- با ترسیم نمودار تحول نگرش روسیۀ پساشوروی به ایران، جابه جاییهایی با شدت نوسان گسترده قابل مشاهده است که در یک سوی آن، ایران به مثابه «متحدی مطمئن و قابل اتکا در منطقه و جهان» و «متحدی در برابر دشمان مشترک» و در سوی دیگر به عنوان «تهدید جنوبی و به منزله ابزاری برای تنظیم روابط با غرب» مورد شناسایی قرار گرفته است.
یکی از جلوههای عملی این نوسان، در ارائه دو رای متفاوت و مهم در شورای امنیت سازمان ملل متحد در قبال ایران مشاهده میشود، مخالفت و وتوی قطعنامه ضد ایرانی شورای امنیت در ۲۶ فوریه ۲۰۱۸ و موافقت و رای به قطعنامه ضد ایرانی ۱۹۲۹ در ۹ ژوئن ۲۰۱۰ است.
«ایران در هندسه سیاست خارجی روسیه» عنوان کتابی به قلم محمد شاد است که وی در این اثر کوشیده است تصویری منطبق با واقعیت، از نحوه سیاستگذاری خارجی روسیه در مقابل ایران و عناصر دخیل در شکلگیری این سیاستها ارائه دهد. در نظر دارد هر روز برشی از این کتاب را با خوانندگان خود به اشتراک بگذارد.
برداشت آمریکا از نزدیکی روسیه به ایران؛ تصور تهدید
آمریکا همواره از نزدیکی فدراسیون روسیه و جمهوری اسلامی ایران احساس نگرانی کرده و آن را تهدیدی برای منافع خود دانسته است. نزدیکی روسیه به ایران و همکاری آنها در مسائل راهبردی باعث تغییر در موازنه ژنوپلتیکی قدرت در خاورمیانه خواهد شد و عوارضی را برای آمریکا به دنبال خواهد داشت.
از مهمترین این عوارض میتوان به موارد زیر اشاره کرد. تغییر در بافتار سیاسی_ امنیتی منطقه به نفع روسیه و ایران و کاهش نفوذ آمریکا در کشورهای سوریه، عراق، لبنان، یمن و مصر با رقبای جدید، کاهش قدرت مانور و تهدید منافع متحدان منطقهای ایالات متحده، نظیر رژیم صهیونیستی ترکیه و عربستان سعودی در منطقه، تولد جایگزین در خلاء حضور نظامی گسترده آمریکا در منطقه، افزایش قدرت چانهزنی روسیه در تنظیم روابط با غرب، تغییر موازنه ژئواستراتژیک منطقه در صورت تداوم الگوی همکاریهای نظامی دوجانبه، تقویت محور مقاومت به رهبری ایران در منطقه، کاهش اثرگذاری پروژههای تحریم، و منزوی سازی روسیه و ایران.
گسترش روابط روسیه و ایران پس از سال ۲۰۱۴ به ویژه به ابعاد نظامی- امنیتی موجب شده است برخی مقامات رسمی و سازمانهای نظامی- امنیتی در آمریکا به صورت اختصاصی این موضوع را تحلیل کنند. در این زمینه، همزمان با آشکار شدن همکاریهای روسیه و ایران در مسائل منطقهای، ژنرال لوید آستین، فرمانده وقت سنتکام (ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا) در ۸ مارس ۲۰۱۶ در خصوص «شراکت استراتژیک» در حال شکلگیری میان روسیه و ایران هشدار میدهد.
او به مجلس سنای ایالات متحده آمریکا هشدار داد که در حال حاضر، اتحاد استراتژیک مسکو با تهران به شدت رو به رشد و تقویت است و این امر نیاز به بررسیهای دقیق و موشکافانهتری دارد.
به گفته وی، روسها خواهان افزایش نفوذ منطقهای برای مقابله با آمریکا هستند تا به عنوان قدرتی انکارناپذیر در خاورمیانه به رسمیت شناخته شوند. از منظر او، نزدیکی استراتژیک ایران به روسیه نیز از طریق افزایش قدرتش در منطقه، خرید تسلیحات تهاجمی، و افزایش مناسبات اقتصادی برای ایالات متحده تهدید آمیز است.
ارتش آمریکا درباره این موضوع با حساسیت برخورد کرده و «دفتر مطالعات خارجی نظامی» متعلق به ستاد فرماندهی اصول و آموزش ارتش آمریکا پرونده مستقلی را در بولتن شماره ۶ «رصد محیط عملیاتی» در ژوئیه ۲۰۱۶ به این موضوع اختصاص داده است.
در این بولتن، که مربوط به بخش تحلیلهای منبع باز ارتش آمریکاست و آشکارا نیز منتشر میشود، سطح کنونی روابط روسیه با جمهوری اسلامی ایران در پانصد سال گذشته بیسابقه دانسته شده، از آن به وقوع «رنسانس در روابط روسیه و ایران» تغییر، و این شرایط، تهدیدی برای ایالات متحده آمریکا معرفی شده است.
انتهای پیام/
