پاسگاه فکه در مقابل پاسگاه الفکه عراق و در انتهای جاده‌ی چنانه به فکه، یکی از نقاط حساس و استراتژیک برای دو طرف به حساب می‌آمد، راه ارتباطی این پاسگاه به چنانه، دسترسی به رودخانه‌ی کرخه و همچنین جاده‌ی اهواز ـ اندیمشک بر اهمیت فوق‌العاده‌ی نظامی این پاسگاه می‌افزود.

 

پاسگاه فکه در همان روز‌های ابتدای جنگ نیز، بار‌ها و بار‌ها شاهد رشادت‌ها و دلاوری‌های نیرو‌های مدافع خود بود و چندین بار بین نیرو‌های خودی و دشمن دست‌به‌دست شد. اما در نهایت این پاسگاه، به دلیل غلبه‌ی تجهیزات نظامی دشمن سقوط کرد و مدافعان آن عقب نشینی کردند.

 

 

پاسگاه طاووسیه در مقابل پاسگاه التحریر عراق، در جاده‌ی مرزی و پس از پاسگاه دویرج به سمت چزابه و پس از آن پاسگاه رشدیه قرار داشت. پاسگاه رشیدیه در مقابل پاسگاه الرشید عراق قرار داشت. در نزدیکی این پاسگاه در خاک ایران، تپه‌های رملی زیادی وجود داشت که به تپه‌های دو قلو شهرت پیدا کرد، ارزش نظامی این تپه‌ها به قدری بود که دشمن روی آن و اطرافش، خطوط پدافندی محکمی ایجاد نمود.

 

یکی از محور‌های مهم و حساس این عملیات، حد فاصل دو پاسگاه طاووسیه و رشیدیه و در اطراف همین تپه‌های دوقلو بود. پاسگاه سو بله هم به عنوان قدیمی‌ترین پاسگاه مرزی ایران در تنگه‌ی چزابه به شمار می‌رفت. این پاسگاه از قدیم الایام دروازه‌ی مهمی برای عراق و ایران بود.