اگر آقایان ازبررسی برجام درمجلس بدلیل قانون شدن آن نگرانند،مگر تصویب احتمالی در شورایعالی امنیت ملی هم همین نتیجه را ندارد
خبرگزاری میزان-«موافقان برجام از این سند با عنوان «فتحالفتوح»! «بزرگتریندستاورد»! «تسلیم قدرتهای جهانی در مقابل کشورمان»! «برجستهترین معاهده تاریخ معاصر»! «پیروزی 3 بر 2» و... یاد میکنند و سوال آن است که اگر آقایان، به این دیدگاه و نظر خود درباره برجام اعتقاد دارند، چرا از تصویب آن در مجلس ابراز نگرانی کرده و میفرمایند تصویب برجام در مجلس، این سند را به عنوان یک قانون مصوب مجلس، الزامآور میکند؟!
کد خبر: ۷۴۸۵۳
تاریخ: ۱۸ شهريور ۱۳۹۴ - ۰۷:۵۳
خبرگزاری میزان - 
به گزارش گروه سیاسی میزان، «حسین شریعتمداری» در سرمقاله شماره امروز «کیهان» نوشت:
تلخ و ناگوار است ولی واقعیت دارد که مخالفت دولت محترم با ارسال لایحه برجام به مجلس شورای اسلامی به اندازهای گسترده و عمیق است که «نگرانی» برخاسته از آن قابل توجیه به نظر نمیرسد و این پرسش را به دنبال دارد که چرا؟!
1- هفته گذشته طی یادداشتی با عنوان «اگر فتحالفتوح است چرا قانونی نشود؟!» با استناد به اصول 77 و 125 قانون اساسی و ارائه دلایل و مستندات دیگری از متن برجام و چرخهای که برای عملیاتی شدن آن پیشبینی شده است به الزام قانونی دولت در ارسال لایحه برجام به مجلس شورای اسلامی پرداختیم- که تکرار آن اطاله کلام و غیر ضروری است- در بخشی از یادداشت مورد اشاره آمده بود؛
«موافقان برجام از این سند با عنوان «فتحالفتوح»! «بزرگتریندستاورد»! «تسلیم قدرتهای جهانی در مقابل کشورمان»! «برجستهترین معاهده تاریخ معاصر»! «پیروزی 3 بر 2» و... یاد میکنند و سوال آن است که اگر آقایان، به این دیدگاه و نظر خود درباره برجام اعتقاد دارند، چرا از تصویب آن در مجلس ابراز نگرانی کرده و میفرمایند تصویب برجام در مجلس، این سند را به عنوان یک قانون مصوب مجلس، الزامآور میکند؟! قانونی شدن «فتحالفتوح»! و تثبیت «برد 3 بر 2» که باید افتخارآفرین و غرورانگیز باشد، پس چرا برای آقایان نگرانکننده و دغدغهآور است؟! تعجبآور نیست؟!
اگر نگرانی آقایان از آن است که تصویب برجام در مجلس شورای اسلامی این سند را قانونی و الزامآور میکند باید پرسید مگر تصویب احتمالی آن در شورای عالی امنیت ملی، همین نتیجه را به دنبال ندارد؟ بنابراین چنانچه نگرانی از تصویب مجلس باشد این نگرانی از تصویب در شورای عالی امنیت ملی هم باید وجود داشته باشد. از این روی به نظر میرسد نگرانی آقایان از تصویب احتمالی برجام در مجلس نیست، بلکه نگران رد آن هستند و یا خدای نخواسته از تریبون باز مجلس نگرانند، زیرا مردم را در جریان بحث و بررسی برجام قرار میدهد که میتواند اطلاع و باخبر شدن آنان از عدم توازن میان آنچه دادهایم و آنچه قرار است- تاکید میشود قرار است- بگیریم، را در پی داشته باشد. ممکن است گفته شود مجلس نیز میتواند برجام را در جلسات غیرعلنی بررسی کند که باید گفت واقعیات تلخ برجام بعد از مطرح شدن در میان چند صد نماینده مجلس نمیتواند در نهایت پنهان باقی بماند.»
2- روز پنجشنبه 12 شهریورماه رهبر معظم انقلاب نیز در دیدار اعضای مجلس خبرگان با ایشان بر ضرورت بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی تاکید کرده و فرمودند؛
«من معتقدم و به آقای رئیسجمهور هم گفتم که مصلحت نیست مجلس شورای اسلامی از موضوع بررسی برجام کنار گذاشته شود» و در ادامه یادآور شدند که؛ «من در مورد نحوه بررسی (برجام) و اینکه آن را رد کنند یا تصویب کنند، هیچ توصیهای به مجلس ندارم و این، نمایندگان ملت هستند که باید تصمیم بگیرند».
و اما، در حالی که علاوه بر صراحت قانون اساسی درباره لزوم ارجاع برجام به مجلس شورای اسلامی و تأکید رهبر معظم انقلاب، انتظار میرفت دولت محترم بلافاصله و بدون فوت وقت به وظیفه قانونی خود عمل کند، از فردای آن روز، اعضای تیم مذاکرهکننده در مصاحبهها و اظهارنظرهای پیدرپی اعلام کردند که ارجاع برجام به مجلس شورای اسلامی را «بهمصلحت»! نمیدانند! و بیآن که توضیح بدهند از کدام جایگاه سخن میگویند؟ و مسئولیت خود خوانده! تشخیص مصلحت مردم و نظام را با استناد به کدام سند قانونی و شرعی برای خود قائل شدهاند؟ در توجیه این اقدام عجیب و سوالبرانگیز خود به تکرار همان بهانههای بیپایه و اساس قبلی روی آوردند، بهانههایی که بارها پاسخ مستند آن را دریافت کرده بودند! البته با همه احترامی که برای رئیسجمهور محترم، برادران عضو تیم مذاکرهکننده و سخنگوی دولت قائل هستیم این نکته را نیز گفتنی و تاکید کردنی میدانیم که آنان در جایگاه و مرتبهای نیستند که بخواهند یا بتوانند قانون اساسی را دور بزنند و این میثاق برخاسته از خون دادنها و خون دلخوردنهای ملت را نادیده بگیرند.
پیش از این درباره غیرقانونی بودن تعلل دولت و خودداری از ارسال لایحه برجام به مجلس و نیز، ضرورت تصویب یا رد آن از سوی نمایندگان ملت، گزارشها و نوشتههای مستند و متعددی داشتهایم و تیتر یک کیهان امروز با عنوان «استقبال دشمن از دهنکجی دولت به قانون اساسی» نیز به همین موضوع اختصاص دارد. در یادداشت پیش روی اما، سخن بر چرخه دیگری میچرخد.
3- این دیدگاه با مستندات فراوانی از متن توافق وین، قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل و ملحقات دیگر آن همراه است که «برجام» در صورت تصویب برای آینده «علمی»، «امنیتی» و «اقتصادی» کشور فاجعهآفرین خواهد بود. بنابراین، اگر دولت محترم این دیدگاه را باور ندارد، انتظار منطقی آن است که دلایل مستند صاحبان این نظریه را با استناد به متن برجام پاسخ داده و رد کند و نه آن که دهان منتقدان را با ردیف کردن الفاظ ناروایی نظیر؛ برو به جهنم! بیسواد! تازه به دوران رسیده! و... ببندد! بدیهی است که این برخورد، قبلاز هر چیز نشانه عبور از پاسخگویی است و البته، برخی از پاسخها که هراز چندگاه در جاده یکطرفه صدا و سیما ارائه میدهند نیز، پاسخ نیست.
میفرمایند، پذیرش برجام از جانب ما «داوطلبانه» است! و توضیح نمیدهند که آیا این اقدام داوطلبانه- به قول شما- تعهدآور نیز هست یا نه؟ اگر هست باید مجلس درباره آن تصمیم بگیرد و اگر نیست چالش 12ساله برای چیست؟ و یا مگر تعهدات دور اول نیز داوطلبانه نبود؟ چرا بعد از آن که باجخواهی حریف را نپذیرفتیم، شورای امنیت سازمان ملل سه قطعنامه علیه کشورمان صادر کرد؟ و یا ادعا میکنند توافق وین، معاهده جدیدی نیست بلکه همان معاهده NPT است! و حال آن که توافق وین بیرون از معاهده ان.پی.تی تدوین شده، چرا که معاهده یاد شده را پیش از این امضاء کرده و پذیرفتهایم و امضای مجدد آن معنا و مفهومی ندارد! ضمن آن که برجام در بسیاری از موارد حقوق مسلم و ثبت شده کشورمان در معاهده ان.پی.تی را حذف کرده است. مثلا اگر فردا اعلام کنیم مطابق ماده 4 NPT از حق غنیسازی اورانیوم بدون محدودیت در میزان ذخیره مواد غنیشده و درصد غنیسازی، برخورداریم، پاسخ خواهند داد این حق در چارچوب برجام قابل ارزیابی است که در آن بر میزان مواد غنیشده و درصد آن به وضوح تصریح شده است. و یا آقای لاریجانی رئیسمحترم مجلس در مصاحبه با رادیو سراسری آمریکا-ان.پیآر- میگوید «اگر احساس کنیم طرف مقابل دارد توافق را نقض میکند، خب! ما هم مقابله به مثل میکنیم»! و این پرسش را بیپاسخ میگذارد که از دست دادن ذخیره 9700 کیلوگرمی اورانیوم غنی شده که طی 10 سال فراهم آمده و قرار است از کشور خارج شود چگونه در فاصله کوتاهی قابل جبران است؟ و یا بعد از آن که سامانه 14 هزار سانتریفیوژ از هم گسیخته شد با کدام مکانیسم بازگشتپذیر خواهد بود؟! و یا اگر قلب راکتور آب سنگین اراک را با بتن مسدود کردیم، بازسازی آن در صورت نقض تعهد حریف چه سرنوشتی خواهد داشت؟! اگر با استناد به بند 3 از ضمیمه B قطعنامه 2231، خواستار توقف تولید موشکهای بالستیک شوند و با تأکید بر بازرسی از مراکز نظامی، اسرار نظامی کشورمان را به دست آورند و... آیا به این خواسته آنان تن میدهیم؟ اگر پاسخ آری است که ایران اسلامی را در مقابل دشمنان وحشی و خونریز خلع سلاح کردهایم و اگر پاسخ منفی باشد که به تعهدات خود عمل نکردهایم! و... دهها نمونه فاجعهبار دیگر که به آن پرداختهایم و طرح مجدد آن بیرون از محدوده و موضوع اصلی یادداشت پیش روی است.
4- آنچه به اختصار اشاره شد اگر به زعم آقایان، ناشی از توهم! و زائیده ذهن یک مشت بیسواد، تازه به دوران رسیده، باشد کمترین انتظار منطقی آن است که آنها را از توهم بیرون آورید و اگر واقعیتهایی است که از متن برجام برمیخیزد، چرا بر پذیرش و اجرای آن اصرار میورزید و از بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی که احتمال عدم تصویب آن میرود، نگران هستید؟!
بیتردید دولت و اعضای محترم تیم مذاکرهکننده هستهای، حتی در دوردستترین افق ذهن خود نیز تصور- خدای نخواسته- کمترین آسیب به عرصههای اقتصادی، امنیتی و علمی و تکنولوژیک کشورمان را نداشته و برنمیتابند، اما صاحبان این دیدگاه که تصویب و اجرای توافق وین میتواند آینده کشورمان را با آسیبهای جدی یاد شده روبرو کند نیز برای دیدگاه و نظر خود، شواهد و اسناد در خور توجهی از متن برجام ارائه میدهند بنابراین، بایسته آن است که دولت محترم از اصرار غیرقانونی خود در مخالفت با بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی دست بکشد و به جای ایستادگی در برابر قانون به وظیفه قانونی خود در این زمینه عمل کند. بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی، نقاط ضعف و آسیبرسان این سند را از لایههای به ظاهر پنهان آن بیرون کشیده و در میدان قضاوت همگان میگذارد. این اقدام که برخاسته از نص صریح قانون اساسی است، برخلاف تصور رئیسجمهور و اعضای تیم مذاکرهکننده کشورمان علاوه بر آن که مخالف مصالح مردم و نظام نیست به نفع دولت محترم نیز هست.
انتهای پیام/
به گزارش گروه سیاسی میزان، «حسین شریعتمداری» در سرمقاله شماره امروز «کیهان» نوشت:تلخ و ناگوار است ولی واقعیت دارد که مخالفت دولت محترم با ارسال لایحه برجام به مجلس شورای اسلامی به اندازهای گسترده و عمیق است که «نگرانی» برخاسته از آن قابل توجیه به نظر نمیرسد و این پرسش را به دنبال دارد که چرا؟!
1- هفته گذشته طی یادداشتی با عنوان «اگر فتحالفتوح است چرا قانونی نشود؟!» با استناد به اصول 77 و 125 قانون اساسی و ارائه دلایل و مستندات دیگری از متن برجام و چرخهای که برای عملیاتی شدن آن پیشبینی شده است به الزام قانونی دولت در ارسال لایحه برجام به مجلس شورای اسلامی پرداختیم- که تکرار آن اطاله کلام و غیر ضروری است- در بخشی از یادداشت مورد اشاره آمده بود؛
«موافقان برجام از این سند با عنوان «فتحالفتوح»! «بزرگتریندستاورد»! «تسلیم قدرتهای جهانی در مقابل کشورمان»! «برجستهترین معاهده تاریخ معاصر»! «پیروزی 3 بر 2» و... یاد میکنند و سوال آن است که اگر آقایان، به این دیدگاه و نظر خود درباره برجام اعتقاد دارند، چرا از تصویب آن در مجلس ابراز نگرانی کرده و میفرمایند تصویب برجام در مجلس، این سند را به عنوان یک قانون مصوب مجلس، الزامآور میکند؟! قانونی شدن «فتحالفتوح»! و تثبیت «برد 3 بر 2» که باید افتخارآفرین و غرورانگیز باشد، پس چرا برای آقایان نگرانکننده و دغدغهآور است؟! تعجبآور نیست؟!
اگر نگرانی آقایان از آن است که تصویب برجام در مجلس شورای اسلامی این سند را قانونی و الزامآور میکند باید پرسید مگر تصویب احتمالی آن در شورای عالی امنیت ملی، همین نتیجه را به دنبال ندارد؟ بنابراین چنانچه نگرانی از تصویب مجلس باشد این نگرانی از تصویب در شورای عالی امنیت ملی هم باید وجود داشته باشد. از این روی به نظر میرسد نگرانی آقایان از تصویب احتمالی برجام در مجلس نیست، بلکه نگران رد آن هستند و یا خدای نخواسته از تریبون باز مجلس نگرانند، زیرا مردم را در جریان بحث و بررسی برجام قرار میدهد که میتواند اطلاع و باخبر شدن آنان از عدم توازن میان آنچه دادهایم و آنچه قرار است- تاکید میشود قرار است- بگیریم، را در پی داشته باشد. ممکن است گفته شود مجلس نیز میتواند برجام را در جلسات غیرعلنی بررسی کند که باید گفت واقعیات تلخ برجام بعد از مطرح شدن در میان چند صد نماینده مجلس نمیتواند در نهایت پنهان باقی بماند.»
2- روز پنجشنبه 12 شهریورماه رهبر معظم انقلاب نیز در دیدار اعضای مجلس خبرگان با ایشان بر ضرورت بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی تاکید کرده و فرمودند؛
«من معتقدم و به آقای رئیسجمهور هم گفتم که مصلحت نیست مجلس شورای اسلامی از موضوع بررسی برجام کنار گذاشته شود» و در ادامه یادآور شدند که؛ «من در مورد نحوه بررسی (برجام) و اینکه آن را رد کنند یا تصویب کنند، هیچ توصیهای به مجلس ندارم و این، نمایندگان ملت هستند که باید تصمیم بگیرند».
و اما، در حالی که علاوه بر صراحت قانون اساسی درباره لزوم ارجاع برجام به مجلس شورای اسلامی و تأکید رهبر معظم انقلاب، انتظار میرفت دولت محترم بلافاصله و بدون فوت وقت به وظیفه قانونی خود عمل کند، از فردای آن روز، اعضای تیم مذاکرهکننده در مصاحبهها و اظهارنظرهای پیدرپی اعلام کردند که ارجاع برجام به مجلس شورای اسلامی را «بهمصلحت»! نمیدانند! و بیآن که توضیح بدهند از کدام جایگاه سخن میگویند؟ و مسئولیت خود خوانده! تشخیص مصلحت مردم و نظام را با استناد به کدام سند قانونی و شرعی برای خود قائل شدهاند؟ در توجیه این اقدام عجیب و سوالبرانگیز خود به تکرار همان بهانههای بیپایه و اساس قبلی روی آوردند، بهانههایی که بارها پاسخ مستند آن را دریافت کرده بودند! البته با همه احترامی که برای رئیسجمهور محترم، برادران عضو تیم مذاکرهکننده و سخنگوی دولت قائل هستیم این نکته را نیز گفتنی و تاکید کردنی میدانیم که آنان در جایگاه و مرتبهای نیستند که بخواهند یا بتوانند قانون اساسی را دور بزنند و این میثاق برخاسته از خون دادنها و خون دلخوردنهای ملت را نادیده بگیرند.
پیش از این درباره غیرقانونی بودن تعلل دولت و خودداری از ارسال لایحه برجام به مجلس و نیز، ضرورت تصویب یا رد آن از سوی نمایندگان ملت، گزارشها و نوشتههای مستند و متعددی داشتهایم و تیتر یک کیهان امروز با عنوان «استقبال دشمن از دهنکجی دولت به قانون اساسی» نیز به همین موضوع اختصاص دارد. در یادداشت پیش روی اما، سخن بر چرخه دیگری میچرخد.
3- این دیدگاه با مستندات فراوانی از متن توافق وین، قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل و ملحقات دیگر آن همراه است که «برجام» در صورت تصویب برای آینده «علمی»، «امنیتی» و «اقتصادی» کشور فاجعهآفرین خواهد بود. بنابراین، اگر دولت محترم این دیدگاه را باور ندارد، انتظار منطقی آن است که دلایل مستند صاحبان این نظریه را با استناد به متن برجام پاسخ داده و رد کند و نه آن که دهان منتقدان را با ردیف کردن الفاظ ناروایی نظیر؛ برو به جهنم! بیسواد! تازه به دوران رسیده! و... ببندد! بدیهی است که این برخورد، قبلاز هر چیز نشانه عبور از پاسخگویی است و البته، برخی از پاسخها که هراز چندگاه در جاده یکطرفه صدا و سیما ارائه میدهند نیز، پاسخ نیست.
میفرمایند، پذیرش برجام از جانب ما «داوطلبانه» است! و توضیح نمیدهند که آیا این اقدام داوطلبانه- به قول شما- تعهدآور نیز هست یا نه؟ اگر هست باید مجلس درباره آن تصمیم بگیرد و اگر نیست چالش 12ساله برای چیست؟ و یا مگر تعهدات دور اول نیز داوطلبانه نبود؟ چرا بعد از آن که باجخواهی حریف را نپذیرفتیم، شورای امنیت سازمان ملل سه قطعنامه علیه کشورمان صادر کرد؟ و یا ادعا میکنند توافق وین، معاهده جدیدی نیست بلکه همان معاهده NPT است! و حال آن که توافق وین بیرون از معاهده ان.پی.تی تدوین شده، چرا که معاهده یاد شده را پیش از این امضاء کرده و پذیرفتهایم و امضای مجدد آن معنا و مفهومی ندارد! ضمن آن که برجام در بسیاری از موارد حقوق مسلم و ثبت شده کشورمان در معاهده ان.پی.تی را حذف کرده است. مثلا اگر فردا اعلام کنیم مطابق ماده 4 NPT از حق غنیسازی اورانیوم بدون محدودیت در میزان ذخیره مواد غنیشده و درصد غنیسازی، برخورداریم، پاسخ خواهند داد این حق در چارچوب برجام قابل ارزیابی است که در آن بر میزان مواد غنیشده و درصد آن به وضوح تصریح شده است. و یا آقای لاریجانی رئیسمحترم مجلس در مصاحبه با رادیو سراسری آمریکا-ان.پیآر- میگوید «اگر احساس کنیم طرف مقابل دارد توافق را نقض میکند، خب! ما هم مقابله به مثل میکنیم»! و این پرسش را بیپاسخ میگذارد که از دست دادن ذخیره 9700 کیلوگرمی اورانیوم غنی شده که طی 10 سال فراهم آمده و قرار است از کشور خارج شود چگونه در فاصله کوتاهی قابل جبران است؟ و یا بعد از آن که سامانه 14 هزار سانتریفیوژ از هم گسیخته شد با کدام مکانیسم بازگشتپذیر خواهد بود؟! و یا اگر قلب راکتور آب سنگین اراک را با بتن مسدود کردیم، بازسازی آن در صورت نقض تعهد حریف چه سرنوشتی خواهد داشت؟! اگر با استناد به بند 3 از ضمیمه B قطعنامه 2231، خواستار توقف تولید موشکهای بالستیک شوند و با تأکید بر بازرسی از مراکز نظامی، اسرار نظامی کشورمان را به دست آورند و... آیا به این خواسته آنان تن میدهیم؟ اگر پاسخ آری است که ایران اسلامی را در مقابل دشمنان وحشی و خونریز خلع سلاح کردهایم و اگر پاسخ منفی باشد که به تعهدات خود عمل نکردهایم! و... دهها نمونه فاجعهبار دیگر که به آن پرداختهایم و طرح مجدد آن بیرون از محدوده و موضوع اصلی یادداشت پیش روی است.
4- آنچه به اختصار اشاره شد اگر به زعم آقایان، ناشی از توهم! و زائیده ذهن یک مشت بیسواد، تازه به دوران رسیده، باشد کمترین انتظار منطقی آن است که آنها را از توهم بیرون آورید و اگر واقعیتهایی است که از متن برجام برمیخیزد، چرا بر پذیرش و اجرای آن اصرار میورزید و از بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی که احتمال عدم تصویب آن میرود، نگران هستید؟!
بیتردید دولت و اعضای محترم تیم مذاکرهکننده هستهای، حتی در دوردستترین افق ذهن خود نیز تصور- خدای نخواسته- کمترین آسیب به عرصههای اقتصادی، امنیتی و علمی و تکنولوژیک کشورمان را نداشته و برنمیتابند، اما صاحبان این دیدگاه که تصویب و اجرای توافق وین میتواند آینده کشورمان را با آسیبهای جدی یاد شده روبرو کند نیز برای دیدگاه و نظر خود، شواهد و اسناد در خور توجهی از متن برجام ارائه میدهند بنابراین، بایسته آن است که دولت محترم از اصرار غیرقانونی خود در مخالفت با بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی دست بکشد و به جای ایستادگی در برابر قانون به وظیفه قانونی خود در این زمینه عمل کند. بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی، نقاط ضعف و آسیبرسان این سند را از لایههای به ظاهر پنهان آن بیرون کشیده و در میدان قضاوت همگان میگذارد. این اقدام که برخاسته از نص صریح قانون اساسی است، برخلاف تصور رئیسجمهور و اعضای تیم مذاکرهکننده کشورمان علاوه بر آن که مخالف مصالح مردم و نظام نیست به نفع دولت محترم نیز هست.
انتهای پیام/