- فدراسیون کشتی در حدود دو سالی که علیرضا دبیر سکان آن را در دست گرفته روزهای پر فراز و نشیب کم نداشته؛ یکی از انتقاداتی که منتقدان همواره نسبت به عملکرد این فدراسیون دارند تغییرات مکرر و بیثباتی در بدنه اجرایی فدراسیون گوششکستهها بوده است.
اگر از تغییرات مکرر در بخشهای مختلف بگذریم یکی از حساسترین و کاربردیترین بخشهای زیرمجموعه این فدراسیون انستیتو بینالمللی کشتی است که همواره افراد خوشنام و کاربلد را در رأس خود دیده است، اما در حدود دو سالی که از عمر فدراسیون فعلی میگذرد دبیر هنوز نتوانسته به یک گزینه قابل اطمینان در این بخش حیاتی فدراسیون تحت اختیارش برسد که نشان از بیبرنامگی و سردرگمی دارد.
بعد از ریاست دبیر در فدراسیون وی ابتدا حکم انستیتو را به نام حسن یوسفیافشار زد، اما چندی نگذشت که به دلیل آنچه بازنشستگی از سوی فدراسیون کشتی اعلام شد با این مربی کارکشته تهرانی قطع همکاری شد. پس از آن نوبت به کامبیز مرادی رسید که کمتر کسی با سوابق او در بخش فنی کشتی آشنایی داشت، اما در حالی که عمر فعالیت او نیز به یک سال نرسید در سکوت و خیلی بی سر و صدا از فدراسیون جدا شد و مشخص نشد برای چه آمد و برای چه رفت؛ البته مانند بسیاری از کنارهگیریهای اخیر، فدراسیون عنوان کرد که مأموریت او نیز به پایان رسیده و باید به دانشگاه بازگردد.
پس از آن نوبت به ناصر نوربخش رسید تا این بار سند انستیتو را به نامش کنند؛ این اتفاق در حالی رخ داد که نوربخش نیز بازنشسته محسوب میشود و باید دید فدراسیون چه استدلالی در این خصوص داشته و چه زمانی قانون بازنشستگی مانند یوسفیافشار شامل حالش خواهد شد. از سوی دیگر باید منتظر ماند و دید عمر مدیریتی نوربخش چه زمانی در فدراسیون به پایان میرسد.
اما از تمام این موارد که عبور کنیم یک نکته جالب در دل این انتصابات وجود دارد و آن انتخاب منتقدان محمد بنا، سرمربی موفق تیم ملی کشتی فرنگی در رأس این نهاد مهم علمی و بینالمللی است.
یوسفی افشار از گذشتههای دور از منتقدین سرسخت و دو آتشه محمد بنا بوده است که بر کسی پوشیده نیست. ناصرنوربخش هم بعد از المپیک لندن به منتقد اصلی بنا تبدیل شد و در این مدت همواره با بدترین انتقادات به سیاستهای سرمربی موفق کشتی فرنگی تاخته است.
اینکه در پس این انتصابات بیهدف و بدون برنامه توسط فدراسیون کشتی چه هدفی نهفته است بر ما پوشیده است، اما بدون شک چنین مواردی برای همکاری سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی و انستیتو بینالمللی کشتی که باید تعامل نزدیکی با یکدیگر داشته باشند نمیتواند چندان خوشایند و البته منطقی باشد.
بدون شک چنین تصمیمات خلق الساعه ای نهتنها کمکی به پیشرفت و پیشبرد اهداف کشتی نخواهد کرد بلکه حتی ممکن است با ایجاد اختلاف باعث ایجاد شکاف در جامعه کشتی شود و لطمات جبرانناپذیری به بدنه این رشته محبوب و مدالآور وارد کند.