- امیررضا خادم در خصوص اینکه چرا واگذاری دو باشگاه استقلال و پرسپولیس انجام نشده اظهار داشت: سال ۹۳ خیلی تلاش کردیم که این اتفاق بیفتد. کاری که در وزارت ورزش باید انجام میشد، انجام شد و در اختیار سازمان خصوصیسازی و دولت قرار گرفت. وزارت اقتصاد برای واگذاری اقدام کرد و سازمان خصوصیسازی هم در سه مرحله مزایده برگزار کرد.
وی تصریح کرد: هر سازمان و نهادی وظیفه خودش را دارد، آنچه در آن سال در وزارت ورزش باید انجام میشد اتفاق افتاد. شرایط واگذاری فراهم و سه مرحله مزایده برگزار شد. در بحث اهلیت وزارت ورزش حداقل دخالت را داشت و بیشتر بحثهای امنیتی، قضایی و اقتصادی مطرح بود.
خادم در مورد اینکه آیا وزارت ورزش نظر دیگری داشت، گفت: تمام اتفاقاتی که در این بخش افتاده بود در هیئت دولت مصوب شد دو باشگاه در فضای حقوقی دو شرکت دولتی هستند. قانون بودجه و مصوبه مجلس نشان میدهد الزاماً بحث آن وزارت ورزش نیست، از وقتی هم بحث واگذاری مطرح شد وزارت اقتصاد رئیس مجمع شد. یعنی وزارت ورزش عضوی از شورای واگذاری دو باشگاه بود. تمام اتفاقات توسط وزارت اقتصاد ساماندهی میشد و سازمان خصوصیسازی مسؤول واگذاری بود.
وی افزود: الزاماً این طور نیست که وزارت بتواند رأساً اقدام کند، پیشنهاد میدهد و در شورای واگذاری بررسی میشود. در این شورا نماینده بخش خصوصی، نمایندههای مجلس، وزارت اقتصاد، شورای رقابت و ... حضور دارند که مجموعا تجربه عریض و طویلی در بحث واگذاری دارند و قطعا نگاه تخصصی آنها از وزارت ورزش وسیعتر است.
خادم تصریح کرد: آنچه در نهایت اتفاق افتاد این بود که وزارت ورزش فقط توانست در بحث اهلیت توانمندی فنی را هم لحاظ کند یعنی سابقه فوتبالی، تیمداری و ... را مدنظر قرار داد بقیه موضوعات امنیتی، قضایی و اقتصادی بودند.
وی در مورد اینکه آیا فکر میکند واگذاری دو باشگاه انجام میشود یا خیر، عنوان کرد: در ابتدای کار در دولت دهم زمانی که گودرزی وزیر ورزش بود بهترین صحبت را طیبنیا وزیر اقتصاد بیان کرد که گفت اگر دو باشگاه را به این شکل به بخش خصوصی واگذار کنیم در آینده تبعات سنگینی از حیث نگهداری و انتظارات عمومی بر سر دولت هوار میشود. مانند موضوع هفتتپه. این دو باشگاه یک کارخانه در یک گوشه کشور نیستند. ۳۰، ۴۰ میلیون طرفدار دارند که با آن زندگی میکنند.
وی گفت: من به صراحت میگویم آنچه در دولت و جاهای مختلف دیده میشود به هیچ وجه بحث امنیتی ندارد. این صحبت مطرح میشود که اگر دو باشگاه واگذار شوند طرفداران یا خریداران ممکن است کارهای سیاسی انجام دهند، اما اصلاً چنین چیزی شدنی نیست، چون کسی که توانمندی خرید این دو باشگاه را دارد از لحاظ اقتصادی شرایط خاصی دارد، بخش خصوصی که این توانمندی را دارد به هیچ وجه وارد حاشیه نمیشود و آینده خودش را متأثر مسائل سیاسی نمیکند. برعکس آنها حرفشنوی کامل در مورد مباحث مرتبط دارند وای مسائل را بیشتر از همه رعایت میکنند که پولدار شدهاند.
خادم در گفتوگو با برنامه ورزش و مردم اظهار داشت: در آن دوره به سازمان خصوصیسازی این انتقاد را داشتم که دو باشگاه امکان واگذاری ندارند، چون آنقدر مشکلات حقوقی جدی و بدهی سنگین دارند که این واگذاری به هیچ وجه شدنی نیست. وزارت ورزش خیلی تلاش کرد که به هر شکل شده در آخر دولت این دو باشگاه را واگذار کند تا خاطره خوبی بماند، اما سازمان خصوصیسازی، بورس و فرابورس قواعدی دارند که هر چقدر هم بخواهند تعدیل کنند باز این دو باشگاه آنقدر مسائل و مشکل حقوقی دارند که امکان آن وجود ندارد. دو باشگاه هیچ چیزی هم جزء یک برند ندارند.
وی عنوان کرد: افزایش قیمت اگر مثلاً هزار تومان باشد بر اساس اشارهای که علینژاد کرد حداکثر میتواند ۱۶۰۰ تومان شود. این عدد برای خریداری که میخواهد سهام عمده بخرد عدد بالایی است، چون بعد از آن باید بلوکه فروخته شود. به این ترتیب آن خریدار که باید بلوکه بخرد جلو نمیآید. او مردم عادی نیست. در این زمان طرفدار ضرر میکند، چون خرید کرده است.
خادم تصریح کرد: همین الان با خیل عظیمی از طرفداران روبهرو هستیم که میگویند وزارت ورزش از استقلال یا پرسپولیس حمایت میکند. حالا حساب کنید این طرفدار پول هم داده باشد. مسائلی که در بورس اتفاق افتاد نهایتا ۵۰ نفر مقابل بورس تجمع و اعتراض میکردند، اما در آن زمان ۱۰۰ هزار نفر در یک استادیوم هستند.
خادم در مورد بهترین شکل واگذاری دو باشگاه گفت: ما باشگاههایی مانند سایپا و پیکان داریم و شرکتهایی مانند ایرانسل یا همراه اول که حمایت میکنند. بهترین شکل واگذاری با شرکتهایی است که خودشان در ورزش حضور دارند و باشگاه دارند. این اتفاق باید از دولت خارج و در اختیار شرکتهایی که تقریبا خصوصی هستند و تیمداری میکنند قرار داده شود. در این صورت میتوان حتی ریالی هم از آنها نگرفت. وقتی این اتفاق بیفتد زیرساختها و آینده دو باشگاه هم توسط آنها در نظر گرفته میشود هر چند در اصل واگذاری موافقم که این اتفاق باید بیفتد.