به نظرم کارگردانی قبل از هر ویژگی فنی، متاثر از تدبیر است و آقای مجیدی جز کارگردانان مدبری هستند که من با آنها کار کرده ام. ایشان گام اول را که انتخاب بازیگران است، معمولا خیلی خوب و به درستی انجام میدهد و در واقع تلاش میکند با انتخابهای درست، سر صحنه خیلی عذاب نکشد! ضمن آن که اینگونه نیست که بازیگری را به صرف داشتن گیشه انتخاب کند، معمولا انتخابهای ایشان با توجه به فضای قصه و نوع کار است و به خاطر همین است که به عنوان بیننده همیشه در آثار ایشان، وحدت و انسجام خوبی میبینید. آقای مجیدی اولین کارگردان سینمای ایران است که فیلمش به رقابتهای اسکار پا نهاده و عموم فیلمهایش پخش جهانی وسیعی داشته و به همه اینها باید جنس سینمای او را اضافه کنم که من این نوع سینما را بسیار دوست دارم. ایشان سکانسهای حسی و عاطفی را به عمیق ترین شکل ممکن درک میکند و به تصویر می کشد و میتوانم بگویم زبان سینما را به شکل تصویری تری نسبت به بسیاری که من با آنها کار کردهام، میشناسد و بار مفاهیم فیلمهایش عمدتا روی تصاویر است و بنابراین، فیلمهایی واقعا دیدنی میسازد، آن هم در سینمایی که عمدتا فیلمها شنیدنی هستند تا دیدنی!