فرهنگ شادنیا در گفتوگو با میزان، درخصوص دلیل عدم اعزام تیمی از مازندران به عنوان نماینده ایران در مسابقات جهانی دوچرخهسواری تریال در اسپانیا اظهار داشت: دلیل اصلی عدم اعزام این بود که همین دوستان برای اعزام دیر اقدام کردند و همین تأخیر در اعلام به فدراسیون باعث شد تا مراحل انجام سفر انجام نشود. قطعا برای اعزامی تیمی که زیر پرچم ایران به مسابقات جهانی میرود، اقداماتی لازم است و باید تاییدیههایی گرفته شود و از طرفی دیگر سفر به اسپانیا نیاز به ویزای شنگن دارد که خود این موضوع زمانبر است. همچنین برای اینکه تیمی به مسابقات اعزام شود باید کمیته فنی تصمیم بگیرد. حتی همان زمانی که اسامی را به فدراسیون اعلام کردند، زنگیآبادی برخی از اسامی را حذف کرد و تعداد نفرات کم شد.
وی افزود: جدا از این موارد فنی، گزارش اولیه و برآورد مالی که به فدراسیون ارائه دادند، اشتباهاتی داشت که باید کاملاً شفاف اشاره میشد که اسپانسر، هیئت استان و افراد دیگر چه میزان هزینه خواهند کرد. باور کنید از اینکه بدون هزینه برای فدراسیون در مسابقات جهانی شرکت کنیم، استقبال میکنیم، اما وقتی تیمی از طریق فدراسیون دوچرخهسواری ایران به مسابقات جهانی اعزام میشود باید مسیر قانونی را طی کند. هر کدام از نفراتی که در لیست بودند باید توط حراست وزارت ورزش تایید شوند و اینگونه نیست که در چند روز مراحل اعزام یک تیم انجام شود.
دبیر فدراسیون دوچرخهسواری خاطرنشان کرد: در همین تیم مازندران، ۳ ملیپوش هم حضور دارند و ما بسیار پیگیر بودیم که این تیم در مسابقات جهانی اسپانیا شرکت کند، اما همین تاخیر از سوی خود دوستان باعث شد نتوانیم در این مسابقات شرکت کنیم. برای تایید صحبتهایم همه مکاتبات موجود است و حتی نامه شورای برون مرزی این سفر را هم زده بودیم. برای روشن شدن افکار باید اشاره کنم برای هر اعزام باید منبع مالی و اسامی اعزام شوندگان باید به تایید مراجع قانونی برسد و از سوی دیگر نماینده وزارت ورزش به عنوان یکی از نیروهای حراستی باید معرفی شود. متاسفانه آخرین فرصت تا دوشنبه بود، اما به دلیل کرونا از دوشنبه تا جمعه همه جا تعطیل است و در نهایت موفق به اخذ ویزا و سفر به اسپانیا نشدیم.
شادنیا درمورد بدهی سنگین فدراسیون دوچرخهسواری که باعث شده تورهای بینالمللی و مهم ایران مشکلاتی برای برگزاری و میزبانی در سال پیشرو داشته باشند، گفت: تورهای بینالمللی هرچند با هزینه شخصی هم برگزار شوند، اما در نهایت مالکیت معنوی هر توری در اختیار فدراسیون کشور میزبان است. متاسفانه تورهایی که در زمان فدراسیون قبلی برگزار شده بدهیهای سنگین روی دست فدراسیون فعلی گذاشتهاند. برای نمونه ۹۰۰۰ فرانک سوئیس بدهی تور آذربایجان، ۴۰۰۰ فرانک سوئیس بدهی تور ریاست جمهوری و نزدیک به ۲۰۰۰ فرانک بدهی تور میلاد نور است که اینها فقط نمونه هستند که باعث شده در مجموع فدراسیون دوچرخهسواری ایران ۲۶ هزار فرانک سوئیس بدهی داشته باشد.
وی تصریح کرد: طبق قوانین برای راهاندازی و برگزاری مجدد این تورها باید بدهیهایمان را بپردازیم تا سپس مجوز بگیریم. برای این تورها سالها زحمت کشیده شده و مزیت مهم این تورها آن است که رکابزنان ایرانی میتوانند بدون صرف هزینه دلاری در کشور خودشان امتیاز بگیرند و جایگاهشان در رنکینگ را ارتقا دهند.