به ، حسن عالیزاده شاعری است که هرچند در طی این سال‌ها کمتر به انتشار آثارش تمایل داشته، با این همه در محافل ادبی و هنری، شاعری شناخته شده است که زبان و سبکی متمایز و منحصر به خویش دارد؛ شاعری که مخاطبان شعر و ادبیات، پیش‌تر مجموعه شعر «روزنامه تبعید» را از او بیاد دارند.

دوچرخه آبی؛ تازه‌ترین اثر عالیزاده به لحاظ گیرایی زبان و خلق تصاویر شاعرانه، یکی از بدیع‌ترین دفترهای شعری است که در طی این سال‌ها سروده و منتشر شده است. چه اینکه به اذعان منتقدان ادبیات و آنان‌که نامی در این عرصه دارند، این دفتر شعر، تجربه‌ای یگانه در فضای شعر امروز ایران به‌شمار می‌رود:

***

او را برای مرگ به بیمارستان
آورده بودند
از بس که خونریزی
خونسرد گفت و سخت پرستار بخش «رفتنی‌ست»
پایین که می‌کشید روسری‌ی سبزِ جلبکی به تانی

زیباتر از جوانی پراضطراب خویش
بی‌هیچ سرزنش و تشویش
دیدم که داشت می‌رفت
از بس که خونریزی
انگار برده بودند

او را برای مرگ به بیمارستان
و صبح هشتم اسفند بود
می‌رفتم از پیاده‌روِ آفتابگیر.

انتشارات رشدیه، ناشر این مجموعه در بخشی از معرفی دفترهای شعر خود آورده است: 

«با نگاهی گذرا، حتی هرآنکه اندک دانش و اشرافی از شعر و بر تاریخ ادبیات ایران دارد، درخواهد یافت که این روزها، شعر معاصر ایران خوش‌احوال نیست. با تورق آثاری که هر روزه به دستیاری نشرهای رنگارنگ، روانه بازار می‌شوند و به دست مخاطبان تشنه می‌رسند، سبُکی تحمل‌ناپذیرِ شعر امروز ایران به‌روشنی عیان می‌شود.

در چنین شرایطی که همین به‌اصطلاح ناشران با اخذ هزینه‌های هنگفت، هر شعری را منتشر و هر به‌اصطلاح شاعر خودخوانده‌ای را معرفی می‌کنند، و از سویی دیگر با انقطاع فکری‌ای که بین نسل امروز و گذشته پُراتکای شعر این سرزمین رخ داده است، لزوم بازنگری بنیادهای شعر و ادبیات، امری حیاتی به‌نظر می‌رسد، چونان که تنفس در هوایی سراسر غبارآلود، وزیدنِ هوایی تازه را به‌ناچار طلب خواهد کرد. در هر سنت و سبک ادبی، هماره بازگشت به اصالتی که در گذشته بوده و یادآوری آن حقیقتی که باید باشد و نیست، خود می‌تواند فضایی دیگرگونه بیافریند. از این رو انتشارات رُشدیه‏ قصد دارد با دفترهای شعر خود، به نشر آثاری همت گمارد که بی‌تردید اگر امروز چیزی به نام شعر ایران هنوز به لحظات احتضار خود نرسیده، مدیون و مرهون آن است.

شعر نیمایی، سپید، حجم، موج نو، شعر دیگر و... همه و همه بایستی بار دیگر فرایاد آیند تا از اغتشاش امروزِ شعر و از آثاری که بی‌مایه دم از آن می‌زنند، رهایی یافت. در این سیر، ‏«دوچرخه‌ی آبی» سروده حسن عالیزاده، نخستین کتاب است. بی‌شک عزم ما در این اقدام، تمامی ماجرا نیست و تنها میل و رغبت مخاطبان ادبیات، نشر ‏رشدیه را در این امر یاری‌رسان خواهد بود.»

انتهای پیام /