبال در رقابتهای فوتبال باشگاهی مدیران باشگاههای لیگ برتری با ارسال نامه به مدیران فدراسیون خواستار به کارگیری این سامانه شدند، البته پیش از آن نیز عزیزی خادم به عناوین مختلف از ضرورت ورود این سامانه به چرخه داوری فوتبال ایران سخن گفته بود تا جایی که نامهای پر حرف و حدیث از سوی داوران فوتبال ایران به دفتر رئیس جمهور منتشر شد تا شاید با دستور ریاست جمهوری زمینه ورود این سامانه به فوتبال ایران تسهیل شود، اما نکته بسیار مهمی که هیچ کسی به آن توجه نمیکند این است که برای ورد این تکنولوژی به فوتبال ایران هیچ ساختاری وجود ندارد و این بستر خلقالساعه به وجود نخواهد آمد.
* سناریوی تبلیغاتی برای پاک کردن صورت مساله و گرفتن امتیاز بیشتر در آینده
مسئولان فدراسیون فوتبال و مدیران باشگاههای لیگ برتری نیز بر این امر به خوبی واقفند، اما به واسطه اینکه خود را همراه با موج به وجود آمده نشان دهند خواستار ورود این تکنولوژی به فوتبال ایران شدند؛ وگرنه هیچ کسی بهتر از شهاب الدین عزیزی خادم نمیداند که امکانات حداقلی نیز برای برخورداری از این سیستم وجود ندارد.
شاید اگر این مطالبه از سوی هواداران مطرح میشد قابل قبول بود، اما وقتی این موضوع از سوی مدیرانی که از نزدیک با اشکالات موجود در ساختار فوتبال ایران آشنا هستند مطرح میشود، این ابهام به وجود میآید که اصل ماجرا یک سناریوی تبلیغاتی برای پاک کردن صورت مساله و گرفتن امتیاز بیشتر در آینده نزدیک است.
*از الزامات ورود "VAR"، ایران کدامیک را دارد؟
برای بهره گرفتن از تکنولوژی پیشرفته "VAR" سه پیش نیاز مهم وجود دارد که در حال حاضر هیچ یک از آنها وجود ندارد و بعید است در زمان کوتاه پیش رو این موارد برطرف شود. نخستین مورد برای استفاده از این تکنولوژی جذاب، منابع مالی بسیار زیاد است تا فدراسیون فوتبال به عنوان متولی حوزه مدیریت کشور بتواند با برخورداری از آن اقدام به خریداری تجهیزات مورد نیاز کند. از طرفی تحریمهای ظالمانه آمریکا و کشورهای اروپایی سبب شده کشورهای دارای لایسنس حرفهای از سوی فدراسیون جهانی در عرضه محصولات خود به کشورمان محدودیتهای غیرمتعارف ایجاد کنند به همین دلیل این مسأله به عنوان نخستین و جدیترین مانع بر سر راه سامانه کمک داور ویدئویی به داخل کشور وجود دارد.
دومین موضوع تاثیرگذار در این پروژه برخورداری از امکانات مجهز و پیشرفته تصویربرداری است؛ به نوعی که باید برای استفاده از این سیستم تعداد قابل توجهی دوربین پیشرفته، بازیهای فوتبال را پوشش تصویری دهند، در حالی که در مقطع کنونی در بسیاری از شهرستانهای کشور که بازیهای لیگ برتر در آن برگزار میشود، نه تنها این تجهیزات وجود ندارد بلکه در جریان پوشش تصویری معمولی مسابقات نیز ایراداتی وجود دارد که بعضاً باعث اعتراض هواداران میشود و بسیاری از صحنههای مهم و سرنوشت ساز به دلیل کیفیت پائین تصویربرداری قابل تشخیص نیست.
به عنوان مثال در برخی اوقات تنها یک دوربین برای تصویربرداری یک مسابقه مهم فعال است که صرفاً مأموریت تعقیب کردن توپ بازی را برعهده دارد تا خاطرات دهه ۶۰ برای تماشاگران فوتبال زنده شود.
*پروژه سرکاری به نام "VAR"
موضوع بسیار مهم دیگر عدم وجود داوران آموزش دیده برای استفاده از این تکنولوژی است. در حال حاضر تعداد بسیار اندکی از داوران فوتبال ایران شیوه استفاده از این تکنولوژی را بر اساس استانداردهای روز جهان آموزش دیدهاند و چنانچه فدراسیون فوتبال بخواهد داوران را برای آموزش به کلاسهای مرتبط و آموزشی اعزام کند هزینه بسیار سنگینی باید متقبل شود که در حال حاضر با خزانه خالی فدراسیون این اتفاق امکان پذیر نیست!
به همین دلیل میتوان با در نظر گرفتن این اتفاقات به این باور رسید که استفاده از تکنولوژی 'VAR' در ساختار قضاوت فوتبال ایران در برهه کنونی یک آرزوی محال است هر چند به عنوان یک مطالبه عمومی از سوی مسئولان این حوزه مطرح میشود؛ و نکته قابل تامل اینجاست که مدیران فوتبال بهتر از هر کسی به این مسائل اشراف دارند، اما در کمال ناباوری هر روز در این خصوص به گونهای اظهارنظر میکنند که انگار صرفاً مشکل عدم دسترسی به این سامانه است در حالی که از مجموع پیش نیازهای برخورداری از این سامانه فقط اعلام نیاز آن وجود دارد و مابقی در فضای غبارآلود تبلیغاتی ایجاد شده در جامعه مخفی شده است و یک نفر پیدا نمیشود صادقانه اعلام کند برخورداری از این تکنولوژی برای فوتبال ایران یک پروژه سرکاری است!