در فصل بیستم لیگ برتر شاهد جنجال‌های مختلفی بودیم. از درگیری لفظی با کادرفنی حریف، داور و حتی صحبت‌های عجیب در نشست خبری که هر کدام با واکنش کمیته انضباطی و جریمه نقدی روبرو شد. از زمان سکانداری عزیزی خادم در فدراسیون فوتبال، جریمه‌های انضباطی از نظر مبلغ و محرومیت به میزان زیادی افزایش یافته است تا شاید با این سیاست حواشی کاهش پیدا کند. هر چند رفتار‌های جنجالی هیچگاه مورد تایید نیست؛ اما حداقل  حساسیت مسابقات، نبود امنیت کاری برای مربیان و اشتباهات غیرتعمدی می‌تواند بهانه باشد!

منتهی در روز‌های اخیر تنش‌های تیم‌های لیگ‌برتری به بازی‌های تدارکاتی رسیده است. تیم‌هایی که با بودجه کلانی بسته شده و باید با تمرکز خود را محیای لیگ بیست و یکم کنند بیشتر از آماده‌سازی درگیر مسائل دیگری هستند. طبیعت بازی دوستانه طوری است که معمولاً مربیان تیم خود را ارزیابی می‌کنند و به خاطر عدم حساسیت دلیلی برای ایجاد تنش وجود ندارد.

متاسفانه بازیکنی که پول حرفه‌ای می‌گیرد بعد از بازی دوستانه اعتراض به داوری را بخشی از بازی و به خاطر عدم تسلط تیم حریف بر تصمیمات داور بیان می‌کند. یا مربیانی که سابقه محرومیت در کارنامه آنها دیده می‌شود باز هم با داور درگیر شدند. فرض اینکه داور در بازی تدارکاتی اشتباه کرده است مگر این بازی روی اخراج یا ثبات کاری سرمربی تاثیر می‌گذارد؟ در فوتبالی که مربی جوان لیگ برتری به مربی جوان تیم دیگر لقب سیاه باز بدهد از شاگردان و بازیکنان توقع احترام به بزرگتر نداشته باشید.

متاسفانه این اقدامات از سوی باشگاه‌ها که پسوند فرهنگی دارند به راحتی و با مماشات برخورد می‌شود. کار به جایی رسیده است که سرمربی یکی از تیم‌های متمول کشور با وجود نتایج عالی، سرمربی خود را به دلیل رعایت ادب و عدم درگیری (با رقبا  یا داور مسابقه) اخراج کرد. همین اخراج تیم مورد نظر را از هدفش در جدول دور کرد و ناکام گذاشت.