- دکتر جعفر قادری در روزنامه حمایت نوشت: نشاط و امید در هر جامعهای یکی از نقاط محوری در حرکت رو به جلو و شتابنده به شمار میآید.
اساساً امید به پیشرفت، موفقیت و پیروزی است که هر مجموعهای را به حرکت وا میدارد و اگر روحیه امیدواری نسبت به آینده وجود نداشته باشد، حتی با وجود بهترین و پیشرفتهترین امکانات، جریان امور متوقف میشود. در جمهوری اسلامی، ملت ایران یکی از موفقترین نمادهای امیدواری در جهان هستند که علیرغم کوران مشکلات و انبوه توطئهها، همچنان از انقلاب پشتیبانی میکنند و نسبت به آینده بهتر و باشکوهتر امیدوارند. به همین دلیل، دشمن که از برخورد و مواجهه رودررو با جمهوری اسلامی مأیوس شده، از طریق تیره و تار نشان دادن افقهای آینده میکوشد مردم و بخصوص جوانان را ناامید کند.
این عرصه جدید از مبارزه، در بستر جنگ رسانهای و تبلیغاتی شکل میگیرد و حریف با استفاده از شبکههای اجتماعی و تلویزیونهای ماهوارهای درصدد سیاه نمایی مفرط و القای بیفایده بودن تلاش برای ساختن آینده است. این جنگ به علت اینکه بر روی ارادهها و امیدها اثر میگذارد و عموم مردم را اعم از کوچک و بزرگ و پیر و جوان هدف قرار میدهد، از جنگ نظامی خطرناکتر بوده و با استفاده از مؤلفهها و شاخصهای روانشناختی، بستر سایر نبردها ازجمله جنگ اقتصادی را فراهم میکند.
در حال حاضر، امکانات رسانهای و تبلیغاتی ما در مقابل دشمن، مثل امکانات نظامی ایران در زمان جنگ تحمیلی است. در آن زمان همت عمومی مردم و مسئولان باعث غلبه بر حریف شد و به همین ترتیب و بهطور قطع، در نبرد تبلیغاتی و رسانهای نیز ایران دست برتر را خواهد داشت اما صحنه نبرد همچنان برقرار است و دشمن، هیچگاه دست از تحرک و فعالیت بر نخواهند داشت.
در دوره دفاع مقدس، زمانی که صدام در معیت آمریکا و دهها کشور جهان ازجمله ابرقدرتهای شرق و غرب و برخورداری از صدها میلیون دلار حمایت مالی به ایران حمله کرد، برخی گمان میکردند کار انقلاب تمام است و روزشمار برای مغلوبه شدن جنگ به نفع صدام تعیین کرده بودند! آن برهه حساس و بسیار دشوار، پس از هشت سال به پایان رسید و دشمن شکست خورد؛ به این دلیل که فرماندهان نظامی، دست دشمن را خوانده بودند، آرایش جنگی مناسب اتخاذ کرده و شناخت صحیح و دقیقی نسبت به جوانب امر داشتند.
در جنگ رسانهای نیز شرط پیروزی، هوشیاری مدیران و مردم است بهنحویکه علاوه بر فعالیتهای آفندی و پدافندی و استفاده از نقاط ضعف حریف برای وارد کردن ضربه متقابل، نقاط افتخارآفرین ازجمله ظفرمندی در جنگ تحمیلی و پیروزیهای شیرین آن دوران برای آحاد جامعه بهخصوص نسل جوان، بازخوانی شود.
این اتفاق باعث بازیابی اراده و توان گذشته مردم بهویژه جوانان برای مقابله با امواج سمپاشیهای منفی دشمن خواهد شد تا ناملایمات و سختیها را برای رسیدن به شرایط مطلوب تحمل کنند و ایمان داشته باشند که بنابر وعدههای قرآنی، پس از هر سختی آسایش است.
این به مفهوم گفتار درمانی و بیان وعدههای بدون پشتوانه عملی نیست. دولت با تمام قوا درحالیکه همراهی و همیاری اثربخش و خوشحالکننده قوه مقننه و مجریه را با خود دارد، درصدد بهبود معیشت و رفع مشکلات اقتصادی است و این تلاش و مجاهدت، خوشبختانه مقبول نظر ایرانیان نیز افتاده است. طبق نظرسنجی اخیر موسسه افکارسنجی «گالوپ»، بیش از ۷۰ درصد ایرانیها از عملکرد دولت سیزدهم رضایت دارند.
موضوع مهم در این میان آن است که مردم احساس کنند دولت، هم دارای برنامه و اصول مدیریتی مدون است و هم برای کاهش آلام آنها شبانهروزی تلاش میکند.
این هنر دستگاههای حاکمیتی است که از طریق همکاری با رسانهها و پیوست رسانهای، برنامههای خود را به اطلاع عموم جامعه برسانند و این آرامش خاطر را در میان آنها ایجاد کنند که از صدر تا ذیل تصمیمگیریها، تصمیمسازیها، اقدامات و فعالیتهای ارگانهای مختلف، ذیل یک برنامه دقیق و با چاشنی کار جهادی و شبانهروزی است.
این برداشت و تلقی در میان مردم اکنون به وجود آمده و امیدواریم که حرکت دولت، مستمر و ثمربخش باشد اما نباید به همین میزان بسنده کرد و به اعتبار اینکه نتیجه کارها و فعالیتها بهزودی مشخص میشوند و بهاصطلاح، «به عمل کار برآید، به سخندانی نیست»، برنامههای کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت تبیین و تشریح نگردند.
این در حالی است که برخی مخالفان داخلی و خارجی برای توجیه ناکارآمدی جمهوری اسلامی و بیفایده بودن تغییر دولتها، فقدان ارائه برنامه را دلیل موجهی برای مخالفخوانیهای خود میدانند. وقتی این مستمسک از آنها و از کسانی که به دیده تردید به کارزار دولت علیه مشکلات اقتصادی مینگرند از آنها گرفته شود و با مشاهده طرحها و پروژههای دقیق و حسابشده حرفی برای گفتن نداشته باشند، طبعاً از میزان سمپاشیها و تبلیغات منفی نیز کاسته شده و با به ثمر نشستن زحمات مجاهدانه و شبانهروزی دولت و دیگر نهادهای حاکمیتی میتوان امیدوار بود که بخش عمدهای از سیاه نماییهای حریف راه بهجایی نمیبرد.
علاوه بر این، باید توجه داشت که در اظهارنظرها و جهتگیریهای رسانهای در مقام انتقاد از دولت و دستگاههای مختلف، پازل دشمن کامل نشود. گاهی دشمن نیاز دارد که موضوع درست و غیرقابل خدشهای از زبان یک فرد یا یک جریان گفته شود.
سؤال اینجاست چرا دشمن که خود در جبهه باطل است و در آن تردیدی نیست، بر بیان یک گزاره درست از زبان فرد یا جریانی خاص، اصرار دارد؟ چون برنامهای که تدارک دیده این یک حلقه مفقوده را کم دارد و با بیان آن، پازل خود را تکمیل میکند. این در مورد سخن حق است، چه رسد به اینکه در مقام انتقاد و اعتراض، سخنان نسنجیده و دروغ به دستگاههای خدوم و خدمتگزار نسبت داده شود.
بنابراین برای بالا بردن پرچم ایران عزیز در هماورد جنگ رسانهای، همه باید به میدان بیایند و درست در نقطه مقابل طراحی و هدفگذاری دشمن حرکت کنند. دولت نیز همانگونه که تاکنون نشان داده، وظیفه دارد با تمام قوا، روحیه امیدواری و نشاط را با عملی کردن وعدههایش تقویت کند و ضریب بدهد.