اکنون یک هفته بعد از اعلام رسمی توقف مذاکرات وین و سپرده شدن پرونده هسته‌ای به دولت جدید ایران، وندی شرمن قائم‌مقام وزارت خارجه آمریکا به چین سفر کرده و قرار است با مقامات چینی رایزنی کند.

 

همانطور که می‌دانیم شرمن متخصص تحریم و مذاکره در دوران باراک اوباما بود. او مذاکره کننده ارشد آمریکا در مذاکرات منتهی به برجام هم بوده و مقامات کنونی وزارت خارجه چین و فضای حاکم بر سیاست خارجی چین در خاورمیانه را هم به خوبی می‌شناسد. سفر او به پکن در این برهه چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟

 

آمریکایی‌ها اکنون متوجه شده‌اند که دولت جدید ایران مانند دولت روحانی وارفته نخواهد بود و ستاندن امتیاز در هر گونه مذاکره احتمالی، دیگر به راحتی قبل نیست.

 

آمریکایی‌ها از هفته‌های قبل به تکاپو افتاده‌اند تا بلکه بتوانند شرکای سیاسی و تجاری ایران را تحت فشار قرار دهند تا اولا مذاکرات را طبق همین چارچوب فعلی که مورد علاقه آنهاست پیش ببرند یا در صورت شکست مذاکرات پکن را برای اعمال تحریم‌های جدید و بیشتر علیه ایران تحت فشار قرار دهند یا به هرنوعی بتوانند آن‌ها را در این زمینه توجیه کنند. در واقع سفر شرمن به پکن بخشی از یک پکیج سیاسی دولت بایدن علیه ایران است.

 

این همان رویکرد تحریمی و سیاست فشار حداکثری دولت سابق آمریکاست که بایدن نیز حتما آن را ادامه خواهد داد چرا که وقتی پای ایران وسط است دولت جمهوری‌خواه یا دموکرات تفاوتی با هم ندارند. فرق آن‌ها تنها در این است که ترامپ سیاست‌های خصمانه خود را صراحتا اعلام می‌کرد، اما بایدن در خفا و به دور از هیاهو و جنجال آن را پیش می‌برد.

روزنامه وال استریت ژورنال اخیر گزارش داده است، با تزلزلی که در مذاکرات وین پیش آمده آمریکایی‌ها فروش نفت ایران به چین را غنیمت می‌دانند و مصمم هستند آن را هم تحریم کنند. این درحالیست که هنوز مذاکرات وین به بن بست نرسیده و به دلیل تغییرات دموکراتیک دولت در ایران فعلا متوقف شده است.

اعتیاد آمریکا به تحریم، خصومت ذاتی آمریکایی‌ها علیه ایران چه در دولت جمهوری‌خواه و دموکرات، سفر وندی شرمن به چین، اظهارات مقامات آمریکایی در مصاحبه با وال استریت ژورنال و... اگر این قطعات پازل را کنار یکدیگر بگذاریم رویکرد دولت بایدن در قبال ایران، که همان سیاست فشار حداکثری و تحریم علیه ملت ایران است، مشخص خواهد شد.